Իրանցի կանայք (5)

Բուժքրոջ մասնագիտությունն այնպիսին է, որ միայն սիրով կարելի է շարունակել աշխատանքը: Չնայած այդ մասնագիտությամբ համալսարանում ընդունվելն ու սովորելը չի տարբերում մյուս մասնագիտություններից, սակայն այդ մասնագիտությամբ աշխատելը հնարավոր է միայն սիրով: Կորոնավիրուսի պանդեմիայի այս ճգնաժամային օրերին, բուժքույրերը մեծ զոհողությունների են գնացել: «Իրանցի կանայք» հաղորդաշարի այս համարում ձեզ ենք ներկայացնում մի քանի բուժքույր կանանց:

Այս օրերին կորոնավիրուսի պանդեմիայի պատճառով անկատար են մնում շատ երազանքներ, չեն կայանում շատ հավաքներ, խնջույքներ, հարսանյաց հանդեսներ, սակայն ոմանք իրենց գեղեցիկ քայլերով, սփոփում են շատերի սրտերը:

2020թ. նոյեմբերի 6-ին, Բաբոլ քաղաքի «Այաթոլլահ Ռոհանի» հիվանդանոցում եռուզեռ էր տիրում: Հիվանդանոցում ամուսնանում էր բուժքույր՝ Ֆաթեմե Քարիմյանը: Իրանցի այս բուժքրոջ կյանքը լի է հայրենակիցների կյանքը կորցնելու կամ կյանք վերադառնալու դառն ու քաղցր պահերով:

Ֆաթեմե Քարիմյանը հիվանդանոցի նեվրոլոգիայի բաժնի բուժքույր է: Կորոնավիրուսի պանդեմիայի պատճառով նա չեղարկեց իր հարսանյաց հանդեսը և իր համատեղ կյանքն սկսեց հիվանդանոցում մի համեստ արարողությամբ: Նա ասում է.«Երբեք չեն մոռանա կորոնավիրուսի ի հայտ գալն ու տարածվելը: Ինձ համար շատ դժվար էր ընդունել այդ վիրուսի վտանգները: Ընդամենը երկու տարի է, որ աշխատում եմ բուժքրոջ մասնագիտությամբ: 2020թ. մարտ ամսին մեր հիվանդանոցի նեվրոլոգիայի բաժինը դարձավ կորոնավիրուսով վարակվածների բաժին և հենց այդ ժամանակ ես հասկացա, որ այդ վիրուսը շատ լուրջ է»:

Այս նորահարս բուժքույրն ասում է.«Կորոնավիրուսի տարածվելով, հայրս վարակվեց այդ հիվանդությամբ և տնում կարանտինացվեց և ես էի նրան խնամում: Այդ ընթացքում սարսափում էի հորս կորցնելու մտքից: Որոշ ժամանակ  անց, Աստծո կամոք, հայրս ապաքինվեց: Իմ ամուսնության հարցն առաջ եկավ: Ամուսնուս ընտանիքը մտադիր էր փոքր խնջույք կազմակերպել, բայց ես ցանկանում էի բոլորին ասել, թե ինչքան վտանգավոր է հավաքներում ներկայանալը  և ես պատրաստ էի առանց հարսանյաց զգեստի ամուսնանալ: Այդպես ամուսնուս հետ որոշեցինք օրինակ հանդիսանալ ուրիշների համար և ցույց տալ, որ կարելի է առանց հանդեսի ևս սկսել համատեղ կյանքը և չվտանգել սիրելիների կյանքը: Սակայն հիվանդանոցում գործընկերներս անակնկալ մատուցեցին և համեստ ընդունելություն կազմակերպեցին: Հիվանդանոցի համազգեստները դարձան իմ ու ամուսնուս հարսանեկան զգեստը: Եվ մեր խնջույքը կայացավ բժիշկների ու բուժքույրերի մասնակցությամբ»:

****************

Ֆաթեմե Գելիջը Իրանի Կարմիր մահիկի կամավոր բուժքույրերից է, ով մեծ սիրով կատարում է իր մասնագիտական պարտավորությունները: Նա ինքը վարակվել է կորոնավիրուսով և ծանր օրեր է անցկացրել: Ապաքինվելուց հետո, նա այսօր կանգնած է հիվանդների կողքին: Ֆաթեմե Գելիջը Ղոմ քաղաքի Իզադի հիվանդանոցում Կարմիր մահիկի կամավոր բուժքույր է: Նա մասնագիտությամբ հոգեբան է: Նա ասում է.«Աստված մեզ ստեղծել է բարեպաշտության համար և բարեպաշտ լինելը միայն նամազ անելով ու ծով պահելով չի լինում: Մենք հանձնառու ենք մեր ժողովրդի ու աշխատանքի  նկատմամբ և երբ տեսնում ենք մեր կարիքը կա, օգնության ենք շտապում: Մեր աշխատանքը զուգորդված է կարոտով ու ցավով: Սակայն հանձն ենք առել մնալ հիվանդների կողքին: Ինչպես պատերազմի ժամանակ, երբ մի խումբ մարդիկ նահատակվում էին, այստեղ էլ կա այդ վտանգը և մենք ընդունել ենք հետևանքները»:

