بررسی مطبوعات چاپ کابل 24 دلو 1395

"ضرورت گسترش همکاری های منطقه ای" ، " بازهم انگشت انتقاد به طرف پاکستان" و" فرصت ها قربانی نگاه پروژه ای به افغانستان"عناوین مهم سرمقاله های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

ضرورت گسترش همکاری های منطقه ای عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است : 

در سالهای گذشته تلاش های افغانستان برای ایجاد همکاری های منطقه ای در رابطه با مبارزه با تروریزم از موثریت قابل توجهی برخوردار نبوده است و اجماع نظر راجع به مسئله تروریزم و افراط گرایی در منطقه بوجود نیامده است. فقدان اجماع نظر در منطقه راجع به مسئله تروریزم باعث شده است که گروه های تروریستی تضعیف نگردد و هنوز هم از قدرت خلق تهدید برای افغانستان و کشورهای منطقه برخوردار باشند. با توجه به این مسئله، اکنون بیش از همیشه ضرورت گسترش همکاری منطقه ای بر محور مبارزه با تروریزم، احساس می شود.

نویسنده می افزاید : 

بدون تردید تروریزم تهدید مشترک برای همه‌ی کشورهای منطقه است و امنیت و ثبات این کشورها را با خطر مواجه می سازد. ثبات و امنیت این کشورها در آینده، در گرو مبارزه مشترک با تروریزم است؛ اما هنوز توافق دیدگاه بر محور مبارزه با تروریزم در منطقه بوجود نیامده  است و این مسئله یکی از جدی ترین چالش ها در طول سالهای گذشته بوده است. هرگاه همه ی کشورهای منطقه تروریزم را به عنوان یک تهدید مشترک بشناسند، راه برای همکاری های مشترک در امر مبارزه با تروریزم نیز باز خواهد شد.

برای اینکه حکومت افغانستان بتواند همکاری های کشورهای منطقه در امر مبارزه با تروریزم را به دست بیاورد، نیاز است تا اعتماد سازی بوجود بیاید و توازن در روابط سیاسی افغانستان با این کشورها در نظر گرفته شود. نبود اعتماد میان کشورها و عدم رعایت توازن در سیاست خارجی افغانستان، یکی از موانع اصلی عدم همکاری بعضی کشورهای منطقه در مبارزه با تروریزم بوده است. 

 وروزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان بازهم انگشت انتقاد به طرف پاکستان  چنین نوشته است : 

 پس از آشکار شدن روابط روسیه با طالبان و سخنان تند مقام های این کشور نسبت به سیاست و حضور نظامی امریکا در افغانستان، نخستین بار است که یک مقام بلندپایه امریکای با لحنی تند در این خصوص اظهار نظر می کند. جنرال نیکلسون با ابراز نگرانی از این گونه دیدارها، روسیه را متهم می کند که در پی ناکام ساختن دولت افغانستان و ماموریت ناتو در افغانستان است.

دو ابرقدرتی که همواره رودرروی هم ایستاده اند، اکنون در سرزمینی خواهان قدرت نمایی هستند که یکی تجربه تلخ دوران مجاهدین و شکست سخت را دارد و دیگری در طولانی ترین جنگ خود، همچنان در بن بست به سر می برد.

چراغ می افزاید : 

گفتنی است، همچنان که امریکا نسبت به فعالیت های روسیه در افغانستان به دیده شک می نگرد بیش از آن، روسیه بدبینانه به حضور امریکا در افغانستان چشم دوخته و در پی استفاده ابرازی از طالبان برای فشار بر این کشور می باشد، هرچند تلاش ترامپ برای نزدیکی با پوتین و کاهش تنش ها میان این دو کشور بیش از همه برای افغانستان سودآور خواهد بود.

و به سراغ روزنامه ی ماندگار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان فرصت ها قربانی نگاه پروژه ای به افغانستان چنین نوشته است : 

هفتۀ گذشته، دونالد ترامپ و داکتر غنی، رییسان جمهورِ امریکا و افغانستان با هم صحبتی تلفنی کردند و مسایل افغانستان را مورد بحث قرار دادند. این صحبت درست ساعاتی پس از آن صورت گرفت که فرمانده ارشدِ نیرو‌های امریکایی در افغانستان برای شکستن بن‌بست طالبان، اعزام هزاران نیروی دیگر را درخواست کرده بود.

از جانب دیگر، صحبتِ آقای ترامپ با غنی و سخنان فرمانده امریکایی دربارۀ افغانستان، نشانگر آن است که امریکا امیـدی به نتیجه گرفتن از آن‌چه روند صلح خوانده می‌شود، ندارد و بازگشت به میدان‌های جنگ در افغانستان، دوباره در ذهنِ نظامیانِ امریکایی جرقه زده است

ماندگار می افزاید :

مردم انتظار دارند که آقای غنی بتواند از فرصت‌هایی که پیش روی افغانستان قرار دارد، استفادۀ بهینه ببرد و افغانستان را از وضعیتِ نامطلوبِ موجود عبور دهد. اما با توجه به سیاست‌هایی که در پانزده ـ شانزده سالِ گذشته اعمال شده است، درمی‌یابیم که مسالۀ افغانستان برای آقای غنی و در گذشته برای آقای کرزی، اهمیتِ یک پروژه را داشته است و از این رهگذر، نگاهِ بسیاری از مدیرانِ افغانستانی به مسالۀ جنگ و صلح و اقتصادِ کشور، انجویی و پروژه‌ای بوده است تا این‌که بنیادی و ساختاری باشد.