گسترش ابعاد جنگ و انفعال دولت

گسترش ابعاد جنگ و انفعال دولت عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده اس :

جنگ میان طالبان و دولت افغانستان، از جهات مختلفی در حال گسترش است. جغرافیای جنگ از شمال به جنوب گسترش یافته است و طالبان تلاش دارند تا جنگ را به سوی ولایات مرکزی نیز بکشانند.

 از سوی دیگر؛ طالبان اهداف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را هدف قرار می دهند. طالبان از سال گذشته و از آغازین روزهای سال با هدف قرار دادن پایه های برق که اقتصاد کشور بر آن می گردد، اولین نشانه های جنگ اقتصادی با دولت افغانستان را به نمایش گذاشتند.

نویسنده می افزاید:

سیاست دولت در برابر تهدیدهای اقتصادی و فرهنگی که از سوی طالبان اعمال می شود، همانند دیگر عرصه ها منفعلانه و غیر موثر بوده است لذا دولت باید سیاست خود را برای مبارزه با حملات طالبان بر عرصه های اقتصاد و فرهنگ مشخص سازد. آسیب پذیری این عرصه ها خطرناک تر از آسیب هایی در میدان جنگ بر یک طرف وارد می شود.

و خط آهن چین – افغانستان فرصتی بزرگ برای کشور عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

نخستین قطار حاملِ کالا از چین به‌زودی به افغانستان می‌رسد. این یکی از خُرسندکننده‌ترین خبرها برای مردمِ افغانستان بوده است. مسلماً هرخبری که بیانگرِ ایجاد یک بدیلِ ترانزیتی به‌جای پاکستان باشد، مورد استقبالِ مردم قرار می‌گیرد. حالا بر بنیاد گزارش‌ها، نخستین قطار حامل کالا در این مسیر، عصر روز پنجشنبه چهارم سنبله، چین را به مقصد بندر حیرتان در شمال افغانستان ترک کرده‌ است. این قطار از کشورهای قزاقستان و ازبکستان عبور کرده و به بندر حیرتان در ولایت بلخ خواهد رسید.

ماندگار می افزاید:

باز شدنِ یک مسیر تازه و تجاری میان دو کشور، می‌تواند افق‌های جدیدی را به سویِ ما بگشاید؛ اما این رابطه زمانی بیشتر ارزش می‌یابد که افغانستان بتواند از این مسیر استفادۀ اعظمی ببرد و خودش را از وابسته‌گی‌هایی که به پاکستان دارد، نجات دهد. باز شدن مسیرِ چین ـ افغانستان به روی بازرگانان به همان پیمانه‌یی که به سودِ چین تمام می‌شود، می‌تواند به سودِ افغانستان نیز تمام گردد. زیرا با باز شدن این مسیر، بازرگانان افغانستانی به یک مسیرِ مطمین برای واردات و صادرات دست یافته‌اند. هرچند صادرات افغانستان فقط مواد خام شامل سنگ‌های قیمتی و میوه‌جات است که در برابر انبوهِ وارداتِ صنعتیِ ما بسیار ناچیز است اما قدرِ مسلم این است که این مسیر هزینۀ بازرگانان را کاهش می‌دهد.

 و به سراغ روزنامه ی اصلاحات می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان تغییر رویکرد اردوغان ، تاکتیک تا استراتژی ؟ چنین نوشته است:

بنعالی بیلیدریم، نخست وزیر ترکیه در چرخشی آشکار در قبال سوریه اعلام کرد: کشورش طی ماه های آینده برای جلوگیری از تقسیم سوریه نقش فعال تری ایفا خواهد کرد و اسد می تواند شریکی در مرحله ی انتقالی باشد. این رفتار اخیر انقره به نظر می رسد تحولی مثبت در سیاست خاورمیانه ای ترکیه باشد که پس از شکست کوتای نظامی در این کشور، به جمع بندی جدیدی در خصوص دوستان و دشمنان واقعی ترکیه رسیده است.

ترکیه در طول سال های گذشته همواره نقش مخربی را علیه همسایگانش ایفا کرده و عملا به عنوان حیاط خلوت تروریست به ویژه داعش عمل نموده و با توسل به قاچاق نفت و اسلحه، به بازوی اجرایی و تدارکاتی تروریست های فعال در سوریه و عراق تبدیل شده است.

در پایان اصلاحات می افزاید:

واقعیت این است که اردوغان و دستیارانش در طول سال های گذشته مرتکب خطاهای فراوانی شده اند و چهره ی دولت و کشور خود را در فضای منطقه ای و جهانی به شدت مخدوش و غیر قابل اعتماد کرده اند.

اردوغان در مرحله ی حمایت از تروریست ها و داعش نیز سنگ تمام گذاشت و ترکیه را به جولانگاه تروریسم جهانی در منطقه تبدیل نمود. عضو گیری برای تروریست ها از 85 کشور جهان، آموزش، تجهیز و حمایت لوجیستیکی از تروریست ها به همراه قاچاق نفت و اسلحه، ترکیه را عملا به بی آبروترین حامیان تروریسم تبدیل کرد ولی اکنون می گوید که مایل است تمام قد علیه تروریست ها در سوریه و عراق وارد عمل شود. هنوز روشن نیست که سیاست اخیر اردوغان و دستیارانش تا چه اندازه پایدار و مستمر خواهد بود به ویژه آن که به نظر می رسد هدف اصلی اردوغان، تحریک هم پیمانان دیروز از جمله آمریکا، اتحادیه ی اروپا و جبهه ی ارتجاع عرب باشد. طبعا اگر انگیزه ی امروز اردوغان فرار از انزوای زجر دهنده ی کنونی باشد، چه بسا که پس از شکسته شدن فضای پیرامونی، انقره هم در سیاست های خود تجدید نظر کند و به روال گذشته بازگردد.