بررسی مطبوعات 12 سنبله 1397

"پاکستان تحریم اقتصادی شود"،"قطع کمک آمریکا به پاکستان و تاثیر آن بر افغانستان" ،"شرایط و زمینه های جدید در روابط افغانستان و پاکستان" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"پاکستان تحریم اقتصادی شود" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است: 

وزارت دفاع امریکا ۳۰۰ میلیون دالر کمک سالانه‌ی واشنگتن به پاکستان را متوقف کرد. پیش از این ۵۰۰ میلیون کمک سالانه‌ی دیگر هم قطع شده بود. مجموع این پول در بدل «حمایتی» که پاکستان از مأموریت ناتو در افغانستان انجام می‌داد، به این کشور پرداخت می‌شد. این پول مستقیم به حساب ارتش پاکستان واریز می‌شد. گزارش‌های متعددی حاکی از آن است که پاکستان این پول را صرف تقویت قابلیت‌های ارتش این کشور در برابر هند می‌کرد. در این هم هیچ تردیدی نیست که پاکستان حتا یک گام هم در برابر طالبان و دیگر گروه‌های هم‌پیمان آنان که در افغانستان می‌جنگند، برنداشت. 

هشت صبح می افزاید:

حال پاکستان هزینه‌ی سنگینی بخاطر سیاستش در قبال افغانستان نپرداخته است. پاکستان باید این بها را بپردازد. مداراجویی و تلاش برای رفع نگرانی‌های پاکستان دیگر پاسخ نداد.

و "قطع کمک آمریکا به پاکستان و تاثیر آن بر افغانستان"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:پس از اعلام استراتیژی جدید امریکا در قبال افغانستان و جنوب آسیا نیز صفحۀ جدیدی از معادلات سیاسی در منطقه باز گردیده است. امریکا در راهبرد جدید خود به ابعاد مختلف مسایل در جنوب آسیا پرداخته است. انزوای بیشتر پاکستان و افزایش نقش هند به‌عنوان یک شریک درازمدت ایالات متحدۀ امریکا در منطقه، از مهم‌ترین تغییراتی است که در رویکرد جدید واشنگتن دیده می‌شود. در استراتیژی جدید، دونالد ترامپ برای دست‌یابی به اهداف خود، برای پاکستان خطوط مشخصی تعیین نموده است و اگر پاکستان از این خطوط بگذرد، امریکا برای رسیدن به نتایج متوقع از تمامی ابزارهای سیاسی، اقتصادی و حتا نظامی علیه پاکستان استفاده خواهد کرد.

ماندگار می افزاید : 

بعد از اعلام این راهبرد، صف‌بندی‌های جدیدی به نفع پاکستان شکل گرفته است که نمونۀ واضح و روشن آن می‌تواند نشست سه‌جانبۀ میان چین، افغانستان و پاکستان که در همین زودی‌ها در چین برگزار خواهد شد، باشد.
به دنبال این صف‌بندی‌ها به نفع پاکستان، می‌ماند بحث صلح افغانستان که گمان می‌رود در میان این گیرو دارها در حاشیۀ نشست چین و دیگر نشست‌ها گذاشته شود؛ زیرا فشار سیاسی و وضع محدودیت‌ها از طرف امریکا بالای پاکستان، هیچ‌گاهی به‌منظور تامین صلح در افغانستان نبوده است.
حالا به سران حکومت وحدت ملی برمی‌گردد که در چنین وضعیتی برای نجات افغانستان چه برنامه‌یی در سر دارند. چنان که تجربه نشان داده، حکومت وحدت ملی هیچ‌گاهی نتوانسته حتی از فرصت‌های مناسب برای تامین صلح در کشور سود ببرد چه رسد به این‌که در یک چنین بازی بزرگ منطقه‌یی بتواند مدعی حق خود که صلح باشد، شود.

نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان "شرایط و زمینه های جدید در روابط افغانستان و پاکستان" چنین نوشته است:

نخست وزیر شدن عمران خان در پاکستان، کنار رفتن حنیف اتمر، حضور زلمی خلیلزاد در افغانستان، تغییر فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان و نیز تصمیم جدید ترامپ بر قطع بخشی از کمک های آمریکا به پاکستان به دلیل نارضایتی از مبارزۀ پاکستان با افراط گرایی،  شرایط و زمینه های تازه را در روابط افغانستان و پاکستان ایجادکرده است.
این همه پس از آن  صورت می‌گیرد که استراتژی جدید آمریکا در جنوب آسیا نتوانست بر قدرت حاکم در پاکستان فایق شود و پاکستان را مجبور کند تا در سیاست خارجی اش در قبال افغانستان و مبارزه با گروه‌های دهشت افکن، تجدید نظر کند. پس از آغاز  استراتژی جدید آمریکا در جنوب آسیا، حکومت نواز شریف در مشکلات خودش فرو افتاد و سرانجام زمام سیاست پاکستان را به دست یک خان کاریزما و آرمانگرا سپرد.

در پایان نویسنده می افزاید: 

آمریکا وارد یک بازی جدید و نسبتا جدی تر شده است.  اگر آمریکا بر پاکستان فشار جدی وارد کند، پاکستان به جز تجدید نظر در سیاست خود در قبال افغانستان دیگر چاره‌ای ندارد. ولی واقعیت اینست که هربار که فشار آمریکا برپاکستان افزایش یافته پاکستان از مسیر حکومت افغانستان وارد شده و با ترمیم کوتاه مدت روابط اش با افغانستان، برای خودش فرصت کسب کرده است. اما این بار بهتر آنست که حکومت افغانستان نیز خودش را با سیاست های واقعی هماهنگ کند تا نتیجۀ بهتر بگیرد.