تفسیر ؛ نگرانی از پیامدهای تشدید جنگ در افغانستان

ادامه جنگ در افغانستان از سوی طالبان و گروه تروریستی داعش به نگرانیها در مورد پیامدهای جنگ در این کشور افزوده است.

سازمان ملل درآخرین گزارش خود در ارزیابی پیامدهای تشدید جنگ در افغانستان اعلام کرد ،بیش از 400 هزار نفر از مردم مناطق مختلف افغانستان آواره شده اند.

این سازمان اعلام کرد استان های قندوز و بغلان درشمال، هلمند و اروزگان در جنوب افغانستان، بیشترین آوارگان جنگ را به خود اختصاص داده اند.

در ماههای اخیر تشدید حملات طالبان به قندوز و هلمند و نیز حکلات گروه تروریستی داعش به اروزگان و ننگرهار باعث شده که ساکنان این مناطق خانه و کاشانه خود را ترک کنند و در شهرهای مختلف افغانستان آواره شوند.

همزمان با آوارگی مردم ولایتهای مختلف افغانستان، اقدام کشورهای اروپایی و پاکستان برای اخراج پناهجویان افغان، به نگرانیها از وضعیت این عده از افغان افزوده است.

به گفته "سید حسین عالمی بلخی"، وزیر امور مهاجران افغانستان، امسال 600 هزار مهاجر از کشورهای خارجی بوِیژه پاکستان به افغانستان بازگشته اند که اسکان آنها و ایجاد زندگی مناسب برای آنان، دولت کابل را با چالشی جدی مواجه می کند.

سازمان ملل متحد هم با تاکید بر کمکهای فوری به آوارگان جنگی و مهاجران داخلی در افغانستان اعلام کرد برای کمک به آنان 150 میلیون دلار اعتبار نیاز است که کشورهای کمک کننده ،فقط 48 میلیون دلار آن را متعهد شده اند . این بدان معنا است که نهادهای بین المللی هم برای کمک به آوارگان و پناهجویان در افغانستان با مشکلات گسترده ای روبرو هستند.

با توجه به در پیش بودن فصل سرما در افغانستان، قابل پیش بینی است که آوارگان جنگ در این کشور در وضعیت به مراتب بدتری قرار بگیرند.

در چنین شرایطی، مردم افغانستان انتظار دارند گروه طالبان با پیوستن به روند صلح این کشور مانع از آوارگی بیشتر خانواده های افغان شود.

این گروه که خود را افغان و متعلق به مردم افغانستان می داند با تشدید جنگ نه تنها موقعیت خود را در این کشور تضعیف می کند بلکه مردم افغانستان به گروه طالبان به عنوان گروهی می نگرند که صرفا در حال بحران آفرینی و افزایش مشکلات آنان است.

حملات و کشتار مردم افغانستان توسط گروه تروریستی داعش نیز ضمن ایجاد رعب و وحشت درکشور، سبب آوارگی مردم افغانستان شده است.

از دیدگاه مردم افغانستان برای گروه طالبان که خود را پشتون می داند ننگ است که همچون تروریستهای داعش به افغانها آسیب برساند و آنان را از دیارشان آواره کند.

برای افغانستان که در عین دارا بودن امکانات بالقوه برای پیشرفت و توسعه همچون توسعه صنعت کشاورزی دارای اقتصاد ضعیفی است، داشتن بیش از 7 میلیون مهاجر در کشورهای مختلف زیبنده نیست. بویژه که آواگی مردم افغانستان چه در داخل و چه در خارج، نیازهای این کشور را به کمک کشورها و نهادهای خارجی افرایش می دهد که به معنای وابسته تر شدن افغانستان است .

موضوعی که قطعا خواست هیچ یک از طرفهای حاضر در این کشور وحتی طالبان که ادعای استقلال افغانستان را دارند، نیست .

درچنین شرایطی، یکی ازنگرانیهایی که همواره درکشورهای جنگ زده همچون افغانستان مطرح است انتقال تروریستها به عنوان آواره از نقطه ای به نقطه دیگر است و این می تواند اجرای برنامه های دولت و ارتش افغانستان را برای مقابله موثر با تروریستها با دشواری روبرو کند. بویژه که اکنون موضوع انتقال اعضای شکست خورده داعش از عراق و سوریه به افغانستان مطرح است.