چرا کلمبیا سیاست‌های تامین سلاح خود را تغییر داده است؟

پارس‌تودی- دولت کلمبیا در پی تصمیم به توقف واردات سلاح از رژیم صهیونیستی و آمریکا، از نخستین اسلحه تهاجمی طراحی و ساخته‌شده داخلی رونمایی کرد.

به‌گزارش پارس‌تودی، کلمبیا نخستین اسلحه تهاجمی بومی خود را که به‌طور کامل در داخل کشور طراحی و ساخته شده است؛ معرفی کرد؛ این سلاح قرار است جایگزین اسلحه «جلیل» ساخت رژیم صهیونیستی شود، سلاحی که از دهه ۱۹۹۰ در داخل کلمبیا مونتاژ می‌شد.

پیش از این، کلمبیا یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان سلاح در آمریکای لاتین بود و بخش عمده‌ای از نیازهای نظامی خود را از اسرائیل و آمریکا تأمین می‌کرد. به‌ویژه سلاح «جلیل»، که از دهه ۱۹۹۰ در کلمبیا مونتاژ می‌شد، نقش مهمی در تأمین نیازهای ارتش در مقابله با گروه‌های شورشی و کارتل‌های مواد مخدر داشت. اما پس از انتقادات شدید «گوستاوو پترو»، رئیس‌جمهوری چپ‌گرای کلمبیا نسبت به سیاست‌های رژیم صهیونیستی، به‌ویژه در جنگ غزه و کشتار فلسطینیان، خرید سلاح از اسرائیل و آمریکا متوقف شد و دولت کلمبیا تصمیم گرفت به سمت خودکفایی در تولید سلاح حرکت کند.

پترو با اعلام اینکه ارتش باید منابع خود را برای تأمین سلاح‌ها تأمین کند تا بتواند حاکمیت ملی را تقویت کند، تصمیم گرفت که مسیر جدیدی را در سیاست‌های دفاعی کلمبیا دنبال کند.

اکنون سلاح جدیدی که کلمبیا معرفی کرده، ۱۵ درصد سبک‌تر و ۲۵ درصد ارزان‌تر از سلاح‌های «جلیل» است. این مزایا نه تنها به کاهش هزینه‌ها کمک می‌کند، بلکه امکان تولید انبوه سلاح‌ها را در داخل کشور فراهم می‌آورد. از آنجا که این سلاح‌ها به‌طور ویژه برای نیازهای جغرافیایی کلمبیا طراحی شده‌اند، استفاده و نگهداری از آن‌ها برای ارتش کلمبیا بسیار راحت‌تر خواهد بود.

همچنین تولید سلاح‌های بومی می‌تواند برای اقتصاد کلمبیا فرصت‌های زیادی به ارمغان بیاورد. ایجاد خط تولید سلاح‌های بومی نیازمند توسعه زیرساخت‌های صنعتی است که خود می‌تواند فرصت‌های شغلی قابل‌توجهی را در اختیار مردم قرار دهد. این اقدام همچنین فرصتی برای انتقال فناوری به داخل کشور فراهم می‌آورد که می‌تواند به رشد و پیشرفت دیگر صنایع مرتبط با فناوری‌های نوین کمک کند. علاوه بر این، در شرایطی که بسیاری از کشورها به دلیل سیاست‌های بین‌المللی با مشکلات اقتصادی مواجه هستند، تولید داخلی سلاح می‌تواند به کلمبیا کمک کند تا از فشارهای خارجی کاسته و وابستگی خود به واردات را کاهش دهد.

این اقدام علاوه بر انگیزه‌های سیاسی، تأثیرات قابل‌توجهی بر اقتصاد داخلی کلمبیا خواهد داشت. در واقع چنین موفقیت‌هایی سبب می‌شود که این سیاست به بخش‌های دیگر اقتصاد نیز سرایت کرده و کشور از وابستگی به واردات از کشورهای غربی رهایی یابد. ضمن اینکه سرمایه‌گذاری‌های صورت‌گرفته در بخش نظامی نیز خود سبب گسترش زیرساخت‌های تولید، فناوری و آموزش‌های تخصصی در این زمینه می‌شود. چنانکه در حال حاضر، شرکت‌های دفاعی داخلی کلمبیا در همکاری با مؤسسات فنی و نظامی، سلاح‌های جدید را طراحی کرده‌اند و قصد دارند در پنج سال آینده ۴۰۰ هزار قبضه از این سلاح‌ها را تولید کنند.

این تحولات همچنین موجب تقویت جایگاه کلمبیا در منطقه آمریکای لاتین و حتی در سطح بین‌المللی می‌شود، به‌ویژه که کلمبیا می‌تواند تجربه موفق خود را در تولید سلاح‌های بومی به دیگر کشورهای در حال توسعه منتقل کند.

با این حال اگرچه این اقدام کلمبیا می‌تواند به‌عنوان نقطه‌عطفی در سیاست‌های دفاعی و اقتصادی این کشور مطرح شود، اما با چالش‌هایی نیز در زمینه تأمین منابع مالی و فناوری روبه‌روست که با افزایش تعاملات و همکاری‌های منطقه‌ای می‌تواند بر آن غلبه کند.

به نظر می‌رسد که حرکت کلمبیا به سمت خودکفایی در تولید سلاح می‌تواند یک الگوی قابل‌توجه برای سایر کشورهای آمریکای لاتین باشد. این روند ممکن است منجر به گسترش همکاری‌های دفاعی و فناوری میان کشورهای منطقه شود و موجب تقویت موقعیت این کشورها در برابر تهدیدات خارجی و فشارهای جهانی گردد. در نهایت، چشم‌انداز آینده این تحول، علاوه بر تأثیرات سیاسی، می‌تواند به افزایش قدرت اقتصادی و نظامی کلمبیا و در پی آن کشورهای آمریکای لاتین منجر شود.

ad