بررسی مطبوعات چاپ کابل 10 سنبله 1398

"جنایت در سایه ی صلح"، "فرماندهان قول اردوها مصروف چه هستند" و "جای خالی صلح در مذاکرات امریکا و طالبان"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

جنایت در سایه ی صلح عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

شب شنبه گروه طالبان از سه استقامت بالای شهر قندز حمله کرد و قسمت های این شهر را در کنترل خود گرفت. در این حمله ده ها تن از افراد ملکی کشته و ده ها تن دیگر زخمی شده اند  اگرچه با سرعت گرفتن گفتگوهای صلح، تشدید جنگ از سوی طالبان قابل پیش بینی بود، اما با توجه به تعریفی که از فضای حاکم بر مذاکرات می شد، توقع می رفت که همزمان با پیشرفت مذاکرات، طالبان از اعمال خشونت و کشتار دست بکشند 

نویسنده می افزاید:

در مذاکرات دوحه نیز امریکا تاکنون به طالبان فقط امتیاز داده است، بدون این که امتیاز مشخصی از آنها گرفته باشد. امریکا با آغاز مذاکره با طالبان، این گروه را از ردیف گروه تروریستی خارج کرد و به تمام جنایات ضد بشری آن مشروعیت بخشید. امریکا طالبان را از یک گروه منفور، خشن و افراطی به یک گروه قابل تعامل و مذاکره تبدیل کرد و توجه جهانیان را به تعامل و گفتگو با این گروه جلب کرد. 
صلحی که با زور، خونریزی و کشتار به وجود آید، نتیجه‌اش برای مردم افغانستان حکومت استبدادی، محدودیت آزادی بیان، گسترش تبعیض، نابرابری و از بین رفتن حقوق شهروندی است. این صلح نه به زخم های مردم افغانستان مرهم می نهد و نه اهداف جامعه امریکا را در تأمین امنیت جهانی براورده می سازد. بهتر است که نسبت به روند صلح دیدگاه واقع بینانه داشته باشیم و از جان مردم برای راضی ساختن رهبران یک گروه خشن و افراطی هزینه نکنیم.

و فرماندهان قول اردوها مصروف چه هستند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

طالبان به شهر کندز حمله‌ی تهاجمی کردند و شخص وزیر دفاع برای رهبری عملیات مدافعه به آن ولایت سفر کرده است. معاون اول وزیر دفاع هم در ولایت بلخ مصروف سوق و اداره‌ی جنگ است. نفس حضور رهبری قدمه‌ی اول وزارت دفاع در ولایت‌های بلخ و کندز نشان می‌دهد که فرماندهان قول‌ اردوها در ساحه نمی‌توانند از پس وظایف‌شان برآیند. با آن‌که نیروهای امنیتی و سربازان دلیر اردو در مبارزه برای تامین امنیت هر روز قربانی می‌دهند، ‌ولی ضعف رهبری در سطح قول اردوها سبب شده است که ولایت‌های مهمی مثل کندز و بلخ دچار مشکل شود. از اثر ضعف رهبری فرماندهان قول اردوها، مسیرهای اکمالاتی و شاهراه‌ها همیشه باز نیست. در مسیرهای اکمالاتی و شاهراه‌ها همیشه مشکل به وجود می‌آید. 

هشت صبح می افزاید:

نیاز است که شخص رییس‌جمهور، وزیر دفاع و دیگر تصمیم‌گیرنده‌گان دولت  ضعف‌های فرماندهان قول اردوها  را بررسی کنند و در مورد آن‌ها تصمیم بگیرند. موضوعی که خیلی واضح است این است که قحط‌الرجال در این کشور نیست. آدم‌های توانا در کشور زیاد اند. آدم‌هایی با کوله‌باری از تجربه و دانش در همین شهر حضور دارند ولی از ظرفیت‌شان استفاده‌ی لازم صورت نمی‌گیرد. هرچه زودتر باید در این مورد اقدام شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان جای خالی صلح در مذاکرات امریکاو طالبان چنین نوشته است :

در حالی که مذاکرات میان امریکایی‌ها و طالبان به نهمین دور خود رسیده‌است، طالبان حملات شان را بر بخش‌های مهمی از کشور شدت بخشیده‌اند و از جمله عملا وارد شهر کندز شدند و جنگ سختی را راه‌انداخته‌اند. این همه درحالی است که دونالد ترامپ، رییس‌جمهور ایلات متحدۀ امریکا، اخیراً گفته‌است که با وجود رسیدن به توافق با طالبان، بییش از هشت‌هزار سرباز امریکایی در بخش‌های مختلف افغانستان باقی می‌مانند و امریکا از افغانستان خارج نمی‌شود.

درپایان ماندگار می افزاید:
این نشان می‌دهد که این همه گفت‌وگوهایی که میان امریکا و طالبان صورت گرفته است، هنوز راهی به جایی به هدف کاهش خشونت‌ها نبرده‌است و دوباره طرف‌ها به موقعیت اصلی شان بر می‌گردند. این در حالی است که اکثریت بحث‌ها و گفتمان جاری جنگ و صلح در افغانستان روی این متمرکز است که امریکا وضعیت را به نفع صلح در افغانستان متمرکز سازد. اما جای خالی واژۀ صلح در مذاکراتی که جریان دارد دیده می‌شود.