بررسی مطبوعات چاپ کابل 14 جدی 95

"طرح های بلند مدت امنیتی نیازی برای ثبات و امنیت پایدار "،" فرصت خاص برای امتیاز گیری پاکستان "و "زمان تحویلداری قومی و انحصار سیاسی پایان یافته است "عناوین سرمقاله روزنامه های مهم چاپ امروز کابل است که در ادامه میخوانید:

"طرح های بلند مدت امنیتی نیازی برای ثبات و امنیت پایدار "عنوان سرمقاله ی روزنامه افغانستان است که در آن چنین آمده است :

رد و بدل شدن ولسوالی ها میان طالبان و دولت افغانستان در سال روان خورشیدی، به یک امر معمول بدل شده است. چندین ولسوالی از اختیار دولت خارج شده و به تصرف طالبان در آمده و برعکس نیز شماری از ولسوالی ها و مناطق از تصرف طالبان در آمده و تحت تسلط دولت قرار گرفته است.

بر اساس برخی گزارش ها و ادعاهای طالبان، ده ها ولسوالی در تصرف و یا نفوذ جدی طالبان قرار دارد. در روزهای گذشته، هلمند باری دیگر مورد هجوم طالبان قرار گرفته است. گفته می شود جنگ سختی میان نیروهای دولتی و طالبان در گرفته و طالبان قصد دارند تا مرکز هلمند را به تصرف خود در آورند. خبرهای هشدار دهنده ای نیز از دیگر ولایات به گوش می رسد

نویسنده می افزاید : 
از سوی دیگر مقامات از تلاش های حکومت برای ساختن طرح های امنیتی بلند مدت خبر داده اند. حقیقت این است که نهادهای امنیتی در وضعیت نامناسبی قرار دارند. جنگی نابرابر میان نیروهای دولت و گروهای دشمن افغانستان جریان دارد. در یک طرف این جنگ نیروهای دولت افغانستان قرار دارد و در طرف دیگر ده ها گروه تروریستی که از پشتیبانی دولت ها و نهادهای استخباراتی منطقه و جهان برخوردار هستند. این گروه ها بیشتر به خاطر اهداف و منافع دیگران می جنگند. بار سنگین جنگی که هیچ قانون و محدودیتی برای آن وجود ندارد و دشمن از هر حربه ای برای تضعیف دولت و مردم افغانستان استفاده می کند.

" فرصت خاص برای امتیاز گیری پاکستان "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

به‌ تازگی نشستِ سه‌جانبه‌ ای میان پاکستان، چین و روسیه دربارۀ افغانستان در مسکو برگزار شده که تقریباً به یک راهبردِ منطقه‌ایِ حمایت از طالبان انجامیده است.

این نشست و نتایجش سبب شده که دولت افغانستان از طریق نهادهای دیپلماتیک واکنش نشان بدهد و امریکایی‌ها و هندی‌ها نیز از چنین رویکردی ابراز نگرانی کنند.
مسلماً وقتی بحثِ بیرون کردنِ نام نفراتِ مهمِ طالبان از فهرست سیاهِ سازمان ملل توسط این سه کشور مطرح می‌شود، می‌توان آن را گامی مهم و خطرناک در راستای تثبیت موقعیتِ طالبان زیر نامِ تلاش‌های صلح خواند. به نظر می‌رسد که دولتِ افغانستان از چنین اوضاع و مذاکراتی به تشویش است و متحدِ این دولت نیز در تکاپوی واکنشِ سیاسیِ درخور.

ماندگار می افزاید :

 اکنون دولت افغانستان مایل شده که دیگر پاکستان را دست‌کم نگیرد و خواهانِ صحبتی تازه با این کشور شده است. پاکستانی‌ها نیز در این فرصتِ خاص که گفت‌وگوهای سه‌جانبه صورت گرفته و طرف‌های افغانستان ، امریکا و هندوستان نسبت به آن نگران اند، می‌خواهند امتیازهای درخوری را از دولتِ افغانستان بطلبند و به نحوی از انحا دولت وحدت ملی را زیر فشار قرار دهند و به تمکینِ دوباره وادارند.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "زمان تحویلداری قومی و انحصار سیاسی پایان یافته است "چنین نوشته است :

حال و روز هر دو جنرال در تحولات سیاسی چندان خوشایند نیست. جنرال دوستم پس از زنده ماندن از یک کمین تروریستی با اتهام سنگین آزار جنسی دست و پنجه نرم می کند و در پی آن است که این جنجال را با تلاش های دیپلماتیک از طریق سیاسی حل کند.

عطا محمد نور نیز پس از ۱۳ سال ولایت در بلخ، راهی کابل و در پی بازی های کلان تر سیاسی است. به همین خاطر حریفانش هم در درون جمعیت و هم بیرون از آن ،وارخطا و بی قرار شده و در تلاش برای  ریزش چتر امنیتی – سیاسی اش برامده اند و بی تابانه اینطرف و آنطرف سرگردان اند.

درپایان چراغ می افزاید : 
صاحبان افغانستان مردمند. مردمی که انتظار دارند مسئولان به اموراتشان رسیدگی کنند تا به دست طالبان کشته نشوند، از فقر نمیرند، دزدها خانه ها یشان را خالی نکنند، و دارایی هایشان غارت نشود اما حسرت بزرگ این است که همه این جنایت ها و ناملایمت ها در روزهایی که رهبران سیاسی-قومی  بر سر مالکیت قوم و مناطق شان دعو دارند، جریان دارد و مردم که صاحبان واقعی این ملکند ، قربانی این سیاستمداران ناکار و بی مسئولیت می شوند.