چگونه ائتلاف حامیان ترامپ در حال فروپاشی است؟ 

آنچه امروز در نظرسنجی‌های آمریکا مشاهده می‌شود، صرفاً افت محبوبیت یک رئیس‌جمهور نیست نتایج این نظرسنجی‌ها  نشانه‌ای از فرسایش ائتلاف سیاسی است که دونالد ترامپ با اتکا به آن توانست در انتخابات ۲۰۲۴ به کاخ سفید بازگردد. در آن زمان بسیاری از تحلیلگران از شکل‌گیری یک «بازآرایی سیاسی» در آمریکا سخن می‌گفتند. بازآرایی‌ که قرار بود جمهوری‌خواهان را از حزبی متکی بر رأی سفیدپوستان محافظه‌کار به ائتلافی گسترده‌تر شامل جوانان، لاتین‌تبارها و بخشی از طبقه کارگر تبدیل کند. اما کمتر از دو سال بعد، شواهد نشان می‌دهد این دستاورد بیش از آنکه یک تغییر ساختاری باشد، محصول شرایط مقطعی اقتصاد و نارضایتی از دولت پیشین بوده است.

راز پیروزی ترامپ در سال ۲۰۲۴ نه در محبوبیت شخصی او، بلکه در ناامیدی گسترده رأی‌دهندگان از تورم، افزایش هزینه‌های زندگی و عملکرد اقتصادی دولت جو بایدن نهفته بود. میلیون‌ها آمریکایی با این امید به ترامپ رأی دادند که بتواند ثبات اقتصادی را بازگرداند، قیمت انرژی را کاهش دهد و فشار معیشتی را مهار کند. اما اکنون همان شاخص‌هایی که زمینه پیروزی او را فراهم کردند، به مهم‌ترین عامل کاهش محبوبیتش تبدیل شده‌اند.

اقتصاد، همواره تعیین‌کننده‌ترین موضوع در انتخابات آمریکا بوده است. هنگامی که رأی‌دهندگان احساس کنند قدرت خریدشان کاهش یافته، وفاداری حزبی نیز تضعیف می‌شود. افت جایگاه جمهوری‌خواهان در نظرسنجی‌های مرتبط با مدیریت اقتصاد از همین منظر اهمیت دارد. برای نخستین بار در نزدیک به یک دهه، بخشی از افکار عمومی آمریکا دموکرات‌ها را در مدیریت اقتصاد شایسته‌تر از جمهوری‌خواهان ارزیابی می‌کند، تغییری که نشان می‌دهد مهم‌ترین مزیت انتخاباتی ترامپ در حال از بین رفتن است.

در کنار اقتصاد، ترکیب اجتماعی حامیان ترامپ نیز دستخوش تغییر شده است. جوانانی که در سال ۲۰۲۴ بخشی از آنان به دلیل نارضایتی از وضعیت اقتصادی به جمهوری‌خواهان گرایش پیدا کرده بودند، اکنون بیشترین فاصله را با دولت ترامپ دارند. افزایش اختیارات قوه مجریه، سیاست‌های تهاجمی داخلی و خارجی و احساس نااطمینانی نسبت به آینده اقتصادی، باعث شده این گروه بار دیگر از جمهوری‌خواهان فاصله بگیرد.

روند مشابهی در میان لاتین‌تبارها و بخشی از اقلیت‌های نژادی نیز مشاهده می‌شود. این گروه‌ها در انتخابات گذشته نقش مهمی در گسترش پایگاه رأی جمهوری‌خواهان ایفا کردند، اما نظرسنجی‌های جدید نشان می‌دهد حمایت آنان از ترامپ به شکل محسوسی کاهش یافته است. این تحول از آن جهت اهمیت دارد که جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۲۴ موفق شده بودند یکی از مهم‌ترین مزیت‌های تاریخی دموکرات‌ها یعنی انحصار نسبی آرای اقلیت‌ها را تا حدی بشکنند. اگر این روند معکوس شود، بازسازی آن ائتلاف برای انتخابات آینده بسیار دشوار خواهد بود.

در این میان، سیاست خارجی نیز به عاملی اثرگذار بر افکار عمومی تبدیل شده است. افزایش هزینه‌های ناشی از درگیری نظامی آمریکا با ایران، رشد قیمت انرژی و نگرانی از گسترش بحران‌های بین‌المللی، بخشی از رأی‌دهندگان را نسبت به تصمیمات کاخ سفید بدبین کرده است. تجربه سیاسی آمریکا نشان داده هرگاه جنگ‌های خارجی مستقیماً بر اقتصاد خانوارها اثر بگذارد، هزینه سیاسی آن متوجه رئیس‌جمهور مستقر خواهد شد، الگویی که از ویتنام تا عراق بارها تکرار شده است.

واکنش ترامپ به این نظرسنجی‌ها نیز خود گویای حساسیت شرایط است. او همانند گذشته، نتایج را «جعلی» توصیف کرده و رسانه‌ها را به دستکاری افکار عمومی متهم کرده است. اما واقعیت آن است که هنگامی که چندین مؤسسه معتبر با روش‌های متفاوت به نتایجی مشابه می‌رسند، دیگر نمی‌توان همه آنها را به عملیات رسانه‌ای نسبت داد. آنچه اهمیت دارد، نتایج مشترک چندین نظرسنجی است. نتایجی که از کاهش اعتماد عمومی حکایت دارند.

البته این تحولات به معنای پیروزی قطعی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای نیست. ساختار انتخابات آمریکا، رقابت در حوزه‌های محدود و نظام کالج انتخاباتی، همواره امکان غافلگیری را حفظ می‌کند. با این حال، تجربه تاریخی نشان می‌دهد رؤسای‌جمهوری که با محبوبیتی نزدیک به یک‌سوم وارد انتخابات میان‌دوره‌ای شده‌اند، معمولاً بخش مهمی از کرسی‌های حزب خود را از دست داده‌اند.

از همین رو، مسئله اصلی فقط افت چند درصدی محبوبیت ترامپ نیست. فرسایش سرمایه سیاسی ائتلافی است که جمهوری‌خواهان آن را آغاز یک عصر جدید در سیاست آمریکا می‌دانستند. اگر جوانان، اقلیت‌ها و طبقه کارگر بار دیگر از این حزب فاصله بگیرند، روایت «بازآرایی بزرگ سیاسی» جای خود را به روایت دیگری خواهد داد. اینکه پیروزی سال ۲۰۲۴ نه آغاز یک نظم جدید، بلکه واکنشی موقت به بحران اقتصادی دوران پیشین بوده است. واکنشی که اکنون زیر فشار واقعیت‌های اقتصادی و سیاسی، به سرعت در حال فروپاشی است.