تجلی ارادت در کربلا؛ گسترش سفره ۲۵ متری حضرت رقیه (س) توسط مهاجرین افغانستانی در بینالحرمین
همزمان با سالروز رحلت پیامبر اسلام(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) و امام رضا(ع)، مهاجرین افغانستانی مقیم ایران برای نهمین سال پیاپی سفره عزاداری حضرت رقیه(س) را در بینالحرمین کربلا برپا کردند.
به گزارش بصیر احمد حسین زاده خبرنگار رادیو دری، این مراسم که با هماهنگی بخشهای مربوطه در بینالحرمین و همکاری موکبهای حسینی عراق برپا شد، امسال با استقبال گستردهتری همراه بود. به گفته برگزارکنندگان، این سفره که در سالهای نخست بسیار کوچکتر بود، در نهمین سال برگزاری به طول ۲۵ متر رسید و هزاران بسته نذری، تسبیح و اقلام فرهنگی در آن توزیع شد.
احسان اصغرزاده، مسئول کاروان زیارتی «جبلالنور» و از متولیان برگزاری این مراسم، در تشریح پیشینه آن میگوید: «این سفره سالهاست که در بینالحرمین پهن میشود و اکنون زائران افغانستانی مقیم ایران و سایر کشورهای جهان با حضور در کنار آن، به نوحهسرایی و عزاداری میپردازند.»
حمید یوسفی، دیگر برگزارکننده این مراسم نیز با اشاره به فضای معنوی حاکم بر این سفره گفت: «حضرت رقیه(س) با دستهای کوچک خود حاجترواست و مهاجرین در کنار سایر زائران، تنها برای نشان دادن ارادت خود به خاندان عصمت و طهارت این سفره را برپا کردهاند.»
در این مراسم که با قرائت اشعار و مرثیههایی در سوگ حضرت رقیه(س) همراه بود، حضور کودکان افغانستانی جلوه خاصی به بینالحرمین بخشید؛ کودکانی که نام «رقیه» برای آنها با محبت و اشکهای بزرگترهایشان گره خورده است.
حجتالاسلام سید جوادی وحیدی در گفتوگو با رادیو دری، ضمن تأکید بر اهمیت برپایی شور حسینی در سنتهای عزاداری، نسبت به «پیرایش» اینگونه آیینها از برخی آفات تأکید کرد.
وی بر ضرورت استمرار این سنتها در چارچوبهای صحیح دینی و شرعی تأکید نمود تا تأثیر معنوی آن در میان نسلهای جدید حفظ شود.
سفره حضرت رقیه(س) برای مهاجرین افغانستانی تنها یک برنامه اطعام نیست؛ مسیری است که از سرزمینهای دور تا کربلا کشیده شده و نمادی از مظلومیت کودکی است که نامش در حافظه عاشورا ماندگار شده است؛ پیوندی که سالهاست میان خانوادهها و نسلهای مختلف مهاجر حفظ شده و در کربلا به اوج میرسد.
سفره نذر حضرت رقیه (س)؛ تجلی ارادت زائران افغانستانی در بینالحرمین
