تحلیل روز | تلاش آمریکا برای پرکردن سریع‌تر ذخایر موشکی خود 

به گزارش پارس‌تودی، وزارت جنگ آمریکا با شرکت‌های لاکهید‌ مارتین و ال ۳ هریس قراردادی ۷ ساله امضا کرد که هدف آن افزایش چشم‌گیر تولید پیشرانه‌های دو سامانه‌ی پدافندی پاتریوت پک 3 ام اس ایی و تاد است.

این اقدام که در بحبوحه‌ جنگ‌های اوکراین و ایران صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده‌ عزم پنتاگون برای جبران کاهش شدید ذخایر راهبردی و غلبه بر تنگناهای زنجیره‌تأمین است.آمریکا برای تجدید ذخایر تسلیحات پیشرفته‌ای که در جنگ با ایران استفاده کرده، به شکل متوسط حداقل به ۳ سال زمان نیاز دارد.

مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) در گزارشی زمان لازم برای جایگزینی هفت نوع مهمات کلیدی آمریکا را بررسی کرده است که هم در جنگ با ایران به شدت استفاده شده‌اند و هم برای یک جنگ احتمالی با چین ضروری هستند. طبق پیش‌بینی‌های فعلی برای تجدید این تسلیحات:

- موشک‌های کروزه‌ تاماهاک تا اوایل سال ۲۰۳۱

- موشک‌های پدافندی تاد تا اواخر سال ۲۰۲۹

- موشک‌های پدافندی پاتریوت تا اواسط ۲۰۲۹

- موشک‌های پدافندی اس ام -3 تا اوایل ۲۰۲۹

- موشک‌های پدافندی اس ام -6 تا اوایل ۲۰۲۹

- موشک‌های کروز جاسم تا اواسط ۲۰۲۷

- موشک‌های پریسم تا اواخر ۲۰۲۶

طبق این گزارش درمورد رهگیرهای پاتریوت اوضاع کمی پیچیده است، و جنگ اوکراین این مشکل را حادتر کرده است. آمریکا علاوه بر پر کردن انبار مهمات خود، ملزم به تأمین سفارشات متحدان و شرکای خود نیز هست. 

با توجه به وضعیت اضطراری ذخایر موشکی آمریکا ، پنتاگون درصدد تسریع روند پر کردن این ذخایر با انعقاد قرار دادهای جدید با شرکت های تولید کننده قطعات موشک ها است. بر اساس مفاد این توافق‌ها، ال ۳ هریس تولید پیشرانه‌های مربوط به سامانه‌ی پاتریوت پک- ۳ ام اس ایی را تقریباً سه برابر و تولید قطعات کلیدی سامانه‌ی تاد را چهار برابر خواهد کرد. در قرارداد پاتریوت پک- ۳ این شرکت موظف به افزایش تولید موتور راکت جامد دوپالس پیشرفته، موتورهای کنترل وضعیت (ACM) و افزاینده‌ کشندگی شده است که به این  موشک رهگیر سرعت، برد و مانورپذیری لازم برای مقابله با موشک‌های بالستیک تاکتیکی، موشک‌های کروز و هواپیماهای دشمن را می‌دهد. 

در قرارداد تاد نیز تولید موتور بوستر راکت جامد و سامانه‌ کنترل انحراف و وضعیت مایع (LDACS) که هدایت رهگیر را در مراحل پایانی برعهده دارد، افزایش می‌یابد.

 لاکهید مارتین نیز پیش‌تر در ژانویه‌ ۲۰۲۶ قراردادی برای افزایش تولید پاتریوت پک- ۳ ام اس ایی از ۶۰۰ به ۲۰۰۰ فروند در سال امضا کرده بود و در ژوئن ۲۰۲۶ قراردادی به ارزش ۳۵ میلیارد دلار برای چهار برابر کردن تولید رهگیرهای تاد  دریافت کرد.

انگیزه‌ اصلی این حرکت، کاهش هشداردهنده‌ ذخایر موشکی آمریکا در پی دو جنگ هم‌زمان است. بر اساس برآوردها، آمریکا در جنگ ایران نیمی از ذخایر رهگیرهای تاد و نزدیک به نیمی از موجودی پاتریوت پک-۳ خود را مصرف کرده است. یک رهگیر پک-۳ حدود ۴ میلیون دلار هزینه دارد و مصرف گسترده‌ این موشک های پدافندی در درگیری‌های اخیر، زنگ‌های خطر را برای تأمین نیازهای اوکراین و متحدان واشنگتن به صدا درآورده است.

علاوه بر فشار ناشی از مصرف جنگی، پنتاگون با تنگنای ساختاری در زنجیره‌ تأمین موتورهای راکت جامد مواجه است. این صنعت به دلیل تعداد محدود تأمین‌کنندگان، همواره یکی از نقاط گلوگاهی تولید موشک محسوب می‌شده است. شرکت ال۳ هریس پس از خریداریِ آروجت راکت‌داین در سال ۲۰۲۳، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای افزایش ظرفیت تولید انجام داده و اکنون ساخت حدود ۶۰ تأسیسات جدید و توسعه‌ نزدیک به یک میلیون فوت مربع فضای تولیدی را در دستور کار دارد.

پنتاگون این قراردادهای بلندمدت را در چارچوب «راهبرد تحول در اخذ تسلیحات» خود منعقد کرده است که اولویت را به قراردادهای چندساله برای ارسال سیگنال تقاضای پایدار به زنجیره‌ تأمین می‌دهد. 

درمجموع، قراردادهای اخیر با ال ۳ هریس و لاکهید مارتین نشان می‌دهد که آمریکا با درک عمق بحران ذخایر موشکی خود، وارد فاز جدیدی از بازسازی صنعت دفاعی شده است. این تلاش نه تنها برای پرکردن سریع‌تر انبارهای خالی شده در جنگ‌های اوکراین و ایران ضروری است، بلکه برای حفظ آمادگی در برابر تهدیدات آینده و تأمین نیازهای متحدان، نقشی حیاتی ایفا می‌کند. 

با این حال، تحقق اهداف بلندپروازانه‌ی افزایش سه‌برابری و چهاربرابری تولید، مستلزم تداوم سرمایه‌گذاری، ثبات تأمین مالی و هماهنگی کامل میان دولت، پیمانکاران اصلی و زنجیره‌ تأمین است./