گذر زمان باعث فراموشی مسائل حقوق بشری در افغانستان نمی شود
کارشناس سیاسی و فعال رسانه ای افغانستانی تاکید کرد: نشست های بین المللی در مورد افغانستان این پیام را به حکومت طالبان می دهد که گذر زمان باعث فراموشی مسائل حقوق بشری در این کشور نمی شود.
محمد داود افشار در گفت و گو با برنامه انعکاس رادیو دری با اشاره به برگزاری نشست اخیر شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره افغانستان که نمایندگان کشورهای مختلف، در کنار تاکید بر ضرورت حفظ ثبات این کشور، درباره ادامه فعالیت گروههای تروریستی، وضعیت بشردوستانه و اقتصادی و محدودیتهای اعمالشده علیه زنان و دختران افغانستان هشدار دادند و بر ضرورت تداوم تعامل جامعه بینالمللی با مقامهای طالبان هم تاکید کردند، اظهار کرد: این نشست ها اگرچه ممکن است چندان موثر نباشند اما حداقل حسن آن ها این است که به طالبان این پیام را می رسانند که اگر امیدوارند گذر زمان باعث شود جامعه جهانی و افکار عمومی در کشورها نوع حکومت داری آنان را که مبتنی بر حذف اقوام، مذاهب، جریان های سیاسی و اقشاری مثل زنان از بدنه حکومت است، فراموش کنند و این حکومت راو به رسمیت بشناسند، دچار اشتباه شده اند.
وی افزود: این موضوع طالبان را متوجه می کند که اگر پنج سال هم از استقرار آنان در افغانستان گذشته هنوز مطالبه جامعه جهانی و افکار عمومی در جهان تفاوتی نکرده و همچنان مصر هستند که اگر طالبان می خواهند زمینه مشروعیت خود را مساعد نمایند باید به حداقل خواسته های مردم افغانستان تن بدهند.
این کارشناس سیاسی در عین حال گفت: از آنجا که بعضی دولت ها و سازمان های بین المللی به ویژه سازمان ملل متحد اهداف سیاسی غربی ها را پیگیری کرده و به صورت جدی منافع مردم افغانستان را دنبال نکرده اند اینگونه نشست ها تاثیری نداشته است.
این فعال رسانه ای تصریح کرد: اگر کشورها و سازمان های بین المللی فقط به جلسات سالیانه اکتفا کنند و مطالبات را فقط در حد درخواست از طالبان مطرح کنند ممکن است روند بسیار طولانی شود و نتیجه لازم را نداشته باشد اما اگر قرار باشد این چرخه بشکند و به یک نتیجه مطلوب برسد سازمان ملل متحد و شورای امنیت ابزارهای دیگری هم دارند که می توانند از آن ها استفاده کنند و طالبان را بیشتر تحت فشار قرار دهند تا خواسته های مردم افغانستان را بپذیرند.
افشار در مورد این موضوع که طالبان در عین این که می خواهند به صورت طولانی مدت در افغانستان حکومت کنند محدودیت های شدیدی به ویژه علیه بعضی اقشار و اقوام افغانستان اعمال می کنند هم گفت: به نظر می رسد این اعمال محدودیت ها توصیه دیگران و بدخواهان افغانستان است.
این کارشناس سیاسی عنوان کرد: اتفاقاتی ذیل حکومت طالبان می افتد به عنوان مثال طی یک هفته گذشته طالبان مکان هایی را که متعلق به جامعه شیعیان افغانستان است مانند مدرسه علمیه خاتم النبیین، دانشگاه خاتم الانبیاء و تلویزیون تمدن را مسدود کردند در حالیکه این مصداق کسی است که روی شاخه ای از درخت نشسته که خودش آن را اره می کند، این موضوع هیچ منفعتی در حوزه حکمرانی برای طالبان ندارد و پایگاه اجتماعی و نفوذ مردمی ضعیف آن ها را ضعیف تر می کند.
وی اضافه کرد: طالبان با این اقدامات نه به سوی مقبولیت مردمی حرکت می کنند و نه به سوی کسب مشروعیت بین المللی، اما اینکه چرا اینگونه عمل می کنند، به نظر می رسد که به توصیه های عوامل نفوذی استخباراتی سایر کشورها که عمل می کنند که بدخواه افغانستان هستند.