تحلیل | از پدافند تا تهاجم؛ مأموریت دوگانه نیروهای آمریکایی در فلسطین اشغالی

پارس‌تودی- یک رسانه رژیم صهیونیستی به نقل از منابع امنیتی این رژیم گزارش داد که در حال حاصر حدود سه هزار نظامی آمریکایی در فلسطین اشغالی حضور دارند.

به گزارش پارس‌تودی، پایگاه خبری «والا»با اعلام اینکه در حال حاصر حدود سه هزار نظامی آمریکایی در فلسطین اشغالی حضور دارند.والا همچنین از احتمال افزایش نیروها و هواپیماهای نظامی آمریکا در فلسطین اشغالی در روزهای آینده خبر داده است، اما جزئیاتی درباره حجم تقویت این نیروها یا زمان ورود آن‌ها ارائه نکرده است.

بر اساس گزارش پایگاه «والا» و بازنشر آن در رسانه‌هایی نظیر آناتولی و جروزالم پست، نیروهای آمریکایی مستقر در فلسطین اشغالی مأموریت‌هایی همچون راهبری سامانه‌های پدافند هوایی، خدمه پروازی، پشتیبانی، لجستیک و حضور در مقرهای فرماندهی را بر عهده دارند . نکته مهم آن است که این نیروها نه در قالب یک پایگاه رسمی و اعلام‌شده، بلکه به‌صورت تدریجی و در پوشش «چرخش معمول» در سراسر فلسطین اشغالی پخش شده‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که در هفته‌های آینده نیرو و هواپیمای بیشتری اعزام خواهد شد و این اقدام صریحاً «در چارچوب آمادگی برای احتمال تشدید تنش‌های منطقه‌ای» توصیف شده است.

به نظر می رسد که حضور حدود سه هزار نظامی آمریکایی در فلسطین اشغالی ،را نباید صرفاً یک عدد یا گردش معمول نیرو تلقی کرد. این استقرار، در بستر تشدید تنش‌ها میان واشنگتن و تهران و در آستانه رویدادهای سیاسی حساس در آمریکا و فلسطین اشغالی ، نشانه‌ای از یک چرخش راهبردی است که پیامدهای آن فراتر از مرزهای رژیم صهیونیستی خواهد بود.

دلیل اصلی این استقرار را باید در دو سطح تحلیل کرد. در سطح نظامی، آمریکا به‌روشنی خود را برای سناریوی رویارویی مستقیم با ایران آماده می‌کند. استقرار جنگنده‌های اف-۲۲ در فلسطین اشغالی در دوره جنگ ۴۰ روزه  ودر بر هه کنونی که برای نخستین بار در تاریخ روابط دو طرف اتفاق افتاد، یک تحول کیفی است . این جنگنده‌ها نه تنها برای دفاع از رژیم صهیونیستی بلکه برای اجرای مأموریت‌های تهاجمی در صورت حمله به ایران در نظر گرفته شده‌اند.

هم‌زمان، حضور ناوهای هواپیمابر متعدد و اعزام تیپ‌های تفنگداران دریایی به منطقه، تصویر یک آماده‌سازی گسترده را ترسیم می‌کند . اما مسئله فقط به استقرار نیروها و تجهیزات نظامی محدود نمی‌شود بلکه هماهنگی مستمری میان فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) و ارتش رژیم صهیونیستی برای سناریوهای مقابله موشکی و «تشدید اوضاع » در مقابله با ایران، نشان می‌دهد که واشنگتن و تل‌آویو در حال یکپارچه‌سازی عملیاتی خود هستند.

در سطح سیاسی، زمان‌بندی این استقرار معنادار است. گزارش‌ها به‌صراحت اشاره می‌کنند که این تحرکات در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و انتخابات سراسری رژیم صهیونیستی صورت می‌گیرد . یک مقام امنیتی این رژیم به «والا» گفته که دشمنان اسرائیل در حال ارزیابی چگونگی تأثیرگذاری بر این انتخابات از طریق اقداماتی هستند که «بدون ایجاد تشدید گسترده، ثبات سیاسی را بر هم بزنند» . این اظهارات، حضور نظامی آمریکا را به ابزاری برای بازدارندگی انتخاباتی و مدیریت بحران در دوره‌ای حساس تبدیل می‌کند.

پیامدهای این وضعیت چندلایه است. در وهله نخست ایران با یک معادله جدید روبه‌رو می‌شود: حضور نظامیان آمریکایی در فلسین اشغالی، هرگونه اقدام تلافی‌جویانه تهران را با خطر برخورد مستقیم با نیروهای آمریکایی و کشته شدن آن‌ها مواجه می‌کند؛ سناریویی که می‌تواند به یک جنگ منطقه‌ای تمام‌عیار منجر شود. در عین حال این استقرار عملاً فلسطین اشغالی را به بخشی از زیرساخت نظامی آمریکا تبدیل کرده است. رئیس سازمان هواپیمایی اسرائیل هشدار داده که فرودگاه بن‌گوریون «عملاً به پایگاه نظامی آمریکا تبدیل شده» و ده‌ها هواپیمای سوخت‌رسان آمریکایی تا پایان سال در آن مستقر خواهند ماند. این نظامی‌سازی زیرساخت‌های غیرنظامی، هزینه‌های اقتصادی و امنیتی سنگینی بر رژیم صهیونیستی تحمیل می‌کند.

از سوی دیگر این حضور می‌تواند به‌عنوان یک اهرم فشار در مذاکرات غیرمستقیم واشنگتن و تهران عمل کند. گزارش «والا» به‌صراحت می‌گوید که ایرانی‌ها «ارزیابی می‌کنند که آمریکا تا چه حد برای حمله آماده است و بر اساس آن مذاکره می‌کنند» . بنابراین، حضور سه هزار نظامی آمریکایی در فلسطین اشغالی صرفاً یک واقعیت میدانی نیست؛ آن‌ها بخشی از یک استراتژی فشار هستند که هدفش وادار کردن ایران به عقب‌نشینی از مواضع خود در میز مذاکره است.

به نظر می رسد استقرار نظامیان آمریکایی در فلسطین اشغالی در چارچوب یک الگوی آشنا قرار می‌گیرد: ایجاد یک واقعیت نظامی پیش از هرگونه توافق، تا در صورت شکست دیپلماسی، گزینه‌ها برای تشدید تنش آماده باشند. اما همین حضور، خطر «تله‌ امنیتی» را نیز به همراه دارد؛ وضعیتی که در آن هر حادثه کوچک از یک شلیک اشتباه یا یک حمله موشکی گرفته تا یک سوءتفاهم در میدان می‌تواند به سرعت به یک درگیری فراگیر غیر قابل کنترل تبدیل شود. بدین ترتیب باید گفت که استقرار سه هزار نظامی آمریکایی در فلسطین اشغالی، در شرایط کنونی، هر چند در ظاهر یک سپر امنیتی است ، اما در واقع یک عامل آتش افروزی در قلب یک منطقه‌ بی‌ثبات است.
srm