توافقات شفاهی با افغانستان درباره حقابه هامون باید ساختارمند شود

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران با تاکید بر ضرورت تامین حقابه هامون گفت:در این زمینه توافقات شفاهی با طرف افغانستان صورت گرفته و چندی پیش هم سیلاب‌ها وارد کشور ما شده است، اما این وضعیت باید ساختارمند شود.

به گزارش رادیو دری؛ شینا انصاری با اشاره به توافقات قبلی ایران و افغانستان درباره حقابه هامون افزود: حیات تالاب هامون به سیلاب‌ها و روان‌آب‌ها وابسته است؛ از این رو حفظ این سیلاب ها اهمیت دارد و تلاش می‌شود که این روان‌آب‌ها دیگر به شوره زار گودزره هدایت نشوند، بلکه به سمت ایران و تالاب هامون سرازیر شوند.

معاون رئیس جمهوری اسلامی ایران تاکید کرد: نتایج این مذاکرات باید در چارچوب قانون، مدون و توافقات پیشین و مطالبات کنونی درباره حقابه ساختارمند شود و تلاش ما این است که پیگیری‌ها به سمتی برود که شاهد تحقق و تامین حقابه‌هایی باشیم که برای هامون پیش‌بینی کرده‌ایم.

انصاری تصریح کرد: استان سیستان و بلوچستان به واسطه تامین نشدن حقابه هامون به شدت آسیب دیده و معیشت، سکونت و زندگی مردم آن تحت تاثیر قرار گرفته است بنابراین تمام تلاش خود را برای تامین این حقابه به کار خواهیم گرفت.

هامون یکی از مهم‌ترین تالاب‌های مرزی ایران و هفتمین تالاب بین‌المللی جهان است که تامین حقابه آن بیشتر از طریق سیلاب‌هایی که از افغانستان وارد می‌شود صورت می‌گیرد، اما در چند سال گذشته با انحراف سیلاب‌ها به سمت شوره‌زار گودزره در افغانستان دیگر آبی وارد این اکوسیستم نشده و تالاب در آستانه نابودی است.

هامون به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین تالاب‌های آب شیرین ایران نه‌تنها زیستگاه گونه‌های متنوع گیاهی و جانوری است بلکه نقش کلیدی در اقتصاد محلی، کشاورزی، دامداری و زندگی روزمره هزاران نفر از مردم سیستان دارد.

این تالاب ارزشمند که در سال ۱۳۵۴ در فهرست تالاب‌های بین‌المللی ثبت شد، در ۲ دهه گذشته به‌ دلیل کاهش ورودی آب از رودخانه هیرمند، تغییر اقلیم و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آبی، بخش‌های وسیعی از آن خشک شده است.

خشکی این تالاب، زمینه‌ساز افزایش توفان‌های گرد و غبار، مهاجرت‌های اجباری، نابودی کشاورزی محلی و تهدید جدی تنوع زیستی در منطقه شده و در سال‌های اخیر، این تالاب به یکی از کانون‌های بحران محیط‌ زیستی ایران تبدیل شده است.

هامون در حالی انتظار یک قطره آب را می کشد که براساس قرارداد سال ۱۳۵۱ میان دولت وقت ایران و افغانستان مقرر شد سالانه ۸۵۰ میلیون متر مکعب و روزانه ۲۶ متر مکعب بر ثانیه حقابه این تالاب از هیرمند تامین شود، اما شواهد نشان می دهد که مدتی است این اتفاق نمی‌افتد و با توجه به کم بارشی و خشکسالی‌های پیاپی چند سال اخیر مشکلات کم آبی این تالاب افزایش یافته و به طور کامل خشک شده است.

 ۵ شهرستان هیرمند، نیمروز، زابل، هامون و زهک در اطراف تالاب بیش از ۴۰۰ هزار نفر جمعیت را در خود جای داده است که زندگی تمام آنها متاثر از این تالاب است؛ همه آنها در بخش‌های کشاورزی، دامداری، گردشگری و صیادی مشغول به کار بودند و زندگی و کار همه تحت تاثیر خشک شدن تالاب قرار گرفته است.

ظریف: تعهد افغانستان در قبال هامون از قرارداد ۱۳۵۱فراتر است

هامون زنده شد؛ ورود آب «دشتمال» از افغانستان تالاب مرده را جان بخشید