بیاییم با مهر و با عشق جان و جهان ما را بسازیم

عشق مرز ندارد

جهان ما را مهربانی می سازد

انسانیت مرز ندارد، عشق مرز ندارد، صداقت و مهربانی مرز ندارد، مرزها چیزی مثل رنگ پوست هست که ملاک انسانیت نیست.

کوچه های مهربانی را قدم می زد دلم/ تا که با تو همدل و همراه گردد نازنین

بیا چراغ رابطه را روشن کنیم ای دوست

همیشه به گل شدن فکر کنیم، به خوبی های هم

این حرفهای توست که اینک غزل شده/ حرفی که تارسیده به لبها عسل شده

یک دهان ترانه می خواهم

شبیه عصر دل انگیز کابلم بعدش/ شبیه آب و هوای شمال تهرانم

بهار است و هنگام گل چیدن ما

بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم، فلک را سقف بشکافیم و طرح نو در اندازیم.

قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس

عمر ما آنقدر زیاد نیست که مهربانی را به عقب بیندازیم.

بیا تا جهان را به بد نسپریم

چون تو در قرآن حق بگریختی، با روان انبیا آمیختی

با خواندن کتاب بوستان اندیشمندان قدم بزنیم

بدون عشق کره ی خاکی به یک آرامگاه ترسناک تبدیل می شود

قانون عشق قانون جاذبه است، هرچه عاشقانه تر زندگی کنی، آدمهای بیشتری دوستت خواهند داشت.

بهار آمد بهار آمد بهار خوشگوار آمد