بررسی مطبوعات 23 حوت 1396

"سفر جیمز متیس به افغانستان و پیام سیاسی آن"،"سفر سنگین و پیام سهمگین ماتیس" و "آیا شرایط برای راه حل سیاسی آماده است؟"عناوین مقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان "سفر جیمز متیس به افغانستان و پیام سیاسی آن" چنین نوشته است :

در شرایط فعلی سفر وزیر دفاع ایالات متحده به افغانستان و حمایت از دولت افغانستان از آن جهت حایز اهمیت است که این سفر به دنبال ارایه طرح پیشنهادی دولت افغانستان در زمینه صلح با طالبان و هم چنین اظهار تمایل طالبان مبنی بر مذاکره با دولت آمریکا صورت می گیرد.

گروه طالبان چند هفته قبل اظهار تمایل صریح و آشکار برای نشستن بر سر میز مذاکره با ایالات متحده کرده بود.

گروه طالبان مذاکره با دولت افغانستان را رده کرده بود ولی مذاکره با آمریکا را پذیرفته و خواهان آن شده بود.

نویسنده می افزاید:
جیمز متیس به صورت آشکار اعلان کرده است که آمریکا هرگونه مذاکره و صلح را تنها در چارچوب مذاکره با دولت افغانستان به رسمیت می شناسد و دیگر هیچ گفتگو و مذاکره ای را که بدون حضور دولت افغانستان صورت گیرد، به رسمیت نمی شناسد. هر بار که مسولان عالی رتبه خارجی به افغانستان سفر کرده اند، پیام های واضح برای دولت افغانستان نیز داشته اند. آن چه جامعه جهانی از افغانستان در شرایط فعلی می خواهد، برگزاری انتخابات، مبارزه با فساد، اصلاحات در بخش های مختلف حکومتی و رعایت آزادی های مدنی و حقوق بشری است. جیمس متیس نیز در این سفر در باره این مسایل نیز با رهبری حکومت افغانستان گفتگو کرده است. 
"سفر سنگین و پیام سهمگین ماتیس" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است : 
هنوز جیمزماتیس وزیر دفاع امریکا به کابل نرسیده بود و هیچ‌کس از مردمِ عادی هم از سفرِ وی اطلاع نداشت، که بسیاری از خیابان‌های کابل با ترافیک و ازدحامی بی‌سابقه مواجه شد. حتا در ساعت‌هایِ آغازینِ شب برخی از مهم‌ترین و پُرترددترین خیابان‌ها، به روی مردم و موترهای‌شان مسدود بود و حضور ثقیلِ نظامیان در جادها و پیاده‌روهای کابل، به این شهر چهره‌یی نظامی و اضطراری بخشیده بود. بر اثر این وضع، بسیاری از باشنده‌گانِ کابل مجبور شدند که پیاده به خانه‌های‌شان بروند. ساعت‌ها بعد اما مردم دانستند که دلیلِ این‌همه راه‌بندی، سفر وزیر دفاع امریکا به کابل بوده است.

ماندگار می افزاید:
از این‌که بگذریم، پیامِ آقای ماتیس مبنی بر انصراف از پیروزی نظامی در افغانستان و اکتفا به آشتی سیاسی طالبان با دولت، از خیلی جهات سهمگین‌تر و نگران‌کننده‌تر از راه‌بندی‌هایِ دوشنبه‌شبِ کابل است. وزیر دفاع ایالات متحده به خبرنگاران گفته است که پیروزی الزاماً در میدان نبرد به‌دست نمی‌آید و امریکا می‌خواهد برنامۀ صلح با طالبان را به منزلۀ یک پیروزی سیاسی در افغانستان تعقیب کرده و اجرایی سازد.
این اظهارنظرِ آقای ماتیس درحالی‌ست که اولاً در استراتژی جدید ایالات متحده در افغانستان و جنوب آسیا، به برخوردی قاطع‌تر و کوبنده‌تر از گذشته با گروه‌های تروریستی در افغانستان تأکید شده بود، به‌نحوی که خود آقای ماتیس از شکستِ گروه‌هایی نظیر طالبان، داعش و شبکۀ حقانی در میدان جنگ خبر می‌داد. مردم افغانستان موضع‌شان در قبال جنگ و صلح کاملاً مشخص بوده است. آن‌ها صلح را دوست دارند اما شرط اولیۀ تحققِ آن را توقفِ کشتار و جنایت توسط طالبان می‌دانند. در غیر این صورت، آن‌ها جنگ با طالبان و جانفشانی در این مسیر را تا فراهم آمدنِ نخستین شرط صلح، با جان و دل پذیرا هستند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "آیا شرایط برای راه حل سیاسی آماده است؟" چنین نوشته است

وزیر دفاع ایالات متحده که دیروز در کابل با رییس جمهور غنی ملاقات کرد گفته است که پیروزی در افغانستان تعریف نظامی ندارد. به گفته‌ی آقای جمیز متیس، مذاکره‌ی طالبان با کابل پیروزی ایالات متحده و جامعه‌ی جهانی را در افغانستان رقم می‌زند. سوال مهم این است که آیا شرایط به گونه‌ای رقم خورده است که طالبان را روی میز مذاکره بیاورد؟

درپایان هشت صبح می افزاید:
اگر فشارهای اخلاقی، سیاسی، اقتصادی و نظامی به صورت هماهنگ اعمال شود، احتمال نتیجه دادنش بیشتر است. نباید فشار را در هیچ جبهه‌ای کاهش داد. رهبری طالبان و نظامیان پاکستان باید فشار بیشتری حس کنند. وقتی فشارها بیشتر شود، احتمال آن بیشتر می‌شود که رهبری طالبان تصمیم به مذاکره‌ی با مفهوم با کابل و جهانیان بگیرد. علاوه بر این‌ها ایالات متحده و جامعه‌ی جهانی باید پیام واضح دهند که اگر طالبان به تمام تلاش‌های سیاسی نه گفتند، موقف واشنگتن و جهان چه خواهد بود.