Izraeli dhe Netanjahu në purgatorin e Libanit jugor
Nga frika e pasojave të luftës së Gazës, kabineti i Netanjahut vazhdon të këmbëngulë për vazhdimin e luftës dhe zgjerimin e saj në Libanin jugor, ndërkohë që edhe aleatët e këtij regjimi e vlerësojnë adoptimin e kësaj qasjeje në dëm të Izraelit dhe rregullisht paralajmërojnë Netanjahun për pasojat e kësaj aventure.
Ministri i Jashtëm rus Sergei Lavrov, vendi i të cilit mban presidencën e rradhës të Këshillit të Sigurimit të OKB-së, paralajmëroi në një konferencë shtypi në Nju Jork: “Ambiciet personale të disa qarqeve në Izrael mund të ndezin një luftë të madhe në rajon.”
Pas reagimeve të Hezbollahut ndaj operacioneve terroriste të regjimit sionist në Libanin jugor, janë shtuar thirrjet për një ofensivë ushtarake në shkallë të gjerë kundër lëvizjes për të eliminuar kërcënimin e saj ndaj pushtuesve dhe për të lehtësuar kthimin e 60,000 kolonëve. Në mes të qershorit, ushtria izraelite miratoi një plan operacional për të sulmuar Libanin. Që nga tetori i vitit 2023, intensiteti i sulmeve të ushtrisë izraelite ndaj pozicioneve të Hezbollahut në Libanin jugor është intensifikuar. Ndërkohë që këto ditë autoritetet politike dhe ushtarake të regjimit sionist po flasin për mundësinë e fillimit të një lufte gjithëpërfshirëse dhe të gjerë kundër Hezbollahut në Liban, gjë që provat e disponueshme gjatë muajve të konfliktit të kufizuar dhe gjithashtu fuqia e jashtëzakonshme e arsenalit të kësaj lëvizjeje tregojnë se një luftë e tillë do të kishte pasoja të rënda për banorët e territoreve të pushtuara si dhe për infrastrukturën e saj ushtarake. Sejjid Hassan Nasrallah, Sekretari i Përgjithshëm i Hezbollahut të Libanit, në fjalimin e tij paralajmërues të fundit gjatë ceremonisë së Ditës së Ashures, deklaroi se të gjitha përpjekjet e regjimit pushtues për të fshehur humbjet e tij njerëzore dhe materiale, qoftë në Rripin e Gazës, në Bregun Perëndimor apo në në jug të Libanit, janë konstatuar se 9254 persona, përfshirë oficerë dhe ushtarë, janë plagosur dhe invalidë në mënyra të ndryshme. Me fillimin e operacionit Stuhia Al-Aksa, Hezbollahu i Libanit ka kryer operacione të përditshme dhe të rënda kundër objektivave të regjimit sionist brenda territoreve të pushtuara, me qëllim që të angazhojë një pjesë të madhe të ushtrisë sioniste në Palestinën veriore dhe të ulë presionin ndaj rezistencës në Gaza.
Hezbollahu është maja e shigjetës së boshtit të rezistencës dhe arsenali i tij përbëhet nga rreth 150,000 raketa, armë të tjera shkatërruese dhe qindra raketa të drejtuara me saktësi me rreze të mesme dhe të gjatë që mbulojnë të gjitha zonat e populluara në territoret e pushtuara. Këto armë përfshijnë raketa lundrimi, raketa balistike, raketa të avancuara bregdetare kundër anijeve, mijëra UAV dhe raketa të sakta antitank me rreze të shkurtër dhe sisteme të avancuara kibernetike, dhe ky arsenal i gjerë dhe i larmishëm mund të shkaktojë vrasje masive, shkatërrim të infrastrukturës civile dhe ushtarake të armikut. Sipas gazetës hebraike Calcalist, Hezbollah ka qindra raketa kundër anijeve, duke përfshirë raketat C-802, të cilat kanë një rreze veprimi prej 120 kilometrash dhe mund të mbajnë eksploziv me peshë 165 kilogramë, ose raketa Yakhont, të cilat kanë një rreze veprimi prej 300 kilometrash dhe mund të mbajë eksploziv me peshë 300 kg.
Hezbollahu gjithashtu ka forca komando detare dhe është i pajisur me varka të vogla dhe të shpejta që kryesisht punojnë në të gjitha informacionet që lidhen me zonat e ndjeshme dhe strategjike brenda Palestinës së pushtuar.
Në të njëjtin kontekst, Qendra për Studime të Sigurisë ALMA në Tel Aviv raportoi se Hezbollahu ka nëndetëse të vogla Ghadir, të cilat arrijnë 29 metra gjatësi.
Në të njëjtën kohë, publikimi i pamjeve të operacionit të inteligjencës së Hezbollahut nën titullin "Hodhood 2" i përcolli mesazhin regjimit sionist se beteja në kufijtë veriorë nuk do të kufizohet në frontin libanez dhe se fronti i Golanit është një pushtim tepër i rëndësishëm që mund të befasojë sionistët. Pika e rëndësishme në filmat e publikuar në Hodhood 2, krahasuar me versionin e parë, është se këtë herë pamjet ishin të fokusuara posaçërisht në Golanin e pushtuar dhe në vëzhgimin dhe inteligjencën e bazave ushtarake dhe kazermave ushtarake. Nga ana tjetër, si kundërpërgjigje ndaj agresionit të regjimit sionist në Gaza, jo vetëm nga Jemeni, por edhe nga forcat e rezistencës së Irakut, porti Eilat është sulmuar vazhdimisht nga raketa balistike dhe dronë, dhe Gideon Glauber, drejtori i portit Eilat, tha: “Duhet pranuar që porti është në gjendje falimentimi, vetëm një anije ka ardhur këtu në muajt e fundit.”
