Հանուն գթառատ եւ ողորմած Աստծո: Բարև Ձեզ հարգարժան ռադիոլսող բարեկամներ: Այս հաղորդման ընթացքում կանդրադառնանք Էնամ սուրայի 61-65-րդ այաներին:

Նախ  կլսենք Էնամ սուրայի 61-րդ այան

و هوالقاهر فوق عباده و يرسل عليكم حفظه حتي اذا جاء احدكم الموت

توفته رسلنا وهم لايفرطون

<Իր ծառաների բացարձակ տերն է և ձեր պահապանը: Ձեզ վրա հսկող հրեշտակներ է ուղարկել, որոնց պաշտոնն է` ձեր օրերը ավարտել նախապես նշանակված ժամանակ: Նրանք խնամքով ի  գործ կդնեն երկնքի հրամանը>:

Այս այայում Ղուրանն ասում է, որ մարդու ողջ կյանքը` ծնունդից մինչև մահ, հսկում են  հրեշտակները, որոնք Աստծո հրամանն են կատարում: Մի խումբ հրեշտակներ, մարդուն հեռու են պահում աղետներից, իսկ մի խումբը գրանցում է մարդու արարքները: Հրեշտակները նաև առնում են մարդու կյանքը: Ինչպես Ղուրանն է ասում, նրանք խնամքով կատարում են իրենց գործերը և ոչ շտապում են ոչ էլ ուշանում: Այս այան խոսում է այն մասին, որ Աստված մարդուն ամբողջությամբ հսկում է և իշխում  նրա վրա ու ոչ մի մարդ չի կարող նրա դեմ դուրս գալ:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Աստված իշխում է մեզ վրա և հսկում մեր բոլոր արարքները:

2. Հրեշտակների արարքը արարչագործության համակարգի մեջ է և նրանք են, որ Աստծո կողմից հսկում են մեզ:

Այժմ  կլսենք Էն-ամ սուրայի 62-րդ այան.

ثم ردوا الي الله موليهم الحق الا له الحكم و هو اسرع الحاسبين

<Այնուհետև, դուք կվերադառնաք Աստծո ճշմարտությանը: Նրա ձեռքում է դատաստանը: Նրա, ով դատավորներից ամենաարդարադատն է>:

Այս այան ասում է, որ մարդը մահից հետո վերադառնում է դեպի Աստված, որպեսզի իր արարքները քննարկի: Գուցե հարց ծագի, թե ինչպես են մարդու արարքները դատվում պատմության ընթացքում , որը եկել ու  անցել է: Պատասխանը պարզ է. Որովհետև բոլորի արարքները նախապես գրանցվել են և նրանց վիճակը պարզ է: Դատաստանի օրը ամեն մարդ տեղեկանում է իր արարքների մասին, որի համաձայն, դրախտ կամ դժոխք է գնում: Ասվում է, որ Աստված բոլորի արարքները քննում է մի ժամանակում, ինչպես որ մի ժամանակում բոլոր իր արարածներին  հանապազօրյա հաց է տալիս և ոչ ոք նրան չի տեսնում:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Միայն Աստված է, որ մարդու բացարձակ դատավորն է, որովհետև նա է բացարձակը, իսկ  մենք  նրա ծառաներն ենք:

2. ճշմարիտ դատավորն Աստված է, իսկ  նրանից հետո` ծնողները, մարգարեները և աստվածային առաջնորդները, ովքեր կարող են տնօրինել մարդու կյանքը, քանի որ Աստված է այդպես որոշել:

Այժմ  կլսենք Էն-ամ սուրայի 63 և 64-րդ այաներ.

