بررسی مطبوعات چاپ کابل 6 سنبله 1396

"تفرقه ، بزرگترین رهاورد حکومت وحدت ملی" ،"تفرقه ، بزرگترین رهاورد حکومت وحدت ملی" و "وجود شانزده سال حضور نیروهای خارجی ، امروز بد تر از دیروز"عناوین سرمقاله برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"تفرقه ، بزرگترین رهاورد حکومت وحدت ملی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

عطا محمد نور والی ولایت بلخ در همایش حمایت مردم سمنگان از ائتلاف نجات افغانستان، سخنانی آتشین به آدرس حکومت و همچنین آقای حکمتیار حواله کرد که در آیینۀ آن، التهاب اوضاع سیاسیِ کشور و چشم‌انداز دلهره‌آورِ آینده را می‌توان به تماشا نشست.
آقای نور ضمن نام بردن از حکمتیار به عنوان یک «تسلیمی»، از مواضعِ قومی، مذهبی و سیاسیِ خصمانه و تفرقه‌افکنانۀ او یاد کرد و در خلال آن‌ها، از سابقۀ سوءِ این چهره در دوران جهاد و مقاومت و همچنین از عهدشکنی‌ها و سرسپرده‌گی‌هایِ وی از گذشته تا اکنون مواردی را خاطرنشان ساخت.
آقای نور حکومتِ موجود را انحصارگر، تفرقه‌انگیز، ناسپاس، توطیه‌چین، بیگانه با آرمان‌های مردمِ افغانستان و متکی و مغرور به قدرت‌های بیرونی خواند و افزود گرداننده‌گان اصلیِ این حکومت هر روز به دنبال طرح نقشۀ حذفِ چهره‌های اصیل و روی کار آوردنِ چهره‌های مطابق با ایده‌ها و برنامه‌های‌شان هستند.

ماندگار می افزاید :
اظهارات عطا محمد نور نه‌تنها به عنوان والی بلخ، بلکه به عنوان برجسته‌ترین چهرۀ جمعیت اسلامی افغانستان، اوضاعِ ملتهبِ سیاسی کشور و موج اختلاف و تفرقۀ ایجاد شده در افغانستان را رونما می‌سازد؛ التهاب و افتراقی که پردازندۀ اصلی آن، حکومتی موصوف به «وحدت ملی» است.
در چند سال پسین، به‌رغم همۀ شعارهای پُررنگ و لعابِ آقای غنی، وجهِ بارزِ چهرۀ حکومتِ وی، «تفرقۀ قومی، زبانی، سیاسی و مذهبی» بوده است و این یکی از دردناک‌ترین طنزهای تلخ تاریخ سیاستِ جهان خواهد بود که حکومتی که برای تحقق وحدت ملی تشکیل شده بود، به مهندسی نفاق و تفرقه پرداخت و در عرض سه سال توانست این نفاق را از سالون‌های ارگ به خانه‌های تمامِ مردم کانال‌کشی کنـد.
"علما و تروریسم" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی  افغانستان است که در  آن چنین آمده است :

پس از قضایای اخیر تروریستی به خصوص حملات خونین بر مساجد و مراکز دینی اینک یک بار دیگر بحث بر سر نسبت دین و تروریسم و بیش از آن مساله رابطه علما با تروریسم مورد بحث در رسانه ها و شبکه های اجتماعی قرار گرفته است. پس از حمله خون بار روز جمعه تروریست ها بر مسجد امام زمان در شمال کابل اتفاق های افتاد که اگر نگوییم نشانگان آشفتگی درونی یک باور دینی است، حداقل علایم آشکاری از آشفتگی در نهادهای علمایی است.

نویسنده می افزاید :

علما با تروریسم مخالف هستند و به خصوص کشتار اطفال و زنان و افراد بی گناه را نمی پذیرند، اما نوعی مناسبات حاکم بر حیات نهادهای دینی باعث شده است که آنان نتوانند به صورت علنی علیه تروریست های بنیادگرا موضع بگیرند.

و به سراغ روزنامه ی  انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان با "وجود شانزده سال حضور نیروهای خارجی ، امروز بد تر از دیروز" چنین نوشته است :

با وجود گذشت بیش از 16 سال حضور نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان، گروه‌هـای تروریستی قدرتمندتر از قبل به کشتار مردمـ مظلومـ این سرزمین رو آورده اند. این بار بزدلـان  نوکران و یزیدیان زمان، به دستور اربابان شان حتی در مساجد نیز به مردمـ رحمـ نمی کنند.

متأسفانه 16 سال حضور نیروهای نظامی خارجی در افغانستان با شعار مبارزه با تروریسمـ، درد را از ملت رنجدیده‌ای افغانستان دوا نکرده است، و حتی با توجه به سخنان مسؤولین امنیتی کشور که گفته اند تعداد گروه‌هـای تروریستی در افغانستان به 20 گروه رسیده است و افزایش تلفات غیرنظامیان و همـ چنین ناامنی بخش‌هـای بیشتری از کشور مخصوصا ساحات شمال کشور، بر رنج و درد مردمـ افزوده همـ شده است.

به توجه به این موضوع و عملکرد 16 ساله نیروهای خارجی در افغانستان، انتظار نمی رود در استراتژی جدید امریکا نیز معجزه‌ای رُخ دهد و گرهی از مشکلـات کشور ‌گشوده گردد.

در پایان نویسنده می افزاید :

16 سال از حضور خارجی‌هـا در افغانستان می‌گذرد و به این زودی همـ قرار نیست این کشور را ترک کنند. درختی که میوه آن را جورج بوش، رئیس‌جمهور سابق امریکا در افغانستان وعده کرده بود، با گذشت 16 سال هنوز میوه‌ای برای واشنگتن و افغان‌ها در پی نداشته و تنها ثمره آن، کشته شدن هزاران شهروند افغانستانی و صدها سرباز امریکایی بوده است. اشتباهات دامنه دار امریکا و ناتو در افغانستان نه تنها امنیت را برای کشورمان به ارمغان نیاورده بلکه به جز طالبان، تروریست‌های داعش نیز در  کشور قدرت گرفته‌اند