افکار عمومی آمریکا در برابر جنگطلبی ترامپ، چرا مردم مخالف هستند؟
-
تظاهرات در شهرهای آمریکا
پارس تودی- همزمان با تهدیدهای رئیسجمهوری آمریکا برای حمله به ونزوئلا، معترضان در بیش از ۶۵ شهر آمریکا روز یکشنبه به خیابانها آمدند تا رویکرد جنگطلبانه ترامپ را محکوم کنند.
بهگزارش پارستودی، انبوهی از تظاهرکنندگان آمریکایی در بیش از ۶۵ شهر کوچک و بزرگ این کشور روز یکشنبه با برپایی تظاهرات به تهدیدهای دولت «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور آمریکا به تجاوزگری علیه ونزوئلا اعتراض کردند.
یکی از اصلیترین کانونهای این اعتراضات، شهر نیویورک بود، جایی که در آن معترضان ضمن رد راهاندازی هر گونه جنگ جدید از سوی واشنگتن، شعار «نه به خونریزی بهخاطر نفت» دادند. تظاهرکنندگان آمریکایی از واشنگتن خواستند دست از تشدید تنش با لفاظیهای تند خود برداشته و جلوی وقوع جنگ را قبل از آنکه شروع شود، بگیرند.
این در حالی است که دونالد ترامپ روز یکشنبه همزمان با این اعتراضات اعلام کرد که بهزودی عملیات زمینی ارتش این کشور علیه آنچه که وی کارتلهای مواد مخدر در خاک ونزوئلا خواند، آغاز میشود.
رئیسجمهوری آمریکا در ماههای اخیر بارها نیکولاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا را مسئول موج مهاجرت و قاچاق مواد مخدر به آمریکا دانسته و تهدید کرده است که علیه این کشور دست به اقدام نظامی میزند.
ترامپ در حالی بر طبل جنگ علیه ونزوئلا میکوبد که در جامعه آمریکا شکاف عمیقی میان سیاستهای رسمی دولت و خواست عمومی مردم به وجود آمده است. بسیاری از مردم آمریکا از اینکه بارها هزینههای سنگین جنگهای خارجی را پرداختهاند، پریشان هستند و امروز با صدای بلند اعلام میکنند که دیگر حاضر نیستند قربانی ماجراجوییهای نظامی جدید شوند.
دو نمونه بارز از ناکامیهای آمریکا شکست در افغانستان و عراق است. در افغانستان، پس از بیست سال حضور نظامی و صرف میلیاردها دلار، آمریکا نتوانست دولت باثباتی ایجاد کند و در نهایت با خروج شتابزده نیروهایش شاهد بازگشت طالبان به قدرت شد؛ رخدادی که بهوضوح شکست اهداف اعلامشده واشنگتن را نشان داد. در عراق نیز اشغال نظامی با ادعای وجود تسلیحات کشتار جمعی آغاز شد، اما این ادعاها دروغین از آب درآمد و نتیجه آن فروپاشی ساختارهای دولتی، گسترش خشونتهای فرقهای و ظهور گروههای افراطی مانند داعش بود. این دو تجربه نه تنها هزینههای سنگین انسانی و مالی بر مردم آمریکا تحمیل کرد، بلکه اعتبار بینالمللی واشنگتن را نیز بهشدت خدشهدار ساخت و بیاعتمادی عمومی نسبت به سیاستهای جنگطلبانه دولتهای آمریکا را افزایش داد.
همین حافظه تاریخی سبب شده بسیاری از مردم آمریکا نسبت به ادعاهای تازه ترامپ درباره ونزوئلا بیاعتماد باشند و شعار «نه به خونریزی برای نفت» را فریاد بزنند، چنانکه یکی از معترضان در نیویورک گفت: ما دیگر حاضر نیستیم دروغهای دولت را بپذیریم، همانطور که درباره عراق فریب خوردیم، این بار اجازه نمیدهیم تاریخ تکرار شود.
با این حال ترامپ بدون توجه به خواست مردم همچنان بر طبل جنگ میکوبد. اصرار مقامات آمریکا بر ادامه مسیر جنگطلبانه ریشه در منافع ژئوپلیتیک و اقتصادی دارد. ونزوئلا با داشتن بزرگترین ذخایر نفت جهان، برای واشنگتن اهمیت استراتژیک دارد. دولت ترامپ با طرح ادعاهایی درباره ارتباط مادورو با کارتلهای مواد مخدر، تلاش میکند این فشار را در قالب یک روایت امنیتی توجیه کند. اما در واقعیت، هدف اصلی تغییر رژیم و جایگزینی دولتی همسو با آمریکا است. این سیاست نه تنها برای کنترل منابع انرژی بلکه برای مهار نفوذ روسیه و چین در آمریکای لاتین نیز هست. «نیت دیویس»، یک تحلیلگر سیاسی در واشنگتن، در این زمینه گفت: سیاست خارجی آمریکا در قبال ونزوئلا بیش از آنکه دغدغه امنیتی داشته باشد، تلاشی برای بازگرداندن سلطه اقتصادی و سیاسی در منطقه است.
در این شرایط برگزاری تجمعات اعتراضی بیش از پیش نشاندهنده آن است که خط مشی اصلی جنگطلبی واشنگتن نه تنها برخلاف خواست مردم آمریکا بلکه در تضاد با منافع واقعی آنان است. جنگ، بهجای امنیت، ناامنی میآورد؛ بهجای رفاه، فقر و بحران اقتصادی را تشدید میکند؛ و بهجای اعتبار جهانی، بیاعتمادی و انزجار بینالمللی را بههمراه دارد.
تظاهرات گسترده علیه سیاستهای جنگطلبانه دولت ترامپ نیز بازتابی روشن از شکاف میان مردم و حاکمان است. مردم آمریکا با صدای بلند اعلام کردهاند که دیگر حاضر نیستند قربانی دروغها و ماجراجوییهای نظامی شوند.
در نهایت باید گفت اگر واشنگتن همچنان بر مسیر جنگطلبی پافشاری کند، نهتنها ونزوئلا بلکه خود آمریکا نیز بهای سنگینی خواهد پرداخت؛ بهایی که پیشتر در عراق و افغانستان تجربه شده و امروز جامعه آمریکا نمیخواهد بار دیگر آن را تکرار کند.
ad