Pakti Iran-Kinë dhe frika e SHBA

Pakti i investimit dhe i sigurisë Iran-Kinë do të jetë një goditje e madhe për politikën e "presionit maksimal" të administratës Trump, shkruan New York Times.

Gazeta e përditshme amerikane The New York Times publikoi një artikull të Shtunën 11 korrik mbi paktin e bashkëpunimit 25-vjeçar Iran-Kinë. "Irani dhe Kina kanë krijuar në heshtje një partneritet të gjerë ekonomik dhe sigurie që do t'i hapte rrugën miliarda dollarëve të investimeve kineze në energji dhe sektorë të tjerë, duke minuar përpjekjet e administratës Trump për të izoluar Qeverinë iraniane. Partneriteti, i detajuar në një marrëveshje të propozuar prej 18 faqesh e marrë nga New York Times, do të zgjeronte shumë praninë e Kinës në banka, telekomunikacion, porte, hekurudha dhe dhjetëra projekte të tjera. Dokumenti gjithashtu përshkruan thellimin e bashkëpunimit ushtarak, duke lejuar që Kina të fitojë një terren në një rajon që për dekada ka qenë një shqetësim strategjik i Shteteve të Bashkuara. Pakti Teheran-Pekin  bën thirrje për trajnime dhe ushtrime të përbashkëta, hulumtime të përbashkëta në zhvillimin e armëve dhe shkëmbimin e informacionit - të gjitha për të udhëhequr "betejën e pabalancuar kundër terrorizmit, drogës dhe trafikimit të njerëzve dhe krimeve ndërkufitare ”. Partneriteti - i propozuar për herë të parë nga lideri kinez Xi Jinping gjatë një vizite në Iran në vitin 2016 - u miratua nga kabineti i Presidentit Hasan Ruhani në qershor, tha Ministri i Jashtëm iranian Muhamed Xhavad Zarif ", thuhet në artikullin e New York Times. E përditshmja amerikane vazhdon: "Nëse pakti zbatohet në detaje të tilla, partneriteti do të krijonte pika të reja potencialisht të rrezikshme në përkeqësimin e marrëdhënieve midis Kinës dhe Shteteve të Bashkuara. Ai gjithashtu paraqet një goditje për politikën agresive të administratës Trump ndaj Iranit që nga braktisja e marrëveshjes bërthamore të vitit 2015 e nënshkruar nga ish-Presidenti Obama dhe liderët e gjashtë vendeve të tjera pas dy vjet negociatash rraskapitëse. ” Sipas New York Times, "rinovimi i sanksioneve amerikane, përfshirë kërcënimin e ndërprerjes së aksesit në sistemin bankar ndërkombëtar për çdo kompani që bën biznes në Iran, ka arritur të frikësojë tregtinë e jashtme dhe investimet". Në këtë kuadër, Amir-Husein Ghazi-Zadeh, kreu i Komisionit të Masave Parandaluese të Parlamentit iranian siguroi se pakti i bashkëpunimit Kinë-Iran do të përmirësonte konkretisht tregtinë e jashtme të Iranit dhe do të përshpejtonte largimin e amerikanëve nga Azia Perëndimore. "Ky pakt nuk ka asnjë natyrë politike dhe do të sigurojë interesat ekonomike të Iranit dhe do të kufizojë praninë e Shteteve të Bashkuara në Azinë Perëndimore," tha Amir-Husein Ghazi-Zadeh në një postim. Sipas analistëve, rëndësia e këtij pakti është sigurisht koha e tij që është 25 vjet. Kjo është një procedurë mjaft e gjerë dhe e cila në vetvete mund të sjellë ose garantojë vetëm fuqi për secilin nga dy pjesëmarrësit. Ajo që e bën një fuqi të fuqishme në politikë është koha e caktuar për të. Llogaritja e kësaj periudhe ka një kuptim shumë të rëndësishëm, marrëdhëniet midis Iranit dhe Azisë janë shumë të rëndësishme dhe prandaj nuk është një risi që Irani u drejtohet fqinjëve të tij aziatikë. Vetë Kina ka nevojë për një partner të besueshëm, një partner afatgjatë. Kina duhet të jetë në gjendje të programojë një periudhë të caktuar të zhvillimit të rregullt, paqja midis kombeve është rregullsia e marrëdhënieve midis kombeve. Kjo marrëveshje midis Iranit dhe Kinës me të drejtë nënshkruan perspektivën e një rregullsie të marrëdhënieve midis dy vendeve.