Gabimi i dytë i regjimit sionist

Duke përfituar nga llogaritja e gabuar e regjimit sionist, Hezbollahu libanez ka shënuar përsëri vijat e tij të kuqe kundër armikut dhe theksoi se çdo agresion kundër sovranitetit libanez është i ndaluar.

Regjimi sionist ndoshta nuk priste që Hezbollahu të reagonte menjëherë kur Izraeli nisi një sulm ajror në Libanin jugor të enjten në mëngjes, duke shkelur vijat e kuqe dhe ligjet e vendosura ndaj tij që kur Rezistenca fitoi luftën në korrik 2006. Pas luftës "Shpata e Kudsit" dhe fitores së Rezistencës Palestineze mbi armikun sionist, strategjia e Izraelit kundër Rezistencës Libaneze u bazua në krijimin e trazirave të brendshme në Liban dhe në krizën ekonomike. Sidoqoftë, Hezbollahu, duke iu përgjigjur menjëherë agresionit sionist, theksoi se Rezistenca ka rivizatuar vijat e saj të kuqe dhe se çdo pushtim i territorit libanez nga sionistët është i ndaluar, dhe se armiku nuk duhet të bëjë llogari të gabuara me Rezistencën. Sionistët bënë një gabim në llogaritjet e tyre për Rezistencën dhe atmosferën libaneze për shkak të zhvillimeve të fundit në këtë vend dhe e detyruan Izraelin të rezervonte të drejtën për të sulmuar sovranitetin libanez. Në të vërtetë, regjimi sionist ka përsëritur të njëjtin gabim që bëri majin e kaluar në Palestinë dhe gjatë luftës së fundit në Gaza, sepse gjatë luftës në Gaza, ai mendoi se grupet e rezistencës në Rripin e Gazës nuk do t'i kushtonin vëmendje agresionit të kolonëve sionistë kundër palestinezëve në Kudsin e pushtuar, por ndodhi e kundërta... Por pika që duhet të theksojmë është se nëse Hezbollah nuk do t'i ishte përgjigjur agresionit izraelit në Libanin jugor të enjten, kjo do ta kishte bërë Izraelin edhe më agresiv dhe prepotent. Sionistët gjithashtu nuk parashikuan që Hezbollahu do t'i përgjigjej agresionit të tyre në mes të krizës në Liban; kështu, Tel Avivi mund të vazhdonte me siguri agresionin e tij kundër sovranitetit libanez në një nivel më të lartë. Por Hezbollahu përsëri e fiksoi ekuacionin e tij në bazë të rregullit "sy për sy" dhe sqaroi linjat e tij të kuqe për sionistët. Izraeli pësoi shumë dëme në nivelin strategjik, gjë që bëri që ai të tërhiqej nga pretendimet e tij të fundit për sulmin ndaj Libanit. Pyetja është se si sionistët arritën dy rezultate kontradiktore në një kohë kaq të shkurtër. Sipas raportit të mediave sioniste, izraelitët duan të bëjnë çdo gjë që dëmton libanezët, dhe në të njëjtën kohë, ata nuk duan që Rezistenca t'u përgjigjet atyre. Por ajo që ka ndodhur është se regjimi sionist ka zgjedhur opsionin e tërheqjes dhe braktisjes së planeve të tij mbi mundësinë e shkeljes së sovranitetit libanez dhe abuzimit të situatës së brendshme në këtë vend. Kryeministri sionist Naftali Bennett bëri thirrje për një takim urgjent ku morën pjesë zyrtarë të lartë të Tel Avivit në selinë e Ministrisë së Çështjeve Ushtarake. Dhe ndërsa Ministri i Çështjeve Ushtarake Benny Gantz dhe Shefi i Shtabit Aviv Kochavi dhe zyrtarë të tjerë sionistë ishin të pranishëm në takim, u vlerësuan vetëm opsionet përballë Izraelit dhe nuk u bë asnjë deklaratë apo veprim.