بررسی مطبوعات چاپ کابل 16 دلو 1395

"خوش بینی از مبارزه با فساد در فسادستان " ،"علل افزایش نا امنی چیست "و" رییس جمهور باید سمبل احترام به قانون باشد " از مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های چاپ کابل است که در ادامه می خوانید :

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان خوش بینی از مبارزه با فساددر فسادستان چنین نوشته است: در این روزها، نهادهایی مثل دیده بان شفافیت یین‌المللی، نسبت به روند مبارزه با فساد در افغانستان خوش‌بینی نشان دادند و نیز برخی مقامات خارجی در دیدار با رییس‌جمهور غنی هم از موفقیت روند مبارزه با فساد سخن گفتند و اخیراً نمایندۀ سیگار، ادارۀ بررسی کننده نحوۀ مصرف کمک‌های امریکا به افغانستان، نیز گفته است که روند سرمایه‌گذاری در بانک‌هاموفقیت آمیز بوده است و این را گامی در راستای مبارزه با فساد خواندند.

در عین حال ادارۀ دادستانی کل کشور هم روز چهارشنبه گذشته بر مبارزه بافساد تاکید و کرد و از ادامۀ مبارزه با فساد سخن گفت.نویسنده می افزاید : باور بیشتر مردم افغانستان این است که بحث مبارزه با فساد علی‌رغم این‌که برخی افراد در دولت به خصوص دولت وحدت ملی تلاش دارند که جدی گرفته شود و کارهایی را هم در حد توان انجام می دهند، بیشتر یک بحث سیاسی و یک شعار است و این امر هر روز در نهاد دولت نهادینه می‌شود و امروزه رشوه‌ستانی و رشوه‌گیری به یک امر معمول عادی و پیش پا افتاده تلقی شده است.

در چنین حالتی خوش‌بینی‌های نهادهای بین‌المللی در امر مبارزه بافساد نشان دهندۀ آن است که یا این نهادها به شکل سیاسی برای دولت وحدت ملی به خصوص آقای غنی مشروعیت سازی می‌کنند و یاهم این که کورکورانه زیرتاثیر تبلیغات دورغین دولت در امر مبارزه با فساد قرار گرفته اند

و علل افزایش نا امنی چیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است :تازه ترين گزارش سيگار نشان مي دهد که وضعيت امنيتي افغانستان در سال2016 نسبت به سال قبل آن بدتر شده است و تلفات نيروهاي امنيتي کشور نيزافزايش يافته است.

در اين گزارش همچنان گفته شده است که در سال 2016ميلادي حکومت افغانستان بر 233 ولسوالي کنترول داشته است و طالبان ومخالفان دولت بر 41 ولسوالي و در 133 ولسوالي ديگر جنگ جريان داشته است.افزايش ناامني و جنگ در کشور، همواره براي شهروندان نگران کننده بوده است.

مردم بارها از حکومت وحدت ملي خواسته است که براي بهبود وضعيت امنيتي کشور تلاش جدي نمايد، اما متاسفانه حکومت وحدت ملي در سال 2016نتوانست وضعيت امنيتي کشور را بهبود ببخشد و گروه هاي هراس افگن در اين سال حملات خونباري را در شهرهاي مختلف کشور به راه انداختند و از مردم افغانستان قرباني گرفتند.

مقامات حکومت وحدت ملي بارها تاکيد کرده اند که امنيت اولويت اول آنها است و تلاش مي کنند که وضعيت امنيتي کشور را بهتر سازند، اما هم گزارش هاي رسمي و هم واقعيت هاي عيني نشان مي دهد که وضعيت امنيتي کشور بهبود نيافته است ومقامات حکومت در عمل نتوانسته اند امنيت کشور را بهتر سازند نویسنده می افزاید :اکنون سئوال اينجاست که چرا وضعيت امنيتي کشور بهبود نمي يابد؟ چه عواملي باعث مي شود که هر روز وضعيت امنيتي بدتر شود؟ چرا تلفات نيروهاي امنيتي کشور نسبت به سالهاي قبل رو به افزايش است؟به نظر مي رسد حکومت وحدت ملي در امر تامين امنيت نيز همانند ساير بخشها، از عدم انسجام و هماهنگي رنج مي برد.

در سال 2016 اختلافات و تنش هاي سياسي جدي بين رئيس جمهور و رئيس اجرائيه بوجود آمد و اين تنش ها بربسياري از برنامه هاي حکومت و وضعيت عمومي کشور سايه افگند. غير واقعبينانه خواهد بود اگر بگوييم اين تنش ها بر وضعيت امنيتي کشور تاثيرنداشته است.

بدون ترديد يکي از عوامل افزايش نا امني در سال 2016 را ميتوان تنش هاي سياسي درون حکومتي دانست.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان رییس جمهورباید سمبل احترام به قانون باشد چنین نوشته است : رئیس جمهور وقتی در داخل کابل قصد رفتن به مکانی را دارد، برای او یک خط سیر ویژه در نظر گرفته می شود و حداقل یک ساعت قبل از ورود و مدتی پس ازعبور وی سرکهای اطراف محل ملاقات رئیس جمهور توسط نیروهای خاص امنیتی وگاردهای ویژه مسدود می شود و در این میان تقاضا و خواسته و کار مردم اصلا مهم نیست. حتی اگر مریضی در حال مرگ داخل آمبولانس در حال رفتن به شفاخانه باشد.

در چندین مورد این اتفاق تلخ افتاده و اگر کمی پای درد دل شهروندان کابلی بنشینی هر یک در این مورد قصه ها برای گفتن دارند.رئیس جمهور هر کشور سمبل احترام به قانون است و اگر خود او قانون را نقض کند دیگر نباید از شهروندان توقع احترام به قانون را داشته باشددرپایان چراغ می افزاید :.در تازه ترین مورد مربوط به خط سیر رئیس جمهور باید به قضیه شب گذشته اشاره کرد که طی آن سرک های شهر نو مدت طولانی بسته شده بود و شهروندانبرای رفتن به منازل و انجام دیگر کارهای ضروریشان با مشکل جدی مواجه شده بودند.