Хурдани миёнваъдаҳои солим
Миёнваъда аз мавориди муҳиммест, ки метаавонад нақши қобили таваҷҷуҳе дар саломати ашхос дошта бошад. Замоне, ки дар мавриди миёнваъда суҳбат мекунем бештари ашхос ба чипс ва дигар танақулот фикр мекунанд. Аммо манзури мо аз миёнваъда мавориди солиме аст, ки метавонад таъсири хубе бар руи бадан дошта бошад. Замоне, ки мехоҳед коҳиши вазн дошта бошед танҳо ваъдаи ғизоӣ масъалаи муҳимме нест, ки бояд мадди назар дошта бошед.
Барои хурдани миёнваъдаҳои солим бинишинед ва миёнваъдаи худро майл кунед. Бинобарин дар чунин шароите ба хубӣ медонед, ки чизе хурдаед. Итминон ҳосил кунед, ки теъдоди миёнваъдаҳоро дар рӯз мешуморед.
Танҳо замоне аз миёнваъда истифода кунед, ки ба он ниёз доред. Агар гушна ҳастед ва ба замони миёнваъда наздик шудаед беҳтар аст аз хурдани миёнваъда чашмпушӣ кунед.миёнваъдаҳои худро ҳушмандона интихоб кунед. Талош кунед мева ё сабзиҷотро дар миёнваъдаи худ бигунҷонед. Нушиданиҳои худро сабуктар кунед то аз вуруди калерии изофӣ ба бадан пешгирӣ намоед ба ҷои чойи ширин, нушоба ё дигар маводи шакардор аз чойи гиёҳӣ, оби помидор ё сабзиҷот ё оби лимонт ва апинсин истифода кунед.
Теъдоди танақулоте, ки дар атрофи худ доредро ба ҳадиақал бирасонед. Ҳар чи қадар интихобҳои мавҷуд бештар бошад, бештар васваса мешавед. Худро бо танақулоти 100 калерӣ гул назанед. Ин танақулот бисёр гаронқимат ва зарарнок ҳастанд, зеро фароваришуда ҳастанд. Ба ҷои хариди чунин танақулоте талош кунед миёнваъдаҳои худро дар манзил таҳия кунед.
Андозаи миёнваъдаро худатон қаблан таин кунед. Зарфҳои кучаке барои миёнваъда бихаред.
