Norouzi: Suleiman Mansouri e nxirrte Palestinën nga rrënojat e harresës

Pars Today - Zëvendësdrejtori i Përgjithshëm për Çështjet Ndërkombëtare i Organizatës së Transmetimeve të Republikës Islamike të Iranit shprehu ngushëllimet për ndarjen nga jeta të Suleiman Mansourit, piktorit të shquar palestinez.

Sipas Pars Today, Ahmad Norouzi, Zëvendësdrejtor i Përgjithshëm për Çështjet Ndërkombëtare i Organizatës së Transmetimeve të Republikës Islamike të Iranit (IRIB), pas ndarjes nga jeta të Suleiman Mansourit, piktorit të shquar palestinez, nëpërmjet një mesazhi shprehu ngushëllimet e tij për familjen e tij, komunitetin artistik palestinez dhe artistët e botës. Teksti i mesazhit është si vijon:

“Në emër të Zotit

Me një trishtim që nuk mund të përfshihet në fjalë dhe me një zi që kapërcen kufijtë e tokave, unë dhe kolegët e mi në Zëvendësdrejtorinë e Përgjithshme për Çështjet Ndërkombëtare të Organizatës së Transmetimeve të Republikës Islamike të Iranit, vajtojmë Suleiman Mansourin; piktorin që më në fund prehet në tokën të cilën gjatë gjithë jetës e kishte mbrojtur, jo vetëm me ngjyra, dritë dhe hije, por me gjithë qenien e tij.

Sot botës së ngjyrave i mungon një ngjyrë, dora që e shndërronte tokën në kujtesë është qetësuar dhe syri që në çdo çarje muri, në çdo degë ulliri dhe në çdo rrudhë balli shihte Palestinën, i ka mbyllur qepallat për të mos e parë më këtë botë.

Suleiman Mansour nuk ishte vetëm piktori i Palestinës; ai ishte kronisti i heshtur i një toke, historinë e së cilës e kanë shkruar mbi gurë, mbi shpatullat e të mërguarve nga atdheu dhe në kujtesën e nënave të saj. Ai mori penelin si një llambë në natë dhe rindërtoi përsëri mbi telajo atë që i ishte grabitur gjeografisë së saj: fshatrat, shtëpitë, rrugët e vjetra, shtatlartat e përkulura, por të pathyera, dhe pemët, rrënjët e të cilave nuk i binden kufijve.

Ai nuk e pikturonte Palestinën; ai e nxirrte Palestinën nga rrënojat e harresës. Në veprat e tij, toka nuk ishte vetëm tokë; ishte një kujtesë që merrte frymë. Ulliri nuk ishte vetëm një pemë; ishte gjenealogjia e një populli, çdo degë e së cilës lidhej me një emër, çdo gjethe me një dëshmor dhe çdo rrënjë me një mijë vjet qëndrese. Jerusalemi, në vështrimin e Suleiman Mansourit, nuk ishte vetëm një qytet në hartë; ishte një plagë e shenjtë e ulur mbi ballin e historisë, e cila ende shikon horizontin në pritje të një agimi të drejtë.

Suleiman Mansour nuk ia dorëzoi vuajtjen e Palestinës banalitetit të trishtimit. Ai ndërtoi madhështi nga dhimbja; kujtesë nga dëbimi; identitet nga toka; dhe një klithmë globale nga heshtja. Në botën e tij, palestinezi nuk ishte një njeri i mundur; ishte një njeri të cilit, ndonëse ia morën shtëpinë, e mbajti çelësin e kthimit në zemrën e tij; ndonëse ia mbyllën rrugët, nuk e harroi qiellin; dhe ndonëse ia shkruan emrin në muret e pushtimit, ai e skaliti emrin e vet në murin e kohës, e vendosi atdheun në fytin e tij, për tetëdhjetë vjet udhëtoi nëpër botë dhe këndoi këngën e Palestinës.

Sot bota e artit përkulet përpara humbjes së tij; sepse me largimin e Suleiman Mansourit, nuk është larguar nga mesi ynë vetëm një artist, por një pjesë e ndërgjegjes pamore të Palestinës, një pjesë e kujtesës së përbashkët njerëzore dhe një pjesë e asaj drite të rrallë që në ditët më të errëta tregonte rrugën, është larguar nga bota jonë tokësore.

Por artistët e vërtetë nuk marrin fund në çastin e vdekjes. Ata zhvendosen nga trupi i tyre te vepra, nga zëri te heshtja dhe nga jeta te kujtesa; ashtu si Suleiman Mansour, i cili tani vazhdon të jetojë mes pikturave të tij: në fytyrën e një plaku që mban Kudsin mbi shpatulla, në çarjet e qeramikës dhe të tokës, në të kuqen e perëndimit mbi fshatrat e largëta, në qëndisjet e veshjeve të vajzave të tij, në gjelbërimin e ullinjve që ende qëndrojnë në këmbë dhe në vështrimin e fëmijëve palestinezë që të nesërmen e lirisë, edhe nëse nuk e kanë parë, e kujtojnë.

Familjes së tij, artistëve të Palestinës, popullit të vuajtur dhe krenar palestinez, njerëzve të lirë të botës dhe të gjithë artistëve të botës që nuk e ndajnë artin nga drejtësia, u shprehim ngushëllimet tona të sinqerta dhe sigurojmë se mediat e Zëvendësdrejtorisë së Përgjithshme për Çështjet Ndërkombëtare të Organizatës së Transmetimeve të Republikës Islamike të Iranit, të cilat mbajnë flamurin në Frontin e Rezistencës, nuk do ta pakësojnë kujtimin për të, për dëshmorët e rrugës së dinjitetit dhe për të gjithë artistët, njerëzit e kulturës, medias dhe fjalës që kanë në zemër Palestinën, drejtësinë dhe Rezistencën.”

(Kërkoni video, na ndiqni: https://t.me/ParsTodayshqip)