تلگرام و سروش از لحاظ امنیتی، تفاوتی ندارند

با‌گذشت حدود ١٠ روز از فیلترینگ تلگرام این پرسش مطرح است که آیا مردم کسب‌و کارهای‌شان را به شبکه‌های اجتماعی دیگری می‌برند و سعی می‌کنند راه نجاتی پیدا کنند؟ برخلاف آنکه برخی معتقدند پیام‌رسان داخلی «سروش» می‌تواند جایگزین خوبی برای تلگرام باشد. بر اساس گفته نایب رییس کمیسیون کسب و کارهای نوین اتاق ایران گفته بود که بین ۱۰ تا ۱۵ هزار کسب و کار در ایران به صورت کاملا مجازی اداره می‌شوند.

بحثی که همیشه در استفاده از پیام‌رسان‌های داخلی مطرح بوده است، مساله امنیت و حریم خصوصی کاربران است. بر اساس مصوبه شورای عالی فضای مجازی «پیام‌رسان اجتماعی داخلی، پیام‌رسانی است که بیش از ۵۰ درصد سهام آن متعلق به شخص ایرانی بوده و میزبانی آن صرفا در داخل کشور انجام شده و امکان اعمال حاکمیت در آن وجود داشته باشد. » یکی از پیام‌رسان‌هایی که این روزها زیاد از آن می‌شنویم، «سروش» است که امکان چت فردی و گروهی، تماس صوتی، ایجاد کانال‌، پرداخت قبض، خرید شارژ آسان و پرداخت پول را به کاربران خود می‌دهد.

مجتبی عندلیب آذر، مدرس کارآفرینی و کسب و کار اینترنتی درباره پیام‌رسان‌های داخلی مانند سروش و وضعیت امنیت این پیام‌رسان هم گفت: در تمام دنیا سیستم‌های مخابراتی دست نهادهای اطلاعاتی است. هیچ کشوری در دنیا نیست که سیستم ارتباطاتش، اینترنت و مخابراتی‌اش زیر نظر نهادهای اطلاعاتی نباشد. بنابراین هیچ نرم‌افزاری در دنیا وجود ندارد که شما در آن امنیت داشته باشید. بنابراین هیچ فرقی نمی‌کند این نرم‌افزار داخلی یا خارجی باشد.  این مدرس کارآفرینی ادامه داد: «هیچ کس راجع به این فکر نمی‌کند که دیتا سنتر تلگرام که بنیانگذارش می‌گوید دویست میلیون کاربر دارد، در کجا قرار دارد.

اطلاعات مردم ایران الان در کدام سرورها و در کدام کشور است؟ دست چه کسی است؟ » عندلیب آذر به این سوال که یعنی میزان امنیت پیام رسان سروش و تلگرام برای کاربران ایرانی یکسان است، پاسخ داد: «فرقی نمی‌کند. کسی که می‌خواهد به اطلاعات کاربران در سروش دسترسی داشته باشد، خیلی راحت می‌تواند به اطلاعات کاربران در تلگرام دسترسی پیدا کند. » او درباره بحث بین مسوولان ایرانی و مدیران تلگرام بر سر دسترسی به اطلاعات کاربران، گفت: «این چیزی است که می‌گویند و ما می‌شنویم. ببینید الان شما در دفتر روزنامه، هزارجور سکیوریتی و امنیت می‌گذارید که اطلاعاتی از دفتر روزنامه خارج یا بعضا به آن وارد نشود. حالا این را به سطح کشور ببرید.

چطور ممکن است در کشوری اپلیکیشنی باشد که تمام اطلاعات شخصی تا صورت حساب‌های مالی حتی شرکت‌ها در آن باشد و آدم‌ها محرمانه‌ترین اطلاعات‌شان را از طریق آن برای همدیگر ارسال کنند، بعد مسوولان آن کشور نظارتی بر آن اطلاعات نداشته باشند؟» این مدرس کارآفرینی همچنین با بیان اینکه درست است که تلگرام می‌گوید این اطلاعات را رمزنگاری می‌کند و به کسی نمی‌دهد، افزود: «مگر می‌شود؟ شما ایرانی هستی، بخواهی یک اپلیکیشن راه‌اندازی کنی، هزار نفر جلویت را می‌گیرند.

چطور این امکان وجود دارد که یک اپلیکیشن خارجی بیاید و به همین راحتی پنجاه درصد بیزینس اپراتورهای همراه کشور را از بین ببرد و صدای کسی هم بلند نشود؟ اصلا چنین چیزی امکان ندارد.» او همچنین گفت: «هیچ فرقی به لحاظ امنیتی بین این اپلیکیشن‌ها وجود ندارد. تمام این اپلیکیشن‌ها در بحث فضای مجازی، ارتباطات و پیام‌رسانی به راحتی می‌تواند قابل کنترل باشد و در دسترس آنهایی که می‌خواهند، قرار بگیرد. اما اینکه مردم چقدر به این پیام‌رسان‌های داخلی اعتماد می‌کنند، بحث دیگری است.»