بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 دلو 1395

"آیا ترامپ سناریوی روسیه در افغانستان"،"ظلم ریاست جمهوری بر مردم"و" ترامپ و آمریکای تغییر ناپذیر "،مهمترین مطالب امروز روزنامه های مهم چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

آیا ترامپ سناریوی روسیه در افغانستان را می پذیرد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین آمده است : 

مشخص نبودن موضع ترامپ در خصوص افغانستان؛ بیم و امیدهای زیادی را در کشور برانگیخته است. برخی از شخصیت ها و طیف های سیاسی با دید مثبت به این موضوع نگاه می کنند اما بسیاری نیز عقیده دارند ترامپ چندان توجه به حل مسایل افغانستان ندارد.

اما مساله ای که در این روزها برای سیاست مردان داخلی و خارجی حایز اهمیت می باشد این است که آیا ترامپ به تئوری روسیه در افغانستان تن می دهد یا سناریوی مستقلی را به اجرا خواهد گذاشت؟

روسیه در ماه های اخیر ارتباط بسیار گرمی با طالبان برقرار کرده و به نظر می رسد در خصوص بحران افغانستان با پاکستان به اتفاق نظر رسیده است. این مساله نگرانی شدید هند را نیز به وجود آورده است اما اکنون تمام نگاه ها به کاخ سفید و موضع ترامپ دوخته شده است.

چراغ می افزاید : 

در حال حاضر، چند ماه است که روسیه با طالبان گرم گرفته است. 27 دسامبر(7 جدی)، مسکو برای بحث درباره جنگ افغانستان، میزبان نمایندگان پاکستان و چین بود. جالب اینکه، هیچ نماینده ای از افغانستان به این نشست دعوت نشد. این 3 کشور، پس از اتمام مذاکرات، درباره فعالیت روز افزون داعش ابراز نگرانی کردند و به منظور تقویت مذاکرات صلح بین کابل و طالبان، خواستار اتخاذ یک رویکرد منعطف برای حذف نام برخی شخصیت های طالبان از لیست تحریم های سازمان ملل شدند.

حال سئوال اینجا است که آیا مسکو حقیقتا معتقد است که داعش تهدیدی بزرگتر از طالبان می‌باشد و یا اینکه صرفا به دنبال سخت تر کردن اوضاع برای دولت جدید امریکا است و یا اینکه ترکیبی از هر دو موضوع است؟

و ظلم ریاست جمهوری بر مردم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است : 

بحث آزادی زندانیانِ حزب اسلامی، به یک منبعِ درآمد برای بسیاری‌ها تبدیل شده و شماری از اعضایِ این حزب را ثروتمند می‌سازد. بعد از توافقی که میان ارگ و آقای حکمتیار صورت گرفت و در آن تصریح شد که باید زندانیان حزب اسلامی رها شوند، اکنون بازارِ این تجارت رونق گرفته و صدها طالب، قاچاق‌برِ مواد مخدر و دیگر جنایت‌کاران زیر نامِ وابستۀ حزب اسلامی از زندان رها می‌شوند.

ماندگار می افزاید :

 اگر بپذیریم که همۀ زندانیان طالبان، طالب نه بلکه عضو حزب اسلامی اند، بازهم اینان زندانیانِ سیاسی به شمار نمی‌روند. زندانی سیاسی به کسی گفته می‌شود که به‌خاطر مظاهره، شعار و فعالیتِ سیاسی‌ِ نرم به زندان رفته باشد. آزاد کردنِ کسی که دست به سلاح می‌برد، آدم می‌کشد و انتحار و انفجار می‌کند و بر اساسِ اسناد محاکماتی و حقوقی محبوس می‌شود، با آزادسازیِ یک زندانیِ سیاسی کاملاً متفاوت است. کسی که قتلِ نفس کرده و آدم کشته و دست به ترور و انتحار و انفجار زده است، باید مجازات شود. حکومت هم حق ندارد خونِ آن شهیدانی را ببخشد که توسط این زندانیان ریخته شده است. همچنان رهاییِ این زندانیان، آن‌هم با سندسازی و جعل و تزویر، به اهدافِ خاصی صورت می‌گیرد که تبدیل کردنِ افغانستان به سرزمینِ دهشت و وحشت، یکی از آن‌هاست. با این حساب، دولت باید از این ظلمی که در حقِ مردم مرتکب می‌شود، دست بکشد و در پیشگاه تاریخ، خود را رو‌سیاه نسازد. وقتی دولت، بی‌آن‌که هیچ قدمِ مثبتی از جانب حزب اسلامی برداشته شود، همۀ امکاناتش را به پایِ آقای حکمتیار می‌ریزد، یعنی مردم افغانستان جز قربانی‌شدن هیچ نقشی در این پروسه نیافته‌اند. اما خواست مردم از ارگ این است که به جای ظلم، عدالت را رعایت کند و به چشم مردم خاک و به تن‌شان خار نزند.

و روزنامه  ی انصار در سرمقاله ای تحت عنوان ترامپ و آمریکای تغییر ناپذیر چنین نوشته است : 

سخنان دونالد ترامپ، چهل‌وپنجمین رئیس‌جمهور امریکا در مراسم تحلیف حاوی نکاتی تأمل برانگیز بود. ترامپ با انتقاد از دولت‌های پیشین، انتخاب خود را انتقال قدرت از واشنگتن به مردم امریکا و یک جنبش خواند؛ جنبشی که در قلب آن مطالبات به حق مردم برای داشتن امنیت، آموزش و رفاه قرار دارد.

ترامپ همچنین با انتقاد از سیاست‌ خارجی امریکا و روندهای جهانی اقتصاد که امریکا گرفتار آن شده و به زعم ترامپ، دستاوردی برای مردم امریکا نداشته است، خواهان توجه به تقویت اقتصاد امریکا با قطع ارتباط با روندهای جهانی اقتصاد، استخدام کارگران امریکایی و خرید کالـاهای امریکایی شد.

درپایان انصار می افزاید : 

در ارتباط با مبارزه با گروه‌های اسلـامـ‌گرای افراطی نیز نمی‌توان انتظار داشت تغییر چندانی در سیاست امریکا روی دهد؛ زیرا اساس سیاست امریکا در این زمینه، بازی با کارت آنها در منطقه به منظور در حاشیه امن قراردادن رژیم صهیونیستی و تضعیف محور مقاومت اسلـامی است.

از این رو نتیجه میگیریم که نمی‌توان به پایان نزدیک بحران در کشورهای اسلـامی چون افغانستان، عراق و سوریه خوشبین بود. وجود آشوب و بی ثباتی امکان تجهیز و به کارگیری منابع منطقه علیه محور مقاومت را بهتر فراهم می‌سازد. ضمن آنکه رویکرد هرچند رسانه‌ای و تبلیغاتی ترامپ در موافقت با انتقال پایتخت اسرائیل از تل آویو به بیت المقدس نشان میدهد اقدامات مداخله جویانه امریکا در خاورمیانه نه تنها ادامه که افزایش هم خواهد داشت.