Çfarë dimë ne për terrorizmin psikologjik amerikan?

ParsToday- Terrorizmi psikologjik amerikan është një koncept që është përdorur vitet e fundit, veçanërisht kundër disa vendeve në Amerikën Latine dhe Azi.

Sipas Pars Today, terrorizmi psikologjik i referohet një sërë veprimesh nga Shtetet e Bashkuara që synojnë të krijojnë frikë, paqëndrueshmëri mendore dhe presion psikologjik mbi qeveritë dhe kombet që kundërshtojnë politikat e Uashingtonit. Këto veprime nuk janë vetëm ushtarake, por një kombinim i luftës mediatike, kërcënimeve të drejtpërdrejta, sanksioneve ekonomike dhe operacioneve psikologjike që së bashku veprojnë si një mjet për të dobësuar vullnetin e kombeve dhe udhëheqësve të tyre. Në vitet e fundit, shembuj të shumtë të terrorizmit psikologjik amerikan janë kryer kundër vendeve që kundërshtojnë hegjemoninë e Uashingtonit.

Një shembull i qartë i përdorimit të terrorizmit psikologjik mund të shihet në Venezuelë. Presidenti i Venezuelës, Nicolas Maduro, më 21 dhjetor tha se vendi i tij është përballur me terrorizëm psikologjik dhe pirateri në 25 javët e fundit dhe i ka mundur ata. Ai ka theksuar vazhdimisht se Venezuela po përballet me një agresion shumëdimensional nga Shtetet e Bashkuara, duke filluar nga terrorizmi psikologjik deri te pirateria ndaj cisternave të naftës. Maduro ka deklaruar se Uashingtoni po përdor kërcënime ushtarake dhe sekuestrimin e cisternave të naftës për të frikësuar popullin venezuelian dhe për të detyruar qeverinë e tij të tërhiqet. Këto veprime janë kryer në formën e Operacionit Mburoja Jugore në Karaibe dhe Paqësor, gjatë të cilit dhjetëra anije janë shënjestruar dhe një numër cisternash nafte janë sekuestruar. Përveç dëmit ekonomik, veprime të tilla kanë një mesazh të qartë psikologjik: Shtetet e Bashkuara duan të tregojnë se janë të afta të konfiskojnë burimet jetësore të një vendi në çdo moment dhe të sfidojnë sigurinë e tij kombëtare.

Terrorizmi psikologjik amerikan nuk kufizohet vetëm në kërcënimet ushtarake. Mediat dhe rrjetet sociale perëndimore janë gjithashtu pjesë e kësaj fushate. Përhapja e lajmeve kërcënuese, spekulimet për rënien e afërt të qeverive dhe madje edhe përdorimi i teknologjive të reja si videot e krijuara me inteligjencë artificiale për të sugjeruar dështimin ose dobësinë e udhëheqësve të vendit janë shembuj të kësaj lufte psikologjike. Në Venezuelë, u publikuan imazhe dhe video të shkatërrimit të anijeve nga ushtria amerikane që më vonë u pretenduan të ishin të rreme. Qëllimi i veprimeve të tilla është të krijojnë dyshime midis njerëzve dhe forcave ushtarake të vendit të synuar në mënyrë që të ulin besimin e tyre te qeveria dhe të hapin rrugën për ndryshime politike.

Terrorizmi psikologjik amerikan ka tre akse kryesore:

Së pari, presioni ekonomik përmes sanksioneve dhe ngrirjes së aseteve; së dyti, kërcënimet ushtarake dhe prania e forcave amerikane në zona të ndjeshme; së treti, lufta mediatike dhe propagandistike për të minuar moralin publik.

Në Venezuelë, embargoja e naftës dhe sekuestrimi i cisternave jo vetëm që kanë ushtruar presion mbi ekonominë e vendit, por gjithashtu amerikanët janë përpjekur t'u përcjellin njerëzve të vendit mesazhin se i pret një e ardhme plot mungesa dhe kriza. Përveç kësaj, vendosja e anijeve luftarake dhe nëndetëseve amerikane pranë bregdetit të Venezuelës është një kërcënim i qartë për sigurinë kombëtare të vendit. Së fundmi, propaganda e gjerë në median perëndimore që e paraqet Maduron si një udhëheqës të dështuar është pjesë e të njëjtit terrorizëm psikologjik.

Megjithatë, përvoja ka treguar se këto politika nuk funksionojnë gjithmonë. Në Venezuelë, në vend që të dorëzoheshin, miliona punëtorë dhe fermerë u mobilizuan në komunitetet lokale dhe, me armë në dorë, deklaruan gatishmërinë e tyre për t'u përballur me kërcënimin amerikan. Ky reagim tregon se terrorizmi psikologjik mund të ketë efekt të kundërt, duke forcuar kohezionin kombëtar në vend që ta dobësojë atë. Maduro ka theksuar gjithashtu vazhdimisht se qëllimi i imperializmit amerikan është të rikolonizojë Amerikën Latine, por se kombet që duan lirinë nuk do të kolonizohen më kurrë.

Terrorizmi psikologjik amerikan mund të analizohet brenda kuadrit të strategjisë së madhe të Amerikës për të ruajtur hegjemoninë globale

Uashingtoni e di shumë mirë se kostot e luftës së drejtpërdrejtë janë shumë të larta, kështu që përpiqet t'i gjunjëzojë qeveritë kundërshtare me mjete psikologjike dhe indirekte. Kjo politikë është vërejtur edhe kundër Iranit, Kubës dhe Koresë së Veriut. Në të gjitha këto raste, SHBA-të janë përpjekur të thyejnë vullnetin e kombeve duke kombinuar kërcënimet ushtarake, sanksionet ekonomike dhe luftën mediatike. Por realiteti është se kombet me një përvojë historike të rezistencës ndaj kolonializmit dhe dominimit nuk preken nga këto fushata. Ministri i Brendshëm Venezuelës, Diosdado Cabello, thotë: "Ne kemi duruar kërcënime intensive dhe terrorizëm psikologjik kundër popullit tonë për katër muaj, dhe populli është ngritur në çdo situatë, në çdo moment, pa asnjë frikë, pa asnjë pesimizëm, me besimin e plotë se jemi në rrugën e duhur dhe se në fund të të gjitha këtyre kërcënimeve, bllokadave dhe sanksioneve, ajo që na pret është një fitore e re e madhe, jo vetëm për Venezuelën, por për të gjithë njerëzit."

Në të njëjtën kohë, terrorizmi psikologjik amerikan duhet të konsiderohet si një lloj lufte e butë që synon të ndryshojë sjelljen e qeverive pa pasur nevojë për pushtim ushtarak. Kjo luftë kërkon të krijojë frikë, mosbesim dhe kolaps psikologjik në shoqëritë e synuara duke përdorur mjete ekonomike, ushtarake dhe mediatike. Por, siç tregon shembulli i Venezuelës, rezistenca popullore dhe ndërgjegjësimi politik mund t'i neutralizojnë këto politika. Kështu, terrorizmi psikologjik amerikan është më shumë një pasqyrim i paaftësisë së Uashingtonit për të ushtruar dominim të drejtpërdrejtë sesa i fuqisë së tij absolute. Ky fakt nënvizon rëndësinë e rezistencës dhe kohezionit kombëtar, dhe tregon se kombet mund t'i rezistojnë edhe fuqisë më të madhe ushtarake në botë duke u mbështetur në vullnetin kolektiv dhe ndërgjegjësimin politik.