ԱՄՆ ազգային պաշտպանության նոր ռազմավարությունը չինոֆոբիան է և Ռուսաստանին սպառնալիք ներկայացնելը
Պենտագոնում, ազգային պաշտպանության ռազմավարության ներկայացման ժամանակ ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարար Լլլոյդ Օստինը նշել է, որ չնայած Ռուսաստանի հարձակմանը Ուկրաինայի վրա, Չինաստանը դեռ ամենամեծ սպառնալիքն է ԱՄՆ-ի համար։
ԱՄՆ-ի պաշտպանության նախարարությունը (Պենտագոն) այս ռազմավարական փաստաթղթում, որը հրապարակել է հինգշաբթի օրը, Չինաստանը համարում է ԱՄՆ-ի համար ամենակարևոր և համակարգված մարտահրավերը, սակայն ասել է, որ Ռուսաստանը սպառնում է Վաշինգտոնին ներքին և արտաքին առումով: ԱՄՆ-ի Ազգային պաշտպանության ռազմավարության նոր փաստաթղթի հրապարակումը նշանակալից է նրանով, որ այն ծառայում է որպես ուղեցույց՝ ենթադրյալ գլոբալ և տարածաշրջանային սպառնալիքների դեմ ԱՄՆ ապագա գործողությունների համար:
ԱՄՆ-ի ազգային պաշտպանության նոր ռազմավարության մեջ նշվում է, որ Չինաստանը փորձում է փոխել Հնդխաղաղօվկիանոսյան (Ինդօպասիֆիկ)տարածաշրջանը և միջազգային համակարգը՝ ըստ իր շահերի և ավտորիտար նախասիրությունների։ Այս ռազմավարության տեքստում այն ինչ կոչվում է Թայվանի նկատմամբ Չինաստանի թշնամական գործունեությունը, բնութագրվում է որպես ապակայունացնող և տարածաշրջանում խաղաղության մարտահրավեր:
Այս փաստաթղթի շարունակությամբ Ռուսաստանը ներկայացվել է կարևոր ոլորտներում լուրջ և հարատև վտանգներ առաջացնող գործոն , այդ թվում՝ միջուկային սպառնալիքները Միացյալ Նահանգների և նրա գործընկերների դեմ, հեռահար թեւավոր հրթիռների սպառնալիքը, կիբեր և հետախուզական գործողությունները, հակատիեզերական հարձակումները, քիմիական և. կենսաբանական զենքերը, սուզանավային պատերազմը և ժողովրդավարության դեմ պայքսրը։ Մեկ այլ բաժնում Ռուսաստանի մասին նշվում է.«Մոսկվայից բխող վտանգը վերջին շրջանում ավելի ցայտուն է դարձել՝ Ուկրաինաի վրա Ռուսաստանի վերջերս կատարած անհիմն ներխուժմամբ: Պաշտպանության նախարարությունը խստագույնս կաշխատի զսպելու Ռուսաստանի ագրեսիան ուղղված մեր և մեր դաշնակիցների կենսական ազգային շահերի դեմ»: Այս փաստաթղթում նշվում է նաև, որ Չինաստանն ու Ռուսաստանը մոտենում են միմյանց՝ չնայած իրենց տարբեր շահերին և պատմական անվստահությանը։
Վաշինգտոնը վախենում է, որ Չինաստանը Ռուսաստանի հետ միասին կվնասեն միջազգային լիբերալ համակարգին, որը ստեղծել է և դրա գոյատևման հովանավորն է Արևմտյան աշխարհը և որը կվնասի Արևմուտքի դարավոր հեղինակությունը միջազգային հմակարգում: Իհարկե, Ռուսաստանի և Չինաստանի ղեկավարները բազմիցս ընդգծել են համաշխարհային համակարգը ներկայիս իրավիճակից բազմաբևեռ համակարգի փոխելու անհրաժեշտությունը՝ հիմնված ՄԱԿ-ի բազմաբնույթ դերին։
Մինչդեռ ԱՄՆ-ի տեսակետից , որը համաշխարհային ասպարեզում միշտ միակողմանի մոտեցման է հովանավորում և պատրաստ է հանուն իր շահերի խախտել այլ երկրների շահերը, փորձում է ինչքան հնարավոր է սահմանափակել և նսեմացնել համաշխարհային նոր դերակատարներ Չինաստանի ու Ռուսաստանի դերակատարությունը: Չինաստանի նկատմամբ այս քայլը իրականացվում է առևտրային պատերազմի ու նաև Ասիական Խաղաղօվկիանոսյան ասպարեզում տարբեր դաշինքների ստեղծմամբ, իսկ Ռուսաստանի դեպքում փորձում է հնարավորինս թուլացնել նրա հնարավորությունները՝ շարունակելով Ուկրաինայի պատերազմը և թուլացնելով նրա ռազմական ու տնտեսական կարողությունները։ Այնուամենայնիվ, համաշխարհային գործընթացների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս արևելյան և եվրասիական տերությունների հզորության շոշափելի աճը և ԱՄՆ-ի հարաճուն անկումը:
