تفسیر- چرا ترامپ از  تهدید حمله جدید به ایران عقب نشینی کرد؟

به گزارش پارس‌تودی، در روز‌های اخیر «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا تهدید به تشدید حملات نظامی علیه ایران کرده بود که بر اساس آن حمله به زیر ساخت‌های انرژی ایران مورد ادعا بود.در مقابل ایران نیز هشدار داده بود که در صورت چنین حماقتی، زیر ساخت‌های انرژی منطقه اهداف مشروع خواهند بود.

این در حالی است که ترامپ با انداختن توپ در زمین کشور‌های منطقه و ادعای امکان حصول به یک توافق، بار دیگر عقب نشینی خود را به یک متغیر نادرست ارجاع داد. وی در یک عقب نشینی آشکار و در پیامی در شبکه اجتماعی خود مدعی شد: «ایالات متحده آماده و کاملاً مجهز است تا با قدرت نظامی، ترور و توانمندی‌ای که از زمان جنگ جهانی دوم بی‌سابقه است، جمهوری اسلامی ایران را سرکوب کند.با این حال، ایران و سایر کشور‌های خاورمیانه از ما خواستند پس از توافق بر سر طرح کلی یک معامله، هرگونه حمله‌ای را به تعویق بیندازیم. این معامله شامل بازگشایی فوری، کامل و همه‌جانبه تنگه هرمز و پایان دادن به تهدید هسته‌ای ایران خواهد بود.

بر اساس شواهد متعدد می توان گفت که تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای لغو حمله نظامی جدید به ایران، عمدتاً ناشی از ریسک‌ها و فشارهای سنگین بین‌المللی و داخلی بوده است که در این زمینه می توان به این موارد اشاره کرد :

- میانجی‌گری اضطراری متحدان منطقه‌ای: به گزارش رسانه‌های آمریکایی، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در روز تصمیم‌گیری ترامپ شخصاً با او تماس گرفته و از او خواسته است از حمله صرف‌نظر کند. پیش از آن نیز وزیر دفاع عربستان در سفر به آمریکا بر تمایل ریاض به کاهش تنش با ایران تأکید کرده بود. دلیل اصلی این رایزنی‌ها این است که کشورهای حوزه خلیج فارس نگرانند که در صورت حمله گسترده آمریکا به تأسیسات انرژی ایران، ایران نیز به‌طور مستقیم تأسیسات نفت و گاز همسایگان را هدف قرار دهد و این کشورها قربانی اصلی این درگیری شوند. دیگر کشورهای منطقه از جمله قطر، امارات متحده عربی، ترکیه و پاکستان نیز بر آمریکا و ایران برای کاهش تنش‌ها فشار آورده‌اند.

- هشدار قاطع ایران: ایران از طریق کانال‌های دیپلماتیک و بیانیه‌های عمومی، به آمریکا هشدار داد که هرگونه «اقدام ماجراجویانه» با پاسخ قاطع مواجه خواهد شد. سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران، به آمریکا و اسرائیل - که انتظار می‌رفت در یک حمله گسترده به آمریکا بپیوندند - در مورد هرگونه اقدام بیشتر هشدار داد. بر اساس پستی در کانال تلگرامی عراقچی، او به فیصل بن فرحان بن عبدالله آل‌سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی گفت: «هرگونه اقدام خصمانه از سوی آمریکا یا اسرائیل - یا مشارکت یا همکاری کشورهای منطقه در چنین اقداماتی - با پاسخی قاطع و متناسب از سوی نیروهای مسلح قدرتمند ایران مواجه خواهد شد.

فرماندهان نظامی ایران نیز اعلام کردند که نیروهایشان در «بالاترین سطح آماده‌باش» قرار دارند و تأکید کردند که هرگونه حمله به تأسیسات انرژی ایران، با حملات تلافی‌جویانه علیه میادین نفت عربستان و امارات و همچنین تأسیسات گاز قطر و رژیم صهیونیستی همراه خواهد بود. به نظر می رسد این تهدید صریح که «بهای حمله، امنیت متحدان آمریکا خواهد بود»، عاملی کلیدی در تجدید نظر واشنگتن در زمینه حمله به ایران بوده است.

شبکه سی ان ان در این زمینه اذعان کرد که ایران به‌رغم تحمل فشار اقتصادی و ضربه به توان نظامی‌اش در حملات چند ماهه، همچنان از توان ضربه‌زنی برخوردار است که حملات مرگبار این کشور به نیرو‌های آمریکایی در منطقه طی یک ماه گذشته آن را نشان داده است.

سایت خبری العهد نیز در این خصوص نوشت: هراس آمریکا از اقتدار ایران و پاسخ این کشور به هرگونه تجاوزی نظامی آمریکا، ترامپ را وادار به عقب نشینی کرد.

 - ریسک سیاسی در آستانه انتخابات میاندوره‌ای: با نزدیک شدن به انتخابات میاندوره‌ای کنگره آمریکا، هرگونه اقدام نظامی جدید علیه ایران به‌عنوان گزینه‌ای «پرریسک» از نظر سیاسی تلقی می‌شود. ادامه درگیری‌ها و هزینه‌های اقتصادی ناشی از جنگ (مانند افزایش قیمت بنزین در داخل آمریکا) محبوبیت ترامپ ونیز جمهوری خواهان را تضعیف کرده است.ادامه روند کنونی به خصوص حمله به ایران می تواند با تشدید وخامت اوضاع اقتصادی آمریکا ، موجب شکست جمهوری خواهان در انتخابات میان دوره ای نوامبر 2026 شود. 

- محبوبیت پایین جنگ در افکار عمومی: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که حمایت عمومی در آمریکا از جنگ با ایران همواره پایین بوده است. طبق نظرسنجی مؤسسه رویترز/ایپسوس در ۲۷ ژوئیه، تنها یک‌سوم از پاسخ‌دهندگان آمریکایی از اقدام نظامی علیه ایران حمایت کردند که این پایین‌ترین میزان از زمان آغاز بحران است. بسیاری از شرکت‌کنندگان اعلام کردند که دلیل درگیری آمریکا را درک نمی‌کنند و معتقدند دولت باید بیشتر به مشکلات داخلی بپردازد.

در مجموع می توان کفت که  این تصمیم ترامپ با رویه همیشگی او یعنی «فشار حداکثری» توأم با «معامله‌گری» هماهنگ است. او از یک سو با نشان دادن «تفنگ آماده به شلیک»، موضعی سخت‌گیرانه به نمایش گذاشت، اما از سوی دیگر، در مواجهه با چشم‌انداز درگیر شدن متحدان منطقه‌ای در جنگ و پرداخت هزینه سنگین سیاسی در داخل، ترجیح داد عقب‌نشینی موقتی کند و آتش‌بس را به مذاکرات جدید پیوند بزند./