تفسیر | جنگ علیه ایران و بحران ذخایر راهبردی نفت آمریکا 

پارس‌تودی- جنگ علیه ایران ذخایر راهبردی نفت آمریکا را به پایین‌ترین سطح چهار دهه رساند.

به گزارش پارس‌تودی، ذخایر راهبردی نفت آمریکا که زمانی به عنوان مهم‌ترین سپر دفاعی انرژی این کشور در برابر بحران‌های جهانی طراحی شده بود، اکنون خود به کانون یک بحران جدی تبدیل شده است. بر اساس داده‌های منتشر شده از سوی وزارت انرژی آمریکا، حجم این ذخایر برای نخستین بار از زمان تکمیل در اوایل دهه ۱۹۸۰ به زیر مرز ۳۰۰ میلیون بشکه سقوط کرده است.

این کاهش بی‌سابقه که به پایین‌ترین سطح در چهار دهه اخیر رسیده، نتیجه مستقیم آزادسازی ۱۷۲ میلیون بشکه نفت در واکنش به اختلالات عرضه ناشی از جنگ با ایران است. کارشناسان هشدار داده اند که آزادسازی سریع ذخایر راهبردی نفت آمریکا در پی جنگ علیه ایران و کاهش حجم این ذخایر به پایین‌ترین سطح در چهار دهه گذشته، می‌تواند به غارهای نمکی محل نگهداری نفت آسیب بزند و توان واشنگتن برای مقابله با بحران‌های انرژی آینده را کاهش دهد.

نفت ذخیره‌شده در ۶۰ غار نمکی در عمق چند هزار فوتی زمین و در چهار تأسیسات اصلی در امتداد سواحل خلیج مکزیک در ایالت‌های لوئیزیانا و تگزاس نگهداری می‌شود. این غارها که با حل کردن لایه‌های نمک در آب ایجاد شده‌اند، به دلیل خاصیت خودترمیمی نمک و هزینه کم، گزینه‌ای ایده‌آل برای ذخیره‌سازی نفت محسوب می‌شوند. اما مکانیسم استخراج نفت از این غارها، دقیقاً همان عاملی است که اکنون تهدیدی جدی برای آن‌ها به شمار می‌رود. 

مرز ۳۰۰ میلیون بشکه، نقطه‌ای است که فراتر از آن، نگرانی‌ها از یک هشدار نظری به یک تهدید عملیاتی تبدیل می‌شود. «سیدهارت میسرا»، استاد مهندسی نفت دانشگاه تگزاس A&M، به صراحت اعلام کرده است که با وجود اینکه ۷۰ میلیون بشکه حداقل فیزیکی مورد نیاز برای حفظ لوله‌های استخراج در زیر نفت است، «کف عملیاتی واقعی برای موجودی نفت خام بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون بشکه است».

در این میان، بر سر عدد دقیق «کف ایمن» برای این ذخایر، اختلاف نظر عمیقی وجود دارد. وزارت انرژی آمریکا اعلام کرده است که برای مدیریت ایمن غارهای نمکی، دست‌کم ۷۰ میلیون بشکه نفت باید در ذخایر باقی بماند.

 اما «آموس هوکستین»، مشاور ارشد انرژی جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، به شدت این ادعا را رد کرده و آن را «بی‌معنی» خوانده است. هوکستین هشدار داده است که رسیدن ذخایر به چنین سطحی به معنای تخلیه‌ای است که «دیگر هرگز قابل احیا نباشد». او که پیش‌تر در ماه ژوئن نیز نسبت به کاهش ذخایر به زیر ۳۰۰ میلیون بشکه هشدار داده بود، تأکید کرده است که بسیاری از کارشناسان معتقدند حتی نزدیک شدن به این مرز نیز به دلیل آسیب‌های فیزیکی به غارها عملاً غیرممکن است.

در سوی دیگر این مناقشه،« بن دیتریش»، سخنگوی وزارت انرژی آمریکا، ضمن رد ادعاها درباره خطر ریزش غارها، اعلام کرده است که «غارها همیشه پر هستند» و آنچه تغییر می‌کند، نسبت نفت به آبی است که آن‌ها را پر می‌کند. او تأکید کرده است که دولت فعلی این ذخایر را به عنوان یک «دارایی حیاتی امنیت ملی» به طور مسئولانه مدیریت می‌کند.

نکته حائز اهمیت آنکه این نگرانی‌ها ماهیتی فراحزبی دارند و صرفاً به اختلافات سیاسی میان دولت‌های مختلف محدود نمی‌شود. قانونگذاران جمهوری‌خواه نیز زمانی که دولت بایدن در سال ۲۰۲۲ در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین، ۱۸۰ میلیون بشکه نفت از این ذخایر آزاد کرد، نگرانی‌های مشابهی را درباره ایمنی غارهای نمکی مطرح کرده بودند. در آن زمان نیز ذخایر به کمتر از ۳۵۰ میلیون بشکه کاهش یافت و سپس پیش از وقوع جنگ با ایران تا حدود ۴۱۵ میلیون بشکه بازسازی شد. 

گزارش نهاد ناظر دولت آمریکا (GAO) که در ماه مه منتشر شد، هشدار داده است که «تخلیه‌های مکرر جزئی و به دنبال آن پر کردن مجدد، می‌تواند یک بخش خاص از غار را به طور مکرر حل کند و منجر به شکل‌گیری‌های نامطلوب در غار شود». این گزارش همچنین اشاره کرده است که هر چرخه تخلیه، حجم غار را افزایش داده و فاصله بین غارها را در گنبد نمکی کاهش می‌دهد که در نهایت به ماندگاری طولانی‌مدت آن لطمه می‌زند.

در مجموع، آنچه در حال رخ دادن است، فراتر از یک کاهش ساده آماری در موجودی نفت است. این رویداد، تقابل آشکار میان ضرورت های کوتاه‌مدت ژئوپلیتیکی و الزامات بلندمدت زیرساختی را به تصویر می‌کشد. آزادسازی سریع نفت برای مقابله با جنگ با ایران و جبران اختلال در عرضه، اگرچه اقدامی ضروری از دیدگاه دولت ترامپ در شرایط اضطراری بوده است، اما پیامدهای آن می‌تواند برای دهه‌ها بر امنیت انرژی آمریکا سایه بیندازد. 

تخریب احتمالی غارهای نمکی، که ستون فقرات این ذخایر راهبردی را تشکیل می‌دهند، نه‌تنها توان ایالات متحده را برای واکنش به بحران‌های آینده تضعیف می‌کند، بلکه هزینه‌های هنگفت بازسازی یا یافتن جایگزین را بر دوش دولت‌های آینده آمریکا خواهد گذاشت. بدین ترتیب دولت ترامپ برای مدیریت بحران انرژی ، با آزاد سازی ذخایر نفتی آمریکا تا مرزهایی خطرناک ، موجب خلق بحران های جدید در زمینه ذخایر نفتی استراتژیک این کشور در آینده خواهد شد.
srm