Analizë | Uashingtoni shqyrton tërheqjen ushtarake nga Gjiri Persik

Pars Today – Sipas gazetës The Washington Post dhe duke cituar zyrtarë amerikanë, Departamenti Amerikan i Luftës (Pentagoni) po shqyrton një reduktim të ndjeshëm të pranisë së vet ushtarake në Gjirin Persik pas përfundimit të luftës me Iranin.

Sipas Pars Today, shqyrtimi i një reduktimi të ndjeshëm të pranisë ushtarake amerikane në Gjirin Persik pas përfundimit të luftës me Iranin, i cili po kryhet nga Zyra e Politikave të Pentagonit, Shtabi i Përgjithshëm dhe Komanda Qendrore e SHBA-së (CENTCOM), mund të jetë një shenjë fillestare e një transformimi themelor në strategjinë ushtarake të Uashingtonit në Azinë Perëndimore. Admirali Brad Cooper, komandanti i CENTCOM-it, gjithashtu mbështet shqyrtimin e mundësisë së zhvendosjes së forcave drejt perëndimit dhe më larg Gjirit Persik.

Mund të renditen disa arsye dhe faktorë në këtë drejtim:

Cenueshmëria e bazave amerikane gjatë luftës me Iranin: Faktori më i rëndësishëm në këtë rishikim ka qenë cenueshmëria e madhe e bazave të mëdha amerikane në Gjirin Persik ndaj sulmeve me raketa dhe dronë nga Irani. Gjatë luftës, disa baza u vunë në shënjestër të sulmeve iraniane për muaj me radhë dhe të paktën 16 ushtarë amerikanë u vranë, ndërsa qindra të tjerë u plagosën. Sipas këtij raporti, Pentagoni ka deklaruar qartë se mund të mos i rindërtojë bazat e tij në formën e mëparshme.

Ndryshimi në përllogaritjet e kërcënimit: Lufta me Iranin u bëri të qartë ushtarakëve amerikanë se dislokimi i forcave në baza të mëdha dhe të përqendruara në afërsi të Iranit i shndërron ato në objektiva të lehta për sulme. Sipas një burimi të informuar, komandantët besojnë se "Irani e di se ne ndodhemi në vendet tradicionale" dhe kjo njohuri ia ka hequr SHBA-së avantazhin strategjik. Prandaj, shpërndarja e forcave dhe largimi nga Gjiri Persik konsiderohen një përgjigje ushtarake ndaj kërcënimeve nga raketat balistike dhe dronët iranianë.

Rishikimi i prioriteteve globale: Megjithëse ky shqyrtim ende nuk është shndërruar në një urdhër zyrtar të ministrit të Luftës dhe është përshkruar si "planifikim i kujdesshëm", ai tregon ndryshimin e këndvështrimit të Pentagonit lidhur me kostot e ruajtjes së një pranie të gjerë në Azinë Perëndimore në raport me përfitimet e saj.

Realizimi i mundshëm i reduktimit të pranisë ushtarake amerikane në Gjirin Persik ka dimensione dhe pasoja të ndryshme:

Reagimi i aleatëve rajonalë: Çdo reduktim i përhershëm i pranisë ushtarake amerikane do të shkaktojë shqetësim të madh te aleatët e Uashingtonit në Këshillin e Bashkëpunimit të Gjirit Persik. Vende si Bahreini (selia e Flotës së Pestë), Kuvajti, Katari dhe Emiratet e Bashkuara Arabe, të cilat për dekada kanë qenë nën ombrellën e sigurisë amerikane, tani do ta shohin veten përballë kërcënimeve rajonale dhe një vakumi sigurie.

Opsionet alternative: Sipas raporteve, zhvendosja e forcave drejt perëndimit përfshin vende të tilla si Jordania, Palestina e pushtuar ose brigjet e Detit të Kuq në Arabinë Saudite. Kjo zhvendosje, sipas këndvështrimit të Pentagonit, mund të ruajë aftësinë për t’iu përgjigjur krizave, ndërkohë që i nxjerr forcat jashtë rrezes së drejtpërdrejtë të disa prej armëve iraniane.

Përçarja e brendshme në Uashington: Pritet që kjo çështje të shkaktojë përçarje ndërmjet fraksioneve radikale, të cilat kërkojnë ndërhyrje më të madhe, dhe fraksioneve jo-intervencioniste (jo-ndërhyrëse) në qeverinë amerikane.

Duket se lufta me Iranin, pavarësisht rezultatit të saj në terren, ka ndryshuar në nivel strategjik ekuacionet e sigurisë së SHBA-së. Cenueshmëria e bazave ushtarake, kostot marramendëse të ruajtjes së pranisë në Gjirin Persik dhe ndryshimi i natyrës së kërcënimeve e kanë orientuar Pentagonin drejt rishikimit të modelit të dislokimit të forcave të veta.

Megjithëse ky shqyrtim ndodhet në fazat fillestare dhe fati përfundimtar i tij mbetet i paqartë, vetë ngritja e kësaj çështjeje tregon fundin e një epoke dhe fillimin e një epoke të re në ekuacionet ushtarake dhe ato të sigurisë të Azisë Perëndimore. Aleatët rajonalë të SHBA-së, të cilët për vite me radhë janë mbështetur te mbështetja e Uashingtonit, tani do të detyrohen të ndryshojnë politikat e tyre të sigurisë dhe të krijojnë rregullime të reja të sigurisë, si krijimi i aleancave rajonale ose zgjerimi i bashkëpunimit në fushën e sigurisë me fuqi të tjera.

(Kërkoni video, na ndiqni: https://t.me/ParsTodayshqip)