بررسی مطبوعات چاپ کابل 2 حوت 1396

"فقدان مشروعیت و آهنگ زور سالاری "،"حل مشکل سمنگان شروع خوبی است" و" آغاز حملات اسرائیل به نوار غزه ، زمینه ها و اهداف"، عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

فقدان مشروعیت و آهنگ زور سالاری عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

به دلیل فقدان مشروعیت، زورسالاری به قاعده و آهنگِ اصیلِ در حکومت‌داری فعلی تبدیل شده و آن‌چه می‌تواند تبدیل‌ها و تحولاتِ سیاسی و اداری را رقم بزند، زور و قوۀ قهریه است.ارگ و شخص آقای غنی، نظر به گند بزرگی که در انتخابات ۱۳۹۳ و حکومت‌داری پس از آن رونما شد، ابداً نمی‌توانند از وجاهت و مشروعیتِ قانونیِ خود دفاع کنند و متعاقباً فرامینِ خود را به‌صورتِ نرم و سیستماتیک به اجرا بگذارنند؛ از همین‌رو از خیرِ دموکراسی و مردم‌سالاری گذشته و سازِ زورسالاری را از بلخ تا قنـدهار و از بامیان تا ننگرهار کوک کرده‌اند.

ماندگار می افزاید : 

 آن‌چه ما می‌توانیم در این خصوص به سردستۀ زورسالارانِ ارگ بگوییم، این است که اولاً میعاد ریاستِ شما به‌سر رسیده و کوک کردنِ این ساز آن‌هم در زنگِ آخر، به بدنامی‌اش نمی‌ارزد و ثانیاً این‌که اگر به‌دلیل عشقِ جنون‌آور به قدرت این بدنامی تاریخی را می‌پذیرید، دست‌کم لطف کنید و نام «جمهوری» و «وحدت ملی» را از سرِ خود بردارید!

و روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان حل مشکل سمنگان شروع خوبی است چنین نوشته است : 

مشکل سمنگان ختم به خیر شد. حل مشکل سمنگان در ظاهر معلول یک تفاهم سیاسی بود. رهبران حکومت باید اجماع و تفاهم سیاسی ایجاد کنند.

هیچ نیاز نیست که رییس جمهور و رییس اجرایی به مشاوران ماجراجو گوش دهند یا به حدسیات پناه ببرند. آنان باید به دانش و تجربه‌ی خود مراجعه کنند. حکومتی که پایه‌های سیاسی و اجتماعی ضعیف دارد، می‌تواند از پس وظایفش برآید؟ این سوال را باید رییس جمهور از خودش بپرسد. رییس جمهور، رییس اجرایی و هر سیاست‌مدار دیگر که بخواهد در آینده نامزد ریاست جمهوری شود، ناگزیر است که از میان اقوام مخلتف افغانستان برای خود متحدان شناخته شده‌ای دست و پا کند. همین رییس جمهور غنی در سال ۲۰۱۴ جنرال دوستم را به عنوان متحد انتخاباتی خود برگزید.

هشت صبح می افزاید : افغانستان کشور قوم‌ها است. کسی نمی‌تواند در این‌جا با اتکا به نخبگان یک قوم حکومت کند. افغانستان جامعه‌ی یک دست نیست. هم رییس اجرایی در آینده به متحدان پشتون نیاز دارد و هم رییس جمهور به متحدان غیر پشتون. رییس جمهور باید درس‌های لازم را از دوره‌ی اول ریاست جمهوری‌اش گرفته باشد. باید رییس جمهور و رییس اجرایی به گونه‌ای عمل کنند که آینده‌ی انتخاباتی و سیاسی افغانستان روشن باشد.عمل‌کرد کنونی سران حکومت به گونه‌ای است که کسی نمی‌تواند آینده‌ی انتخاباتی افغانستان را پیشبینی کند. باید سران حکومت هرچه زودتر مثل مورد سمنگان تفاهم کنند. واقعیت‌های سیاسی و قومی افغانستان روشن است و هیچ سیاست‌مداری بی‌نیاز از متحدان سیاسی خارج از محدوده‌ی تباری خودش نیست. راه‌اندازی جدال‌های قومی، تحقیر قومی و جنگ منزلت قومی به لحاظ استراتژیک به سود هیچ سیاست‌مداری نیست.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انصار که در سرمقاله ای تحت عنوان آغاز حملات اسرائیل به نوار غزه ، زمینه ها و اهداف چنین نوشته است: 

تحولات در سرزمین‌هـای اشغالی بار دیگر وارد مرحله تازه‌ای شده به گونه‌ای که ارتش رژیم صهیونیستی دور جدید از تهاجم هـای خود را علیه ساکنان نوار غزه آغاز کرده است. این حملـات پس از موج تظاهرات ضد اسرائیلی ساکنان نوار غزه صورت می گیرد.

درپایان انصار می افزاید :

تردیدی وجود ندارد که بعد از اتخاذ تصمیم ترامپ موسوم به (معامله قرن)، تنش‌های اسرائیل و فلسطینی‌ها شدت گرفته و مقامات صهیونیستی را از تشکیل انتفاضه‌ای دیگر در سرزمین‌های اشغالی دچار وحشت و هراس کرده است. این موضوع باعث شده است تا اسرائیل برای فشار بر فلسطینی‌هـا جهت وادار کردن انها به از سرگیری مذاکرات حملـاتی را علیه نواز غزه ترتیب دهد.