تفسیر | مقاومت، 20 سال پس از جنگ 33 روزه

پارس‌تودی- رژیم صهیونیستی سال ۲۰۰۶ جنگی را بر علیه حزب‌الله لبنان تحمیل کرد که ۳۳ روز به طول انجامید و هدف آن حذف مقاومت هم در صحنه لبنان و هم در منطقه غرب آسیا بود. 

جنگ سال ۲۰۰۶ با شکست رژیم صهیونی همراه بود. شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزب‌الله لبنان به مناسبت بیستمین سالروز جنگ ۳۳ روزه گفت: «این نبرد تاریخی نه تنها به آزادی اسرا و بازداشت‌شدگان انجامید، بلکه طرح ادعایی کندولیزا رایس، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، مبنی بر ایجاد «خاورمیانه بزرگ» و تعبیر آن به «درد زایمان نظم جدید» را کاملاً با ناکامی روبرو کرد.» در بیستمین سالروز پایان جنگ ۳۳ روزه، سوال مهم این است که امروز مقاومت چه شرایطی دارد؟  

واکاوی شرایط سیاسی و امنیتی در غرب آسیا نشان می‌دهد که در ۲۰ سال گذشته، مقاومت به بازیگری منسجم، یکپارچه و دارای پیوستگی منطقه‌ای تبدیل شده است، به نحوی که بازیگران محور مقاومت را نمی‌توان صرفا در چارچوب ملی تحلیل کرد. مقاومت از ماهیت صرفاً لبنانی و فلسطینی عبور کرده و در دیگر کشورهای منطقه از جمله عراق و یمن نیز شکل گرفته است. ۲۰ سال پس از جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶، مفهوم مقاومت از یک نهاد محلی و ملی به یک شبکه منطقه‌ای تبدیل شده است. این شبکه با ایجاد محورهای ارتباطی توانسته است قدرت بازدارندگی خود را در برابر تکنولوژی‌های پیشرفته نظامی حفظ کند. 

نکته مهم دیگر این است که مقاومت در ۲۰ سال گذشته به لحاظ نظامی نیز تقویت شده به نحوی که توانمندی‌های موشکی و پهپادی آن افزایش یافته و از تسلیحات محدود به زرادخانه‌های دقیق و پهپادهای انتحاری تحول یافته است. امروز یمن موشک‌هایی دارد که زیرساخت‌های رژیم صهیونیستی را هدف قرار می‌دهد. حزب‌الله لبنان نیز در حوزه پهپادی حتی از ارتش‌های اغلب کشورهای منطقه توانمندی قوی‌تری دارد. این توانمندی‌ها سبب شد دشمن صهیونی حتی با کمک همه‌جانبه آمریکا نیز نه تنها نمی‌تواند حزب‌الله لبنان و مقاومت فلسطین را از بین ببرد بلکه حتی در از بین بردن توانمندی نظامی آنها نیز ناکام است.

نکته سوم اینکه؛ دشمن صهیونی در سه سال گذشته شمار زیادی از رهبران و فرماندهان مقاومت را به شهادت رسانده، همان گونه که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۳ نیز این جنایات را انجام داد. این جنایت‌ها سبب فروپاشی مقاومت نشد بلکه پویایی‌های ساختاری مقاومت را اثبات کرده است. در همین راستا، شیخ نعیم قاسم عنوان می‌کند: «تجاوز گسترده رژیم صهیونیستی در سپتامبر ۲۰۲۴ و اقدامات تروریستی نظیر انفجار پیجرها، اگرچه با شهادت رهبران و فرماندهان برجسته‌ای همچون سید حسن نصرالله و سید هاشم صفی‌الدین و بروز برخی خسارات همراه بود، اما نتوانست ساختار و اراده مقاومت را از پا درآورد.» این ساختار و اراده امروز حتی قوی‌تر از گذشته است و از جنگ موجودیتی عبور کرده است. 

نکته چهارم اینکه؛ مقاومت امروز صرفاً بازیگری نظامی نیست بلکه در صحنه سیاسی نیز حضوری پررنگ و تأثیرگذار دارد. تشکیل دولت در لبنان و عراق بدون در نظر گرفتن جایگاه مقاومت امکان‌پذیر نیست. در صنعا، پایتخت یمن نیز انصارالله و متحدانش دولت تشکیل داده و سازمان‌یافته‌ترین و منسجم‌ترین بازیگر یمنی هستند؛ در عین حال، توان دفاع از خود و دفاع از یمن و همچنین توان دفاع از مقاومت را با بهره‌گیری از توانمندی نظامی و ژئوپلیتیک از جمله مدیریت باب المندب دارد. این موضوع یکی از مهم‌ترین موارد تحول در موقعیت مقاومت در غرب آسیا محسوب می‌شود.

sre