بررسی مطبوعات چاپ کابل 1 میزان 1397

خلیلزاد در نقش مصلح؟ عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

به تازه‌گی، وزارت خارجۀ امریکا اعلام کرده است که زلمی خلیل‌زاد، سفیر پیشین این کشور در افغانستان، رهبری گفت‌وگوهای صلح با طالبان را به‌دوش خواهد گرفت.
مایک پمپیو، وزیرخارجۀ امریکا گفته است که آقای خلیل‌زاد، تلاش‌های ایالات متحده برای حمایت، تسهیل و مشارکت در روند صلح میان دولت افغانستان و طالبان را رهبری خواهد کرد.
به گفتۀ وزیر خارجۀ امریکا، با توجه به کثرت منابع داخلی و بین‌المللی دخیل در پیشبرد توافق سیاسی و فرصت‌های برخاسته از استراتژی ترامپ، ایجاد این سمت بازتاب‌دهندۀ این است که ادارۀ ترامپ به دست‌یابی به توافق صلح در افغانستان اولویت می‌دهد.

ماندگار می افزاید: 

سوال مهمی‌ که مطرح می‌شود این است که آیا زلمی خلیل‌زاد با توجه به سابقۀ مشکوک و چهرۀ مرموزی که در ذهن مردم افغانستان از خود به‌جا گذاشته است، این مسوولیت را صادقانه به پیش خواهد برد؟ چون خلیل‌زاد در گذشته و در دوران ماموریت‌اش در افغانستان، از نفوذ، امکانات و توانایی امریکایی‌اش به حفظ جایگاه یک گروه قومی خاص در دستگاه قدرت استفاده نموده است؛ بحثی‌که هیچ‌گاه از جانب دولت امریکا مورد بازپرس قرار نگرفته است. به باور بسیاری‌ها سه-چهارم از نابه‌سامانی‌های امروزی (ادامۀ جنگ، شگاف‌های عمیق قومی و جاافتادن فرهنگ انتخابات تقلبی) محصول رفتارهای استفاده‌جویانه و قوم‌محورانۀ خلیل‌زاد در طول دوران ماموریت‌اش در این کشور می‌باشد.
به نظر می‌رسد، اگر زلمی خلیل‌زاد با آن چهرۀ قبلی‌اش که کارکردن به حفظ و بقای یک گروه قومی خاص در اریکۀ قدرت بوده است، این بار نیز به روی صحنه ظاهر شود نه تنها در آوردن صلح کمک نخواهد کرد که این گره‌ کور را بیش از پیش کورتر و پیچیده‌تر خواهد ساخت.

و در روند قانونی انتخابات اخلال نکنیم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

انتخابات زمانی ارزشمند است که از شفافیت لازم برخوردار باشد و افراد و اشخاص از راه جعل و تقلب نتواند بر کرسی پارلمان تکیه و با سرنوشت مردم بازی کنند. انتخابات عاری از تقلب خواست همه مردم افغانستان است و حکومت و کمیسیون های انتخاباتی بایستی برگزاری انتخابات شفاف در کشور را تضمین کنند. انتخاباتی که با جعل و تقلب همراه باشد، نه تنها حاکمیت ملی را تمثیل نمی تواند و نمایندگان واقعی مردم را به نهادهای دولتی نمی فرستد، که دهها مشکل اجتماعی، سیاسی، حقوقی و امنیتی را به دنبال می آورد.

نویسنده می افزاید :

کمیسیون های انتخاباتی علاوه بر شفافیت باید نسبت به همه کاندیدان برخورد یکسان داشته باشد. مسایل قومی، مذهبی، سمتی، گروهی و تعلقات خانوادگی نباید برخوردهای متفاوت تر از سایر کاندیدان را به دنبال داشته باشد. قانون باید در مورد همه کاندیدان یکسان تطبیق شود و همه کاندیدان از امکانات و فرصت های مساوی برخوردار گردند.

کمیسیون های انتخاباتی مؤظف اند که درباره تمام مسایلی که به گونه‌ای با برگزاری انتخابات ارتباط می گیرد، به مردم پاسخ بگویند. این کمیسیون ها باید مردم را در جریان پیشرفت کارها، مشکلات و چالش هایی که با آنها روبرو می باشند، قرار دهند. 
همانطوری که مردم به کمیسیون به عنوان مسؤل یک پروسه مهم ملی باید اعتماد داشته باشد، در مقابل کمیسیون نیز باید به مردم اعتماد کرده و مسایل و مشکلات انتخابات را از دید مردم پنهان نگه ندارند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان تاخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی ها باید تصمیم جمعی باشد، چنین نوشته است:

کمیسیون مستقل انتخابات تأیید کرد که انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها از دستور کار این کمیسیون خارج شده است. خارج شدن انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها از دستورکار کمیسیون مستقل انتخابات به معنای آن است که تصمیم سیاسی در مورد تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‎ها قبلاً گرفته شده است. روشن است که چنین تصمیمی در ارگ و با منظوری شخص رییس جمهور گرفته می‌شود. اگر رییس‌ جمهور نخواهد چنین تصمیمی گرفته نخواهد شد.

در پایان هشت صبح می افزاید: 

پیش از این برخی از سیاست‌مداران مشهور از جمله سیاست‌مداران نزدیک به ارگ از احتمال تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها انتقاد کرده بودند. 

همان طوری که ارگ وکمیسیون مستقل انتخابات انگشت‌نگاری رأی‌دهنده‌گان را در روز انتخابات پارلمانی پذیرفتند، ‌باید روی تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها هم اجماع سیاسی صورت بگیرد. بدون اجماع سیاسی روی تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها جنجال‌های سیاسی بیش‌تر می‌شود. اعلام تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها هم باید به گونه‌ای باشد که همه‌ی نیروهای سیاسی آن را بپذیرند. همکاری نیروهای سیاسی بیرون از حکومت برای برگزاری انتخابات پارلمانی بسیار ضروری است. برای جلب همکاری این نیروها باید اجماع نسبی سیاسی شکل بگیرد. همان طوری که موضوع انگشت نگاری حل شد، تأخیر در برگزاری انتخابات شوراهای ولسوالی‌ها هم باید یک تصمیم جمعی باشد.