بررسی مطبوعات کابل 6 میزان

دو دیدگاه متفاوت در برابر دولت وحدت ملی افغانستان

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان دو دیدگاه متفاوت در برابر دولت وحدت ملی، چنین نوشته است:

با پوره شدنِ دومین‌سال از عمـرِ دولت وحدت ملی، بسیاری از جریان‌های سیاسیِ و اکنش نشان داده اند .دولت وحدت ملی با دو نوع مخالفت در تکمیلِ دوساله‌گی‌اش مواجه است. مخالفت اول، مخالفتی‌ست که آقای کرزی و برخی جریان‌های سیاسیِ شاملِ دو جبهۀ سیاسیِ نزدیک به او دارند. آن‌ها به این باورند که کارِ آقای عبدالله در دوساله‌گی‌اش پایان یافته و کارِ رییس‌جمهور همچنان ادامه دارد. اما دیدگاهِ دوم یعنی دیدگاهِ احمدولی مسعود و جریان آجندای ملی در برابرِ دیدگاه آقای کرزی و جریان‌های نزدیک به او قرار دارد.

ماندگار می افزاید:

آقای مسعود با وجود آن‌که مشروعیتِ دولت وحدت ملی را در تطبیقِ توافق‌نامۀ سیاسی می‌داند نه قانون اساسی، می‌گوید: چون توافق‌نامه هر دو نامزد را به امضایِ یکدیگر رییس‌جمهور و رییس‌اجرایی ساخته است، وقتی که زمانِ کارِ یکی ختم شود، کارِ دیگری نیز خود‌به‌خود خاتمه می‌یابد. هرگز چنین نیست که وقتی کارِ رییس اجرایی پایان یابد، از رییس‌جمهوری ادامه پیـدا کند. یقیناً مشروعیتِ کارِ هر دو رییس، منوط به حضورِ هر دو و تطبیقِ مفاد توافق‌نامۀ سیاسیِ دولت وحدت ملی است.

و استیضاح راه حل نیست، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است:

مصرف نشدن بیش از نیمی از بودجه انکشافی در واحدهای بودجه ای دولت افغانستان امری  است که هر ساله تکرار می شود. اما واقعا مشکل از کجاست؟ چرا این معضل سالهای سال حل نمی شود؟ چرا واحدهای بودجه ای نمی توانند بودجه ی خود را به مصرف برسانند؟ علت اساسی این وضعیت را در کجا جستجو باید کرد؟ آیا وزرا و روسای  ادارات مستقل مسبب اصلی این وضعیت هستند؟
نظام حاکم بر ادارات افغانستان، نظامی متمرکز است و اختیارات اصلی، عمدتا در دست یک شخص و یا حلقه خاص قرار دارد. در این نظام دولتمردان و مقامات عالی رتبه، به شدت از حومه و اطراف خود می ترسند. صلاحیت ها در دست چند تن و چند اداره محدود هستند. هر چند تلاش هایی در شرف انجام است که حداقل در ظاهر این وضعیت تغییر کند. اما این وضعیت بازمانده از گذشته است. هنوز هم با تغییر وزرا و روسا اطرافیان نزدیک آنها تغییر می کند. صلاحیت ها از یک عده گرفته و به دیگری تحویل داده می شود.

نویسنده می افزاید:

پارلمان و شماری از وکلای پارلمان که جزئی از این مشکل هستند،  باید واقع بینانه عمل کنند. استیضاح ها و استجواب ها هرگز کارساز نبوده اند و نیستند. اگر این استیضاح ها و استجواب ها مبتنی بر نقش نظارتی پارلمان نباشند و تبدیل به اهرم های فشار برای به دست آوردن منافع شخصی شوند، نه تنها مشکلی حل نمی شود بلکه بر مشکلات افزوده خواهد شد.
حل این مشکل اندکی صداقت، بردباری، مسئولیت پذیری، انتقاد پذیری و شهامت می خواهد که باید قبل از هر چیزی از خود وکلا و پارلمان شروع شود تا نتیجه آن اصلاح واقعی ادارات و برطرف شدن مشکل باشد.

و به سراغ روزنامه ی انیس می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان مواد مخدر یک خط مسقیم نه، بلکه یک حلقه ی خبیثه است، چنین نوشته است:

افغانستان، ایران، تاجیکستان، پاکستان و روسیه اعضای نشست پنج جانبه ی مبارزه با مواد مخدر هستند که همه ساله برای مرور دستاوردهای سال گذشته و ایجاد نقشه ی سال آینده گردهم می آیند. اما این بار این نشست در نبود نماینده ی پاکستان تدویر یافت و شرکت کنندگان برگسترش همکاری ها در زمینه ی شریک ساختن اطلاعات استخباراتی برای بازداشت قاچاقبران و ایجاد یک واحد مشترک مبارزه با مواد مخدر تاکید کردند.

در پایان انیس می افزاید:

وزیر مبارزه با مواد مخدر افغانستان که در این نشست حضور داشت، خاطر نشان ساخت که تولید، قاچاق و ترانزیت مواد مخدر، یک خط مستقیم نه، بلکه یک حلقه ی خبیثه است که ممالک و افراد مختلف در آن حلقه دخیل هستند و این سبب شده که افغانستان نتواند به تنهایی در مقابل این پدیده ی شوم مبارزه نماید. ایران نیز هشدار می دهد که روابط میان قاچاقبران و تروریستان در حال گسترش است و این گسترش روابط، سبب شده است که منطقه و جغرافیای کشورهای عضو نشست پنج جانبه به شدت مورد تهدید قرار بگیرد.