مشهد داغ بر دل چشم انتظار یار خراسانی است

مشهدالرضا، شهری که هر سال روز نو و نوروزش را با لبیک به رهبر و مقتدا و یار خراسانی خویش آغاز می کرد، اینک در گرمای تابستان در سکوتی سنگین چشم انتظار بازگشت آن شهید حق است؛ آن پرورده‌ دامن خورشید که نورافشانی اش  از آسمان مشهد آغاز شد تا ساعاتی دیگر به آغوش گرم مادر وطن باز می‌گردد تا در جوار امام مهربانی‌ها در خاک توس آرام گیرد.

به گزارش رادیو دری؛  آسمانِ مشهد امروز رنگ دیگری دارد؛ رنگی که از خاک سوگ و از اشک چشم‌های بی‌قرار دلداده‌ها جلا یافته و تمام کوچه‌های این شهر از خیابان‌های باشکوه اطراف حرم تا خلوت‌های کوچک خانه‌ها چشم به راهند.

چه غریب است این سکوت! شهری که همیشه با طنین صدای او و پیام‌های لبریز از نورش از نخستین روزهای سال نو جان می‌گرفت، حالا در آفتاب سوزان و نفس‌گیر، در جست و جوی سایه‌ای است که هر سال در نخستین روزِ سال، امید زندگی می‌بخشید.

او که از همین خاک پاک، از همین کوچه‌های تو در توی مشهد برخاسته بود؛ فرزندی از این دیار که با نگاهی به افق‌های دور، مسیر را روشن کرد. و مشهد برای او نه فقط یک شهر که ریشه‌ای بود که هر سال با پیوند دوباره با آن و حضور در بارگاهِ منور رضوی جان می‌گرفت و پیام‌هایش را از این قطعه از خاک ایران زمین به گوش جانِ ملت می‌رساند.

حالا، آن جایگاه آشنا، آن میثاق سالانه میان او و مردم، تنها و بی‌کلام مانده است. انگار زمان ایستاده است. انتظار آن پیام گرم و آن نگاه پدرانه، تمام وجودمان را گرفته، اما تنها پاسخ؛ پژواک گریه‌هایِ پنهانی زائران است.

او که همواره میان ما بود اینک غیبتش محسوس است؛ با این حال در هر ذره از غبار این شهر حضورش را حس می‌کنیم؛ صدای پایش و پژواک سخنانش را از کوچه های محله سرشور می‌شنویم؛ خاطره‌ها در ذهنمان مرور می‌شود و به زودی او را در جوار آقایش امام رضا(ع) خواهیم داشت تا ابد؛  او که نه فقط یک رهبر که بخشی از نفس این شهر و کشور بود؛ بخشی از دعای‌های زیر گنبد زرین و بخشی از امید بی‌پایان ما.

آقا سیدعلی که مسیر سبزش را از مشهد آغاز کرده بود، آن سردار بلندآوازه که از آستانِ خورشید، قامت امت را استوار ساخت، فردا در مشهد، در میان همسایگانِ ابدی مولایمان آرام می‌گیرد، در جایی که هیچ‌گاه جدایی از آن معنا ندارد.

فرزند برومند همین خاک که از دامان خراسان برخاست، در جوار بارگاه امام رضا(ع) جایی که او همواره به دنبال دریافت فیض بود، آرام می‌گیرد.

 او به خانه‌ باز می گردد، اما خانه‌ای که فراتر از مرزهای جغرافیایی است؛ خانه‌ای از نور و حقیقت و فردا همشهریانش او را در آغوش می‌گیرند تا در نهایت عزت و عظمت پیکر مطهرش را در جوار حضرت رضا (ع) تشییع کنند و به خاک بسپارند.

خداوندا، این دلتنگی‌ها را به پاداش صبر ما بدل کن و در این روزها، همان نوری را که از بارگاه رضوی به ما می‌بخشید، در دل‌هایمان زنده نگاه دار.

پایتخت در سوگ خورشید؛ بدرقه باشکوهِ رهبر شهید با حضور مردم و مسئولان

قم با رهبر شهید وداع کرد؛ پایانِ حماسه در پایتخت قیام