بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 حوت 1395
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i31524-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_2_حوت_1395
"غنی پیشنهادش را جدی بگیرد"،" تروریسم بهانه ای برای ترویج افراط گرایی" و" مشکل از راه مذاکره و گفتگو حل شود،عناوین سرمقاله روزنامه های مهم افغانستان است که در ادامه می خوانید:
(last modified 2023-09-27T10:49:12+00:00 )
حوت 02, 1395 10:04 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 حوت 1395

"غنی پیشنهادش را جدی بگیرد"،" تروریسم بهانه ای برای ترویج افراط گرایی" و" مشکل از راه مذاکره و گفتگو حل شود،عناوین سرمقاله روزنامه های مهم افغانستان است که در ادامه می خوانید:

غنی پیشنهادش را جدی بگیرد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است : 

رییس‌جمهور غنی، در دیدار با مسوولانِ دولت قطر در مونشن آلمان گفته است که اگر طالبان تا بهار و تابستانِ پیش رو، تغییری در رویکردهای‌شان نیاورند، باید دفتر آنان در قطر بسته شود.

دفتر سیاسی طالبان در قطر از چند سال به این طرف فعال است و طالبان با استفاده از این دفتر، فعالیت‌های ارتباطی‌شان را با شبکه‌ها و ساختارهای حامی و مرتبط با تشکیلاتشان ترتیب و تنظیم می‌کنند. این دفتر سبب شده است که طالبان به عنوان یک طرفِ مستقل در قضایای افغانستان، در برابر دولتِ رسمیِ این کشور قرار بگیرند.

هرچند این دفتر به معنای استقلالیتِ طالبان نیست و پاکستان در هر حال از این گروه در بازی‌ها و تعاملاتِ جهانی نمایندگی می‌کند و دفتر قطر هرگز نتوانسته برای طالبان اهمیتی جدا از سازه‌های زیر کنترلِ پاکستان پیدا کنـد؛ اما با این حال طالبان توانسته‌اند که از این دفتر به بسیاری از اهدافِ خود برسند و زمینۀ دیدارهایی با مقاماتِ برخی کشورها و گروه‌ها را فراهم آورند. بنابراین دفتر قطر برای طالبان اهمیتِ بسیار فوق‌العاده داشته و بسته شدنِ آن نیز برای این گروه به همین پیمانه مهم و سنگین خواهد بود.

ماندگار می افزاید : 

مردم افغانستان از آقای غنی به عنوان عالی‌ترین مقام و مسوول در برابرِ سرنوشتِ شهروندان انتظار دارند که از طالبان و دست‌کم از دفترِ آنان در قطر قطعِ علاقه کند و درخواستِ انسدادِ چنین دفتری را از مجاری دیپلماتیک تا سرحدِ عمل پیگیری نماید تا به این ترتیب، هم حکومت و رییس‌جمهوری مورد حمایتِ توده‌ها قرار گیرند و هم طالبان به‎تدریج از دایرۀ بازی‌های بیرونی و ابزارگشتگیِ بیگانگان خارج شوند.

و تروریسم بهانه ای برای ترویج افراط گرایی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است : 

تحولات سیاسی که در دوسال اخیر و پس از آغاز موج عظیم مهاجرت در کشورهای توسعه یافته رخ داد، بیانگر این است که رگه های تفکر افراطی در این کشورها با استفاده ابزاری از پدیده تروریسم و مهاجرت، دوباره جان گرفته است. این تفکر متأسفانه در برخی کشورها موجب خلط پدیده تروریسم و مهاجرت گردیده و نگاه همسان سیاستمداران را نسبت به این دو پدیده به دنبال داشته است. امروزه در برخی کشورها پناهجویان تاوان حملات تروریستی در آن کشورها را می پردازند. 

نویسنده می افزاید :

تروریسم در حال حاضر به یک ابزار سیاسی برای برخی کشورها، احزاب و گروه ها تبدیل شده است و اینها می خواهند از تروریسم به نفع پیروزی خود و حزب شان در انتخابات و در رقابت های داخلی سود ببرند. همینطور برخی کشورها نیز بجای مبارزه صادقانه با تروریسم سعی می کنند به گونه ای با این گروه ها کنار بیایند و از آنها در راستای منافع شان استفاده کنند. نگاه منفعت جویانه به پدیده تروریسم بی گمان پروسه مبارزه با آن را با چالش عمیق مواجه می سازد.

و به سراغ روزنامه ی آرمان ملی می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان مشکل از راه مذاکره و گفتگو حل شود چنین نوشته است : 

به دنبال حملات هفته گذشته در شهرهای پاکستان، اوضاع در مرز های دو کشور افغانستان و پاکستان متشنج شده است. دولت پاکستان  گذرگاه های تورخم و سپین بولدک را بسته است و از این رهگذر همه روزه مردم و تاجران افغانستانی و پاکستانی آسیب ها و ضرر های فراوانی می بینند.

نکته مهم در این راستا این است که از سه روز به این سو نظامیان پاکستان برخی از مناطق مرزی افغانستان را موشک باران کرده اند که از اثر آن یک زن کشته شده است و به برخی از منازل مسکونی در ولایت های ننگرهار و کنر خساراتی وارد گردیده.

در پایان آرمان ملی می افزاید : 

افغانستان و پاکستان به عنوان دو کشور همسایه می توانند مشکلات پیش آمده را از راه گفتگو و مذاکره با همدیگر حل و فصل کنند و ضرور نیست که شیپور جنگ در دو سوی خط دیورند به صدا در آید که در آن صورت زیان های بیشماری متوجه مردم و کشور های مان می گردد.پاکستان در کار آموزش، تجهیز و پرورش تروریست ها در داخل خاک خوش علیه مردم و کشور ما  مشغول است و در میدان های جنگ رسانه یی نیز علیه ما دسیسه و توطئه می کند ولی تأکید داریم که هنوز برای هردو کشور این امر میسر است که مسایل در پشت میز های گفتگو مطرح کنند و این مسایل را با در نظرداشت مصالح کشوری و منطقه ای حل کنند.