بررسی مطبوعات چاپ کابل 13 دلو 1395

"با نفاق و چند دستگی هلاک می شویم" ، "هزینه های طالبان ، جهت ، همکاری با روسیه" و " حکومت و ضرورت سیاست های قاطع امنیتی " عناوین سرمقاله روزنامه های پر تیراژ امروز چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

روزنامه آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان "با نفاق و چند دستگی هلاک می شویم" چنین نوشته است :

سال‌های جهاد در دوره معاصر از درخشان ترین دوره هایی بود که در آن مردم بلا کشیده ما اعم از پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک، ترکمن و دیگر اقوام ساکن دراین سرزمین در کنار هم قرار گرفتند تا با یورش ارتش سرخ اتحاد شوروی وقت مقابله کنند.

این اتحاد چنان بود که در یک سنگر واحد، پشتون و تاجیک، هزاره ، ازیک و دیگران در کنار همد یگر جان های عزیز شان را فدا می کردند  تا وطن شان را آزاد کنند و بیگانه گان را از سرزمین شان بیرون رانند.

کاروان هایی از مجاهدین و رزمنده گان راه آزادی کشور، کوه ها و دره ها را می پیمودند و در خانه های مردم مهمان  و نوازش می شدند و به آنان کمک می شد و هر کسی که شاهد این مناظر وجد آور بود، حسرت می برد و غبطه می‌خورد.

آرمان ملی می افزاید :

ما رسالت خویش می دانیم تا به مردم خود نهیب زنیم که ای مردم ! به تاریخ پارینۀ تان نظر اندازید و یک  بار دیگر آن شکوه و عظمت دیرینه را در سرزمین تان احیا کنید.

مردم ما بیش از هر زمان دیگر به اتحاد و همبستگی و یکدلی نیازمند هستند.

 ما باور داریم، تا به این موهبت بزرگ خداوندی دست نیابیم روزگار ما چنین است وروزگار فرزندان ما نیز چنین خواهد بود.

پس تا دیر نشده است دست به دست همدیگر بدهیم تا این کشتی طوفان زده و مانده در گرداب را به ساحل امن بکشانیم و به پیروزی برسیم و مملکتی آباد را به فرزندان و آینده گان به میراث بگذاریم.

و روزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان "هزینه های طالبان ، جهت ، همکاری با روسیه" چنین نوشته است :

یک مقام عالی رتبه روسیه در سال ۲۰۱۵ به واشنگتن پست گفته بود که روسیه و طالبان کانال‌هایی برای مبادله اطلاعات در اختیار دارند.

 هم چنین  یک جنرال عالی رتبه امریکایی در افغانستان در ماه دسامبر در گزارشش به پنتاگون گفت، «برداشت و توجیه روسیه در حمایت از طالبان این است که طالبان با گروه تروریستی داعش می‌جنگد و نه با دولت افغانستان!

چراغ می افزاید : 
ارتباط گروه طالبان با روسیه  برای اکثریت هواخواهان طالبان که سابقه جهاد با شوروی را دارند؛ چندان خوش آیند؛  بی خطر و بی هزینه نیست و رهبران و فرماندهان میدانی این گروه

را با چالش جدی ضدیت افکار درون گروهی مواجه ساخته  و آنها تلاش دارند از زیر بار ملامت سربازان و هواخواهان این گروه با شگرد های مختلف از جمله انکار دریافت کمک های

مالی و تسلیحاتی از روسیه بیرون شوند که البته آسان هم نیست.

هم چنین روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان " حکومت و ضرورت سیاست های قاطع امنیتی " چنین نوشته است :

یکی از مشکلات جدی حکومت در عرصه امنیت، حضور گسترده نیروهای طالبان در ولایت هلمند بوده است.

گروه طالبان و سایر گروه های شورشی از شرایط و زمینه های فراهم شده از سوی حکومت بهترین استفاده را بردند و فرصت یافتند تا با خیال راحت استراتژی نظامی خود را برای سال های آینده تعیین کنند.

رشد قارچ گونه گروه های شورشی در ولایت های شمال و جرأت و جسارت این گروه ها در ولایت های جنوبی بدون شک یک برنامه از پیش طراحی شده بود که از سال ها قبل تمهیدات آن گرفته شده و مراحل اجرای آن نیز با دقت سنجیده شده بود.

حال این که در این برنامه مقامات بلند پایه حکومتی تا چه حد نقش داشته، هنوز در ابهام قرار دارد. 

در پایان نویسنده می افزاید :

ناامنی های ولایت هلمند نیز به سیاست های مقطعی و نه چندان جدی حکومت در برابر طالبان بر می گردد.

با آن که این گروه مهمترین پایگاهها را در ولسوالی های تحت تصرف شان ایجاد کرده بود؛ اما حکومت برای از بین بردن پایگاه طالبان هیچگاه اقدامات جدی را روی دست نگرفت بلکه به صورت غیر رسمی اجازه داد تا آنها بخش های از این ولایت را در اختیار داشته باشند.

اگر امروز بحث سقوط ولایت بر سر زبان ها می افتد، نتیجه سیاست های وهم آلود و خیال پردازانه حکومت در شانزده سال قبل است.

تا زمانی که این سیاست حاکم باشد، مردم افغانستان در سایه آن احساس امنیت نخواهند کرد.