بررسی مطبوعات کابل 1 قوس

مبارزه با فساد یا بازی با فساد عنوان سرمقاله روزنامه ماندگار است.

روزنامه ی ماندگار د ر سرمقاله ای تحت عنوان  مبارزه با فساد یا بازی با فساد چنین نوشته است :

اگر از هر کارشناس و آگاه اموری پرسیده شود که بزرگ‌ترین مشکل در دولت افغانستان چیست، بی‌هیچ تردیدی پاسخ خواهد گفت: «فسـاد!»

از آن‌جا که فساد به یک پدیدۀ عریان و انکارناپذیر در همۀ سطوحِ جامعه تبدیل شده و همۀ شهروندانِ کشور به‌نحوی از آن زخم خورده و می‌خورند، مبارزه با فساد نیز به یک شعارِ دلچسب برای سیاست‌مدارانِ افغانستان بدل گشته است؛ چنان‌که هر وزیر و رییس و مدیری در آغازِ کارش وعدۀ مبارزه با فساد را به مردم می‌دهد و از همین مجرا چند صباحی برای خود اعتبار و منزلت می‌خرد، اما عاقبتِ کار همانیست که ما بارها دیدیم و چشیدیم: «فساد در مبارزه با فساد!»

ماندگار می افزاید :

همه می‌دانیم که سیرِ فساد در افغانستان از بالا به پایین است و مفسدانِ کوچک در سطوح پایینیِ دولت و جامعه توسط مفسدانِ بزرگ‌تر در سطوحِ بالایی حمایت می‌شوند و از آن‌ها خط و جهت می‌گیرند. اگر دولت به‌راستی ارادۀ مبارزه با فساد را دارد، می‌تواند با محاکمه و مجازاتِ مفسدانِ دانه‌درشت، زنجیرۀ فساد را از رأس قطع کند و دامنِ فسادهای کوچک و کوچک‌تر را بدونِ زحمت از افغانستان برچیند. اما تا وقتی که اختلاس‌گرانِ کلان و مفسدانِ نام‌آور، همه نازدانه‌هایِ رییس‌جمهور و یا معاف از پیگردِ قانون باشند، به‌جای مبارزه با فساد باید شعارِ “بازی با فساد” را سر داد و هرگز امیـدی دروغین را در دل‌های کباب‌شده از فساد برنیفروخت.

وافغانستان ، بازهم بی سوادی ، فقر و محرومیت عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که د رآن چنین آمده است :

مردم افغانستان به دلیل فقر اقتصادی، توسعه نیافتگی فرهنگی، حاکمیت تبعیض و بی عدالتی و نبود فرصت ها و امکانات آموزشی اغلب از نعمت سواد محروم مانده اند. در نظام جدید سیاسی، سواد و آموزش های ابتدایی یکی از حقوق انکار ناپذیر شهروندان کشور به شمار می آید. به همین دلیل یکی از عرصه هایی که بیشترین توجه و تمرکز روی آن صورت گرفت، بخش معارف افغانستان بود.

نویسنده می افزاید :

 امروز پس از پانزده سال ما سالانه هزاران نفر فارغ التحصیل از دانشگاههای داخلی و خارجی داریم که این خود گام بزرگ در راستای اعتلای فرهنگی و مبارزه با بی سوادی شمرده می شود.

ولی مشکل بی سوادی همچنان مردم افغانستان را رنج می دهد. بر اساس یافته های سازمان یونسکو هنوز هم یازده میلیون نفر در افغانستان بی سواد و یا کم سواد هستند و تنها 34 در صد مردان و 18 در صد زنان از سواد کافی برخودار اند. بر اساس آماری که یونسکو ارائه می دهد، 90 در صد زنان و بیشتر از شصت در صد مردان در روستاها سواد کافی ندارند. این یک آمار تکاندهنده و یک واقعیت تلخی است که افغانستان از آن رنج می برد. تأمین امنیت، مبارزه با خرافات، مبارزه با فقر و محرومیت و توجه ویژه به آموزش بزرگسالان از راهکارهایی اند که باید در سیاست های آینده حکومت برای مبارزه با بیسوادی مدنظر قرار بگیرند. طرح بسیج ملی برای سواد آموزی در صورتی که با واقعیت های اجتماعی، فرهنگی و جغرافیایی این کشور سازگار باشد، می تواند روزنه ای را به سمت کاهش بی سوادی در کشور باز کند.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان دادگاه بین المللی لاهه در بوته ی آزمایش  چنین نوشته است :

هفته قبل؛ دادگاه بین المللی لاهه اعلام کرد که جنایات جنگی ایالات متحده امریکا  در افغانستان را بررسی می کند.

زیرا به قول این دادگاه؛ شواهد اولیه نشان می‌دهد که نیروهای امریکا یی احتمالا در افغانستان و بازداشتگاه های مخفی در سایر مناطق جهان طی سال های 2003 و 2004 میلادی، مرتکب جنایات جنگی شده اند.هنوز به خاطر داریم که یکی از دلایل تیرگی روابط حامد کرزی با ایالات متحده امریکا ، حملات و دستگیری های شبانه و بدرفتاری نیروهای امریکا یی در افغانستان بود. کرزی در زمان ریاست جمهوری اش، خواستار انتقال مسئولین زندان بگرام به دولت شد و بارها از رفتار غیر مسئولانه امریکا  انتقاد نمود. از زمان آغاز به کار دولت وحدت ملی نیز رئیس جمهور سابق بارها از رفتار امریکا یی ها انتقاد کرده است.

در پایان نویسنده می افزاید :

دادگاه لاهه در حالی طرح «ارتکاب جنایت جنگی در افغانستان توسط نیروهای امریکایی» را بررسی می کند که دامنه جنایات این کشور فراتر از زندان ها است.

جنایات آمریکا در افغانستان فقط منحصر در زندان ها نمی شود؛ کشتن غیر نظامیان، حمله به شفاخانه ها و نیروهای ارتش افغانستان و ده ها مورد دیگر را نیز باید به لیست بلند جنایات جنگی امریکا  در افغانستان اضافه کرد.ایالات متحده امریکا  در حالی با شعار مبارزه با گروه های تروریستی به لشکر کشی به نقاط مختلف دنیا روی می آورد که خود را به فاع از حقوق بشر، تحقق دموکراسی و احترام به کرامت انسان ها ملزم نمی داند.