قل من ينجيكم من ظلمات البر والبحر تدعونه تضرعا و خفيه لئن

انجانا من هذه لنكونن من الشاكرين / قل الله ينجيكم منها و من كل

كرب ثم انتم تشركون

<Ասա նրանց. Ո՞վ է այն, որ ձեզ կարող է ազատել երկրի և ծովերի խավարից, երբ նրան օգնության եք կանչում հրապարակավ կամ գաղտնաբար, այսպես կոչելով. Տեր , եթե մեզ ազատես փորձանքից, քեզ պիտի երախտապարտ լինենք: Ասա. Աստված է, որ ձեզ ազատում է խավարից ու աղետներից և տակավին դուք կռապաշտության եք դիմում>:

Քանի որ մարդը սարսափում է խավարից, ուստի Ղուրանն ասում է. Կյանքում շատ է պատահում, որ դուք ունենում եք վախի զգաղոցություն` լինի դա  ծովում, թե ցամաքում: Եվ այդ ժամանակ , մարդը դեպի Աստված է գալիս ու նրան ապավինում: Երբեմն մարդը բարձրաձայն է դիմում Աստծուն, իսկ երբեմն`մտքում: Այդ ժամանակ մարդը ասում է . Եթե փրկվեմ , ամբողջ կյանքում կփառաբանեմ Աստծուն: Սակայն փորձը ցույց է տալիս, որ ինչքան էլ Աստված մարդուն փրկում է, դրանից հետո մարդը մոռանում է  իր  խոստումը և երախտամոռ լինում:

Այս այաներից սովորում ենք.

1. Դժվարությունների ժամանակ, մարդը դիմում է Աստծուն և հեռանում կռապաշտությունից: Այդպես էլ  փառավոր կյանքը երբեմն մարդուն  հեռացնում է Աստծուց և նրա բարիքներից:

2. Մարդը մոռանում է Աստծո նկատմամբ իր պարտականությունը և դա ամենավատ ապերախտությունն է:

Այժմ  կլսենք Էն-ամ սուրայի 65-րդ այան.

قل هوالقادر علي ان يبعت عليكم عذابا من فوقكم او من تحت ارجلكم

او يلبسكم شيعا و يذيق بعضكم باس بعض انظر كيف نصرف الايات لعلهم يفقهون

<Ասա նրանց. Ինքն է, որ կարող է վշտեր հավաքել ձեր գլխի վրա,  ու ձեր քայլերի տակ անդունդներ բանալ: Ձեր միջև համաձայնություն սերմանել և ոմանց հասկացնել այլոց անձկությունը: Տեսեք, թե ինչքան տարբեր ձևերով ձեզ ենք ներկայացնում աստվածային այաները, որպեսզի խորհեք ու հասկանաք>:

Այս այան խոսում է աստվածային զայրույթի մասին և ասում. Աստվածային բարությունը և զայրույթը միասին են: Եթե նրա կողմն եք գնում և նրան եք կանչում, ուրեմն կարժանանաք իր բարությանը: Իսկ եթե հեռանաք նրանից, աստվածային զայրույթին կարժանանք: Այան ասում  է, որ միաստվածությունից հեռանալով, մարդիկ պառակտվում են, ինչի հետևանքով տեղի են ունենում պատերազմներ և արյունահեղություն: Աստծուց հեռանալով, հասարակությունը բախվում է որոշակի դժվարությունների և առաջին  հերթին հասարակության մեջ ստեղծվում են դասակարգեր` մի մասը դառնում է հարուստ, իսկ մի մասը` աղքատ: Դրա հետևանքով տեղի են ունենում ապստամբություններ և հասարակությունը ճգնաժամի է մատնվում: Այսպիսով, մարդը դառնում է եսամոլ: Նրան միայն հետաքրքրում են հարստությունը և ուժը: Եվ հասարակությունը մատնվում է տագնապների:

Այս այայից սովորում ենք.

1. Երբեք չմոռանանք Աստծուն և միշտ հիշենք նրա ուժը և զայրույթը, որին ոչ ոք չի կարող դիմանալ:

2. Պառակտումը  անհավատության հետևանքներից է որը ոչնչացնում է հասարակության համակարգը և պատերազմի ու արյունահեղության առիթ հանդիսանում:

Հարգելի բարեկամներ, ավարտվեց <Ելք դեպի լույս> հաղորդաշարի 202-րդ համարը կարդաց Թ.Խ:Աստված Ձեզ պահապան