مطبوعات چاپ کابل 17 قوس 1395
قوس 17, 1395 08:20 Asia/Kabul
" بودجه سلیقه ای و تباهی یک کشور" ،" الزامات حکومت در قبال کمک های جامعه جهانی " و "ناتو و سیاست قدرتمند نشان دادن تروریسم در افغانستان" عناوین سرمقاله های مهم روزنام های امروز افغانستان است.
" بودجه سلیقه ای و تباهی یک کشور" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگاراست که در ان چنین آمده است : دو روز پیش، اعضای مجلس نمایندگان ضمن نامتوازن خواندنِ بودجۀ ملیِ سالمالی ۱۳۹۶، گفتند که هر سال بودجۀ کشور بر اساسِ علایق و سلایقِ شخصی تنظیم میشود و به همین دلیل، از سوی مجلس رد میشود.
ابراهیمی رییس مجلس نمایندگان، بودجۀ ملی را مرتبط با سرنوشتِ مردم افغانستان دانست و از همۀ نمایندگان خواست که با توجه به نیازمندیهای ولایتهایشان، پیشنهادهایشان را به کمیسیون اختصاصی مالیِ بودجه بسپارند تا توازن در بودجه لحاظ شود.
همچنین اعضای مجلس برای جلوگیری از حیف ومیل و توزیع سلیقهای بودجه، ازرییس جمهور خواستند که قانون تشکیلات اساسیِ حکومت را به مجلس نمایندهگان برای تصویب بفرستد تا از تراکم تشکیلاتی و هدر رفتنِ بودجه جلوگیری شود.
ماندگار می افزاید : سرنوشتِ یک کشور و ملت و خوبی و خرابیِ آن، به تدوین متوازن و عادلانۀ بودجه بستهگی دارد. هنوز بودجۀ سال ۹۶ به تصویبِ نهایی نرسیده و این فرصت وجود دارد که اصلاحاتِ اساسی در آن لحاظ گردد.
امید میرود درروزهای آینده، شاهد تصویبِ بودجه ای متوازن و توسعه محور در مجلسنمایندگان باشیم و با پندآموزی از این نکات، در سالهای آینده نیزبودجههایی به مراتب علمیتر و عادلانهتر را به خانۀ ملت روانه کنیم .
"الزامات حکومت در قبال کمک های جامعه جهانی "عنوان سرمقاله ی روزنامه افغانستان است که درآن چنین آمده است :افغانستان در اجلاس توکیو در برابر کمک های خارجی به این کشور، تعهد سپرده بود که در زمینه ایجاد حکومتداری خوب، مبارزه با فساد، رعایت حقوقبشر و حقوق زنان و توسعه ارزش های دموکراسی در کشور تلاش نماید. بازبینیاین تعهدات در اجلاس بروکسل یکبار دیگر نشان خواهد داد که آیا دولت افغانستان به تعهداتش در قبال جامعه جهانی پایبند بوده است یانه؟ این اجلاس پیشرفت ها و کارکردهای حکومت افغانستان را مورد بحث قرار خواهد داد و موانع و چالش هایی را که حکومت با آنها روبرو می باشند، شناسایی خواهد کرد.
نویسنده می افزاید :حکومت افغانستان نباید صرف توافق کشورهای جهان را از حکومت افغانستان مدنظر داشته باشد و به کمک های وعده داده شده جامعه جهانی دلخوش کند. حکومت افغانستان باید سعی کند از این کمک ها و فرصت ها نهایت بهره برداری را کرده و از تمام توان خود برای تأسیس یک نظام کارامد، مؤثر و مشارکت پذیراستفاده کرده و ریشه های فساد، رشوه خواری و خویشخوری را در افغانستان بخشکاند؛ زیرا تا زمانی که مسایل قومی و تباری در ساختار و کارکرد نظام دخالت داشته باشد، اصل ارزش های دموکراتیک نادیده گرفته می شود، شایسته سالاری مفهوم خود را از دست می دهد و مبارزه با فساد نیز ناکام می ماند.
و روزنامه ی انصار در سرمقاله ای تحت عنوان "ناتو و سیاست قدرتمند نشان دادن تروریسم در افغانستان" چنین نوشته است : امنیت افغانستان در حالی از محورهای مهم نشست دو روزۀ ناتو در بروکسل است که طالبان بیش از هر زمان دیگری در کشور قدرت نمایی میکنند.
امریکا وناتو از سال 2001 میلـادی با 130 هزار نیروی نظامی در افغانستان حضوریافته اند تا با تروریسم و مواد مخدر در کشور مبارزه کنند و نظم و امنیت را در آن حاکم نمایند، اما پس از گذشت 15 سال، آنچه که در صحنه عمل مشاهده میشود، گسترش تروریسم و افزایش مواد مخدر در کشور بوده است.
هنوز نزدیک به 9 هزار نیروی نظامی امریکایی و در مجموع حدود 13 هزارنیروی نظامی کشورهای عضو ناتو در افغانستان با نام (حمایت قاطع) درافغانستان حضور دارند و علاوه بر آموزش نظامیان افغانستان در برخی ازعملیات هوائی برخلاف توافقنامه امنیتی میان واشنگتن و کابل، به طورمستقیم حضور مییابند.
امریکا و کشورهای تصمیم گیر اصلی در ناتو همواره در سخنان خود قدرت گروههـای تروریستی را در افغانستان به رخ مردم و دولت وحدت ملی میکشانند و بر پایه آن، بر ضرورت حضور واشنگتن و ناتو در افغانستان تاکید میکنند.
پس از گذشت 15 سال از حضور ناتو در افغانستان، این سوال به طور جدی مطرح است که آیا این ائتلاف قدرتمند واقعا قادر به سرکوب تروریستهـا درافغانستان نیست یا اهداف دیگری در پشت پرده حضور ناتو در افغانستان وجود دارد که مبارزه با تروریسم فقط توجیه گر این حضور میباشد؟
در پایان نویسنده می افزاید : مرور 15 سال حضور ناتو در افغانستان به خوبی نشان می دهد ناامن شدن افغانستان به ویژه در مناطق شمالی، می تواند ناشی از سیاست امریکا برای قدرتمند نشان دادن گروههای مسلح مخالف در افغانستان به منظور ادامه یحضور نظامیان خارجی در کشور و اوج گیری رقابت مسکو و واشنگتن در عرصه بین الملل باشد.
جنگ غیر مستقیم امریکا و روسیه اکنون به بالاترین حد خود پس از جنگ سرد و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی رسیده و افغانستان یکی از میدانهـای مهم این جنگ است.
به همین دلیل غرب تمایل زیادی برای استقرار گروههـای تروریستی در مرزهای کشورهای آسیای میانه و در نزدیکی مرزهای روسیه دارد.