بررسی مطبوعات چاپ کابل 26 عقرب

اکثر روزنامه های امروز چاپ کابل به استیضاح کابینه اشرف غنی از سوی پارلمان افغانستان و زوایای پنهان آن، نارضایتی مردم از حکومت به دلیل فقدان شایسته سالاری و رویکرد مبهم سیاسی رئیس جمهور جدید آمریکا در آینده،پرداخته اند.

"مجلس ، روی سیاه آزمونی دیگر "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است : 

بیش از دو سال از عمر حکومت وحدت ملی گذشت ؛ حکومتی که یکی از آزمون‌های دشوارش، تکمیلِ کابینه بود که ماهها زمان برد. اما حالا این دولت، بارِ دیگر با همین معضل مواجه شده است اما این‌بار برکناریِ وزیران خلافِ اشارۀ ارگ نیست؛ به این معنا که ریاست‌جمهوری می‌خواهد از طریق مجلس نماینده‌گان برنامه‌های تیمیِ خود را عملی سازد.

برکناری شش وزیر کابینه در سه روز این هشدار را ابلاغ کرد که با ادامۀ این روند، کابینه به نصف خواهد رسید. اگرچه نماینده‌گانِ مردم حق دارند به وزرایِ کم‌ کار رای عدم اعتماد ندهند، اما برخوردهای سیاسی با این صلاحیتِ قانونی است که کار را به رسوایی می‌کشاند.

ماندگار می افزاید :
قراین می‌رسانند که ارگ می‌خواهد تغییراتِ سیاسیِ مورد نظرش در کابینه را از طریق مجلس عملی کنـد، ولی در عین حال صدای مخالفت نیز بلند می‌نماید تا هر نوع سوءظن و بدگمانی را سد گردد.

مسلماً مردم با بازی‌های ارگ آشنایند و می‌دانند که در کشور چه می‌گذرد و کی‌ها چه می‌خواهند.

آقای غنی و کسانی که هم‌کاسۀ او در قدرت هستند، حتی اگر بر وضعیتِ به‌راه افتاده در کابینه گریه کنند، بازهم مردم می‌دانند که این خانه‌ تکانیِ مفتضحانه را آن‌ها مهندسی کرده‌اند و می‌خواهند برای رفقا و هم‌کاسه‌گی‌هایِ بعدیِ خویش جا خالی کننـد. اما دریغ و صد حیف که مجلس نماینده‌گان که می‌باید خانۀ ملت باشد، به معبرِ خواب‌های ظالمانۀ ارگ تبدیل شده و می‌رود که از آزمونی دیگر ناکام و روی‌سیاه برآید.

و "مردم تا کی باید تاوان بدهند" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که درآن چنین آمده است : 

در سال های گذشته با آن که کارکرد ، حکومت مطابق خواست شهروندان نبود، ولی مردم به این امید که در آینده ممکن است این ضعف ها کاهش پیدا کند، از سیاست ها و برنامه های حکومت حمایت کردند. اگرچه کاستی های حکومت را تذکر می دادند و یا از آنها انتقاد می کردند، اما در برابر حکومت نایستادند و در عوض در تمامی پروسه های ملی اشتراک کردند.

انتظار شهروندان این بود که روند سیاسی در افغانستان روزبه روز به سوی بهبودی سوق پیدا کند و مشارکت ملی، عدالت، برابری و حقوق شهروندی جای تفکرات قالبی قومی را بگیرد واصل شایسته سالاری در استخدام ها و گزینش ها ملاک قرار گیرد

نویسنده می افزاید : اکنون حکومت به منجلاب فساد گیر افتاده و نمی تواند از اقتدار مشروع خود در جغرافیای افغانستان استفاده کند. امروزه بخش عمده نا امنی ها در ولایات به گونه ای با پدیده فساد ارتباط دارد تا تروریسم.

انتخابات بزرگترین و مهمترین پروسه دموکراتیک ملی بد نام شد. حکومت به جای قانون اساسی بر مبنای توافقنامه سیاسی شکل گرفت. حال دو سال است که اختلافات درونی و امتیازخواهی های غیر قانونی، نهادهای دولتی را زمین گیر کرده است. حال مردم نمی دانند که تا کی تاوان این همه بی مسؤلیتی را بدهند؟

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان آغازی بر یک پایان چنین نوشته است : 

امریکا امروز با بحران‌ها و چالش‌های بی‌شماری در داخل تا دورترین جایی که برای خود منافع تعریف کرده مواجه است. از انباشت پرونده‌های مداخلـات در منطقه، کشمکش قدرت بین روسیه، چین و امریکا، پرونده برجام ایران تا وضعیت آنارشیک و تبعیض‌آمیز داخلی بخش‌هایی از چالش‌های ترامپ از فردای اسباب‌کشی به کاخ سفید است.

به این موارد تَرَک برداشتن مدینه فاضله غرب در آرمان‌شهر امریکا را اضافه کنید.

در پایان انصار می افزاید :

آیا انتخاب ترامپی که یک روز سابقه سیاسی و فرهنگی در کارنامه‌اش نیست و قرائت فردی وی از هویت و ارزش‌های امریکایی با هویت و فرهنگ امریکایی نظام لیبرال‌ دموکراسی فرسنگ‌ها فاصله دارد، می‌تواند شکاف‌های متعدد هویتی و فرهنگی آینده را درک کرده و ترمیم کند؟ این پرسشی است که برای یافتن پاسخ آن باید صبر کرد، کسی چه می‌داند شاید ریاست‌جمهوری ترامپ آغازی باشد بر یک پایان.