اهداف آمریکا از حمله به زیرساخت‌های ایران چیست؟

پارس‌تودی- ایالات متحده آمریکا از ۷ ژوئیه ۲۰۲۶ در پی ادعای حمله به تعدادی از شناورهای عبوری از جنوب تنگه هرمز با نقض تفاهم‌نامه اسلام آباد به دستور دونالد ترامپ رئیس جمهور این کشور، بار دیگر نه تنها حملات تجاوزکارانه علیه ایران را از سر گرفته، بلکه محاصره دریایی را نیز از ۱۴ ژوئیه مجددا آغاز کرده است.

به گزارش پارس‌تودی، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در حاشیه اجلاس سران ناتو در آنکارا اعلام کرد که دیگر تفاهمی با ایران وجود ندارد و آتش‌بس به پایان رسیده‌ است. با از سرگیری تجاوز نظامی ایالات متحده آمریکا علیه ایران و پاسخ‌های تدافعی جمهوری اسلامی ایران به پایگاه‌های آمریکا که مبدا این حملات بودند، بار دیگر کانون توجه جهانی به تنگه هرمز به عنوان مرکز مناقشه جدید میان ایران و آمریکا جلب شده است.

آمریکا در دور جدید حملات خود اهداف مختلفی را به ادعای سنتکام مورد هدف قرار داده است. هر چند واشنگتن ابتدا ادعا می کرد که صرفا اهداف نظامی با هدف جلوگیری از اقدامات ایران برای تداوم انسداد تنگه هرمز مانند سایت های راداری و مخابراتی، سایت های موشک های ساحل به دریا ، تجهیزات نظامی دریایی و مانند آنها را مورد حمله قرار می ده اما اکنون در حملات اخیر به صورت آشکار اهداف غیر نظامی مانند پل ها ، تاسیسات آبی وانرژی را مورد هدف قرار داده است. 

به نظر می رسد هدف آمریکا از حمله به زیرساخت‌های ایران در ژوئیه ۲۰۲۶، فراتر از یک اقدام تنبیهی صرف و در راستای راهبردی چندلایه برای تغییر موازنه قدرت در منطقه، به ویژه بر سر تنگه هرمز، تعریف می‌شود.

تضعیف توان نظامی و کنترل بر تنگه هرمز
هدف اولیه و اعلامی آمریکا، انهدام توانمندی‌های نظامی ایران، به ویژه نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ، برای به اصطلاح حفظ امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز است. این کارزار که از ۷ ژوئیه در پاسخ به حملات ایران به کشتی‌های تجاری آغاز شد، با هدف قرار دادن تأسیسات ساحلی، سامانه‌های راداری و موشکی و انبارهای تسلیحات زیرزمینی دنبال شده است. تمرکز حملات بر استان هرمزگان و بندرعباس و در مراحل بعدی استان های بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان ، نشان‌دهنده هدف واشنگتن برای خنثی‌سازی توانایی اعمال اراده نظامی ایران در تنگه هرمز است.

قطع خطوط تدارکاتی و لجستیکی
در گام بعدی، آمریکا با هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی پشتیبانی‌کننده از عملیات نظامی، به دنبال فلج کردن توان لجستیک ایران است. حملات به پل‌ها، ایستگاه‌های راه‌آهن و جاده‌ها در جنوب ایران، با هدف قطع مسیرهای تدارکاتی به خصوص به بندرعباس و محدود کردن جابه‌جایی نیروها و تجهیزات نیروهای مسلح انجام می‌شود. این رویکرد نشان می‌دهد که راهبرد نظامی آمریکا از پاسخ‌های مقطعی به اقدامات نظام مند تر و بلندمدت‌تر برای تضعیف بنیان‌های عملیاتی ایران تغییر یافته است.

ایجاد اهرم فشار حداکثری برای تغییر رفتار ایران
حملات به زیرساخت‌هایی مانند نیروگاه‌های برق و تاسیسات آبی، فراتر از اهداف نظامی، به عنوان ابزاری برای افزایش فشار اقتصادی و سیاسی بر ایران و تشدید فشارها علیه مردم ایران صورت می گیرد. این حملات غیر قانونی ، که دونالد ترامپ پیش تر آن را تهدید کرده بود پیامی روشن دارد: در صورت عدم بازگشت به میز مذاکره البته برای قبول یکطرفه خواست های واشنگتن ، هزینه‌ها برای مردم ایران به مراتب سنگین‌تر خواهد شد. با تشدید این فشار، آمریکا به دنبال وادار کردن ایران به امضای توافقی دلخواه خود است.

آماده‌سازی برای عملیات گسترده‌تر یا افزایش گزینه‌ها
کارشناسان، هدف نهایی این حملات را فراتر از اهداف اعلامی آن می‌دانند. برخی آن را پیش‌زمینه‌ای برای یک عملیات زمینی احتمالی در جنوب ایران جهت تسلط آمریکا بر تنگه هرمز ارزیابی می‌کنند. همچنین این حملات، گزینه‌های نظامی بیشتری را در اختیار کاخ سفید قرار می‌دهد و می‌تواند مقدمه‌ای برای اقدامات بزرگ‌تر، از جمله هدف قرار دادن بخش انرژی ایران باشد.
در نهایت، مجموعه این حملات نشان‌دهنده کارزاری طراحی‌شده برای تغییر اساسی معادلات قدرت در منطقه، با محوریت کنترل بر تنگه هرمز و فشار حداکثری بر ایران است.
srm