Բուժքույր Ֆաթեմե Գելիջն ասում է.«Ես մի անգամ վարակվել եմ կորոնավիրուսով և ընտանիքս մտահոգված է: Սակայն դա  ռիսկ է, որ ընդունել եմ: Ես կարող էին ընտանիքիս հետ միասին ապահով կյանքով ապրել քաղաքից հեռու, սակայն ես ամենայն սիրով եմ ընտրել հիվանդներին ծառայելու աշխատանքը: Աշխարհն այս է, շուկա է, որտեղ շահ ու վնաս կա: Բոլորս պետք է ձգտենք կանխել վնասը: Աշխարհում բարեգործությունը մեր բերքն է լինելու հանդերձյալ կյանքում: Պետք է զգույշ լինենք չզլանանք: Հավատքը պետք է ուժեղ լինի, այդ դեպքում կապահովենք մեր կյանքը հանդերձյալ աշխարհում»:

***********

Ռազի հիվանդանոցի ավագ բուժքույր՝ Ֆորուզան Դարաբ Փուրը շատ լուրջ, ուժեղ ու բարի անձնավորություն է: Նա 12 տարի ավագ բուժքույր է եղել և արդեն 3 տարի է, որ Ահվազի Ռազի հիվանդանոցի տնօրենն է: Նա ասում է, որ կորոնավիրուսի պանդեմիայի այս օրերին շատ կարևոր է հոգեկան լարվածության վերահսկումը: Դարաբ Փուրը նշել է, որ հիվանդ խնամելը և նրան գոհ պահելն այս օրերին ամենադժվար գործերից է համարվում: Բուժանձնակազմն ամբողջությամբ նվիրված է հիվանդներին: Բուժքրոջ աշխատանքը շատ  սթրեսային է: Եվ սա այն աշխատանքներից է, որտեղ վերջին խոսքն ասում է մարդը իր փորձից ու ուսումնասիրությունից ելնելով:

Անդրադառնալով կորոնավիրուսի ճգնաժամի դիմագրավման ուղղությամբ ձեռքբերումներին, Դարաբ փուրն ասել է.«Պետք է դաս քաղենք կորոնավիրուսից և ուշադրություն դարձնենք հասարակության մեջ աշխատանքների նշանակությանը: Կորոնավիրուսի տարածվելով հասարակության մեջ մի շարք աշխատանքների կարևորությունն ավելի շատ զգացվեց: Ոչ-ոք չգիտի ինչքան է մնալու այս վիրուսը: Բայց պետք է պատրաստ լինել հետկորոնավիրուսյան օրերի համար, որովհետև այդ վիրուսը ամբողջությամբ փոխել է հարաբերությունները:

Իրանում բուժքույրերի մեծ մասը կանայք են : Դժվարության առումով այս աշխատանքը ոչ մի կերպ հնարավոր չէ համեմատել ուրիշ աշխատանքների հետ:Բուժքույրերից շատերը, որոնք մայր են խիստ խնդիրներ ունեն իրենց աշխատաքն ու անձնական կյանքը համադրելու հարցով: Այդուհանդերձ կորոնավիրուսի տարածման շղթան կոտրելու համար, նրանք նաև հերթապահ են լինում իրենց աշխատակիցների փոխարեն:

Բարձր գնահատելով բուժքույրերի աշխատանքը, Իրանի առողջապահության նախարարության բուժքույրական բաժնի փոխտնօրեն՝ դկտ. Մարիամ Հազրաթին ասել է.«Նախքան կորոնավիրուսի պանդեմիան, երկրում բուժքրոջ խիստ պակաս էր զգացվում և այդ վիրուսը տարածվելով բուժքրոջ բացն ավելի շատ զգացվեց: Սակայն կորոնավիրուսի դեմ պայքարը հնարավոր է դարձել միայն բուժանձնակազմի սիրո ու զոհողության շնորհիվ, որոնք կամավոր կերպով շուրջօրյա ծառայում են հիվանդներին: