Մեկնաբանություն-«Ալ-Աղսայի փոթորիկը» կոչվող անակնկալ գործողությունը՝ մղձավանջ Իսրայելի համար
Այն, ինչը, որ ամիսներ շարունակ մղձավանջի էր վերածվել սիոնիստական բանակի և հատկապես սահմանամերձ շրջանների ավանաբնակների համար, իրականություն դարձավ «Ալ-Աղսայի փոթորիկը» կոչվող անակնկալ գործողությամբ։
Այս գործողության ընթացքում, որն իրականացվել է միաժամանակ ցամաքից, օդից և ծովից, ոչ միայն ՀԱՄԱՍ-ին հաջողվել է 5000 հրթիռ արձակել օկուպացված Պաղեստինում գտնվող թիրախների ուղղությամբ, այլև այս շարժման ուժերը հաջողությամբ ներթափանցել են 1948 թվականին օկուպացված տարածքներ, և ծանր զինվորական կորուստներ պատճառելով գերեվարել են նաև այս ռեժիմի մի շարք ռազմական ուժերի։
«Ալ-Աղսայի փոթորիկը» գործողությունը նախկինում երբեք չի եղել, և այն համարվում է շրջադարձային պահ պաղեստինցիների պաշտպանական գործողությունների պատմության մեջ՝ այս տարածքի օկուպացիայի սկզբից ի վեր:
«Ալ-Աղսայի փոթորիկը» գործողությամբ ՀԱՄԱՍ-ը, մուտք գործելով «Իսրայել» անունով հայտնի 1948 թվականին բռնազավթված տարածքներ, առաջ է անցել Հեզբոլլահից:
Փաստորեն, այն, ինչով Հեզբոլլահը նախկինում սպառնացել էր Սիոնիստական ռեժիմին, այն է՝ օկուպացված Պաղեստինի ներսում գործողությունների իրականացումը, ՀԱՄԱՍ-ն արդեն իրականություն դարձրեց, և օկուպացված Պաղեստինի հյուսիսի փոխարեն հարավում իրականացրեց։
Սա նշանակում է, որ դիմադրության ուժերը կարողանում են հյուսիսից և հարավից միաժամանակ մտնել օկուպացված Պաղեստին և հանդիպել կենտրոնական կետում։
ՀԱՄԱՍ-ը և դիմադրության մյուս ուժերը նախկինում բազմիցս զգուշացրել են, որ չեն լռելու Ալ-Աղսա մզկիթի վրա սիոնիստների կործանարար հարձակումների դեմ, սակայն նրանք իրենց սպառնալիքներն իրականացրել էին նաև «Սրբազան սուր» գործողության ժամանակ:
Այս գործողությամբ ՀԱՄԱՍ-ը ոչ միայն արձագանքեց Ալ-Աղսա մզկիթի դեմ սիոնիստների ոտնձգություններին, այլեւ վրեժխնդիր եղավ Հորդանան գետի արեւմտյան ափին սիոնիստների կործանարար գործողությունների համար:
Այս գործողությունը պատասխան է այն հարձակումներին, բռնաճնշումներին և սպանություններին, որոնք Սիոնիստական ռեժիմը սաստկացրել է պաղեստինցիների դեմ, հատկապես Հորդանան գետի արևմտյան ափին, Նեթանյահուի ծայրահեղական կառավարության հիմնադրումից ի վեր, ու թեև Գազան որոշ չափով հեռու է եղել այդ տառապանքներից, բայց այս գործողությամբ ցույց տվեց, որ անտարբեր չէ Հորդանան գետի Արևմտյան ափի, հատկապես Ղոդսի իրադարձությունների նկատմամբ, և ամենուրեք պատասխանատվություն է զգում Պաղեստինում իր կրոնակիցների ու հայրենակիցների համար, և լավագույնս օգտագործում է իր ռազմական ու պաշտպանական ուժը:
Այս գործողությամբ Սիոնիստական ռեժիմի և հատկապես Նեթանյահուի պարտությունների ընդհանուր թվին կավելանա ևս մեկ պատմական պարտություն, և հավանական է, որ դրա հետևանքներից ու արդյունքներից մեկը լինի Նեթանյահուի կոալիցիոն կառավարության փլուզումը: Որովհետև ավանաբնակները ամենամեծ պարտությունն ու նվաստացումն են ապրել այն պահից, երբ ոտք են դրել Պաղեստին և այժմ Նեթանյահուն հակադարձելու միջոց չունի, և եթե սխալ թույլ տա և սկսի լայնածավալ գործողություն կատարել, հետևանքներն առավել քան «Ալ-Աղսայի փոթորիկը» կործանարար կլինեն։