بررسی مطبوعات کابل 28 سنبله

پاکستان همچنان به دنبال گم شده ی خود یعنی عمق استراتژی است

روزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان پاکستان همچنان به دنبال گم شده ی خود یعنی عمق استراتژی است چنین نوشته است :

از دید کابل؛ پاکستان چندان تمایلی برای به نتیجه رسیدن مذاکرات صلح در افغانستان نشان نداده است و این خود باعث بدبینی دولت کابل از اسلام آباد شده است. به همین منظور؛ «نفیس زکریا» سخنگوی وزارت خارجه پاکستان، به رسانه ها گفته است  که کشورش نمی‌خواهد در مورد نزدیکی افغانستان و هند تبصره کند، اما هشدار داد که اگر هند از قلمرو افغانستان، منافع پاکستان را هدف قرار دهد، اسلام آباد خاموش نخواهد ماند.
در طرف دیگر صفحه ی رویداد های منطقه ای ؛ همگرایی در روابط دهلی نو و کابل می تواند دلایل مختلفی و متنوعی داشته باشد که از آن جمله می توان به محدود کردن فعالیت های گروه هایی تروریستی به ویژه گروه تروریستی داعش و گروه طالبان پاکستان اشاره داشت. این گروه های تروریستی می توانند در آینده ای نزدیک امنیت افغانستان و به تبع آن امنیت هند را با خطری جدی مواجه کنند

چراغ می افزاید : 
پاکستان همیشه به دنبال گمشده خود یعنی عمق استراتژی  در خاک افغانستان است. چرا که پاکستان از هر نگاه نسبت به رقیب دیرینه و دشمن سنتی خود کمبوداتی دارد که این کم آوردی بجز از راه گسترش نفوذ در افغانستان و استقرار دولتی که هم سو و هم پهلو با سیاست‌های پاکستان حرکت کند و رهبران این کشور نیز، باید با افکار موزاییکی که در دستگاه دیپلماسی و سیاست گذاری پاکستان طراحی شده‌اند، تعیین و گزینش شوند، جبران ناپذیر است.
امروزه هند به فکر در هم کوبیدن دشمن خود افتاده؛ و می‌خواهد افغانستان با قدرت گرفتن، به عنوان سنگ دوم آسیابی باشد که گندم آن آسیاب پاکستان است. به همین روی هر دو کشور برای دست یابی و رسیدن به اهداف شان، به استراتژی افغانستان پروری و افغانستان ستیزی متوصل شده‌اند. یکی منفعت اش را در اقتدار افغانستان جستجو می‌کند، و دیگری در لابلای شکنندگی افغانستان به دنبال منفعت است.

و آزادی مردم به هویت شان گره خورده است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

برخی منابع می‌گویند که قانون شناس‌نامه‌های برقی توسط ریاست‌جمهوری تغییر یافته و کلمۀ «افغان» به عنوان هویتِ همه انتخاب شده است، امری که در برابر خواست اکثریتِ افغانستانی‌ها قرار دارد. تا کنون ریاست‌جمهوری نخواسته است این مسأله و جزییاتش در رسانه‌ها اعلان شود؛ اما اگر این خبر صحت داشته باشد، به معنای آن است که ریاست‌جمهوری در پیِ ایجاد مشکلِ بیشتر بر سرِ شناس‌نامه‌های برقی‌ست و می‌خواهد بحران‌آفرینی کند تا از توزیعِ اصولیِ شناس‌نامه‌های برقی جلوگیری شود.

 ماندگار می افزاید :

ما در قرن بیست‌ویک زندگی می‌کنیم و در این قرن، احترام به چیستیِ افراد و هویت‌شان حرفِ اصلی است، شتاب و اصرار برای قبولاندنِ یک هویت بر همۀ اقوام، راه به جایی نمی‌برد و نمی‌توان امروز آگاهیِ مردم را گرفت و آنان را رنگ کرد. منطقِ همزیستی و کشورداری می‌طلبد که از چال و نیرنگ پرهیز شود و صداقت سرلوحۀ برنامه‌ها و تصمیمات قرار گیرد. این توقع بیش از همه، از ریاست‌جمهوری می‌رود که بالاترین مقامِ کشور به شمار می‌آید. مردم باید به‌طورِ کامل از اسارتِ استبداد و فاشیسم آزاد گردند و این آزادی، صدالبته به عدمِ کتمانِ هویتِ آنان گره خورده است.

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان ضرورت توسعه ی روابط خارجی بر مبنای منافع ملی  چنین نوشته است :

استحکام روابط خارجی یکی از ضرورت های حکومت افغانستان است. در گذشته حکومت افغانستان در این راستا از ثبات سیاسی برخوردار نبوده است و روابط خارجی کشور همواره متزلزل بوده است. اما اکنون نیز نگرانی های در مورد سیاست خارجی افغانستان وجود دارد و نیاز است که حکومت وحدت ملی در سیاست خارجی خود این نگرانی ها را نیز در نظر بگیرد.

در پایان نویسنده می افزاید : 
توسعه ی سیاست خارجی بر اساس منافع ملی، هم قابل دفاع است و هم عقلانی. در این زمینه حکومت می تواند راهبردهای مشخصی را برای گسترش روابط خارجی خود طرح کند و بر محور آنها روابط خود با سایر کشورها را شکل دهد. تعریف سیاست خارجی بر مبنای منافع ملی، می تواند نگرانی ها از گسترش روابط خارجی افغانستان را کاهش دهد و در بهبود وضعیت سیاسی و امنیتی کشور، کمک کند.
رهبران حکومت وحدت ملی باید عواقب سیاست خارجی شان را بر وضعیت امنیتی و سیاسی داخل کشور نیز در نظر بگیرند و با توجه به همه ی نگرانی ها، برای گسترش روابط  خارجی خود برمبنای منافع ملی، گام های موثر را بردارد.