بررسی مطبوعات چاپ کابل 3 قوس 1397

"صلح افغانستان آشی با یک وجب روغن"،" دانستن حق مردم است" و "برای پایان جنگ به اقدامات قاطع دیگر هم نیاز است،عناوین برخی روزنامه های چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

"صلح افغانستان آشی با یک وجب روغن" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

این روزها همۀ آن‌چه زیر نامِ «صلح» در افغانستان می‌گذرد، در سایۀ عجله و هیجانِ امریکا برای خروج قابلِ تحلیل است. به این معنا که ادارۀ دونالد ترامپ عزمش را جزم نموده که روند صلح با طالبان را نهایی سازد تا این کشور بتواند با خیالی آرام‌تر و دغدغه‌هایی کمتر، به حضورِ سنگین و پُرهزینۀ خود در افغانستان پایان دهد. انتخابِ آقای خلیل‌زاد به عنوان نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده در امور صلحِ افغانستان، دقیقاً از همین تصمیمِ جدیِ امریکا پیرامون صلح با طالبان نشأت می‌گیرد. اما آن‌چه در این میانه جای تأمل دارد این‌که: آیا اشتیاق امریکا به صلح و خروج، فرصت و مجالی برای طرح و ابرازِ دیدگاه‌های ملی و مردمی در قبالِ پروسۀ صلح باقی می‌گذارد و یا این‌که روند صلح کاملاً تحت شعاعِ این تصمیم قرار دارد و برای اجرای آن، بسیاری از نکات زیرِ پا می‌گردند؟

ماندگار می افزاید :

پیش از آن‌که آشِ صلحِ افغانستان با شراکتِ فعالِ امریکا و پاکستان و بسیاری از کشورهای منطقه پُخته شود و روغنش بالا بیاید، تذکرِ ما همانند همیشه این است که هیچ صلحی به معنای واقعی در افغانستان آمدنی نیست مادامی‌که دیدگاه‌های مردمی، دغدغه‌های زنان و مردان و جوانانِ نخبۀ این کشور از همۀ اقوام و اقشار در آن لحاظ نگردد.

باید در معادلۀ صلح افغانستان، طرف اصلی و متغیر محوری، مردم افغانستان باشند و بیش از همۀ کشورها و دولت‌ها، آرزوهایِ آنان در مذاکراتِ صلح لحاظ گردد. طالبان سال‌های سال در برابر مردمِ افغانستان جنگیده‌اند و از آن‌ها قربانی گرفته‌اند، اکنون نیز در درجۀ نخست، این مردمِ مقاومتگر اند که می‌باید تصمیم بگیرند که صلح با طالبان را با کدام مختصات و شرایط می‌پذیرند. در غیر این، هرقدر امریکا فشار وارد کند و خلیل‌زاد ابتکار به خرج دهد، صـلح سرابی بیش نخواهد بود!

" دانستن حق مردم است" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است :

دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده در تازه‌ترین اظهارات خود بار دیگر شگفتی آفرید و همه را بهت‌زده کرد. اظهارات تازه او در مورد صلح افغانستان است و گفته است: «ما در حال مذاکره بسیار قوی در افغانستان هستیم که خیلی از مردم درباره آن نمی‌دانند.» 
دونالد ترامپ همواره شگفتی ساز بوده است. اما این سخنان تازه پس از اظهارات شگفت انگیز جنرال دانفورد رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا در هفته گذشته که گفت «گروه طالبان در جنگ شکست ناپذیر است» موضوع را هم هیجان انگیزتر و هم پیچیده تر می کند. پیچیدگی سخنان ترامپ در این است که در همین سخنان بلافاصله در مورد نتیجه بخش بودن مذاکرات صلح ابراز تردید می کند. ترامپ صراحتا می گوید: «ما نمی‌دانیم که این روند موفق خواهد شد یا نه، شاید نشود، کسی نمی‌داند.» 

نویسنده می افزاید:

متاسفانه اظهارات جدید دونالد ترامپ و اظهارات هفته گذشته رییس ستاد ارتش ایالات متحده تردیدهای جدی را در نیت این کشور در باره افغانستان به وجود آورده است. ذهنیت عامه طی سال های گذشته به گونه ای شکل گرفته است که مردم به روندهای اساسی در کشور از جمله مساله صلح بی باور شده اند. یکی از مهم ترین عوامل این بی اعتمادی ها بازی های سیاسی است که با سرنوشت مردم صورت گرفته است. در راس این بازی ها بدون تردید ایالات متحده قرار داشته است. تمام فعل و انفعالات هفته های اخیر در باره پروسه صلح که اظهارات رییس جمهور ترامپ از بخش هایی از آن پرده بر می دارد، آشکارا مخالف آن پالیسی است که گفته می شد: مالک صلح افغان ها هستند و هر گونه مذاکره باید با حضور افغان ها صورت گیرد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "برای پایان جنگ به اقدامات قاطع دیگر هم نیاز است" چنین نوشته است:

برای ختم مسوولانه جنگ افغانستان، نیاز است که ایالات متحده‌ی امریکا پاکستان را وادار سازد تا سیاستش در قبال جنگ افغانستان را تغییر دهد.

پاکستان در این جنگ متحد طالبان است.

اگر پاکستان  قلمروش را در اختیار طالبان نگذارد،‌ نهادهایش را در خدمت آنان قرار ندهد و کانال‌های را که طالبان    از آن پول به دست می‌آورند، ببندند،‌ پایان جنگ افغانستان،‌ تحقق خواهد یافت.

درپایان هشت صبح می افزاید : 

 اگر طالبان در پاکستان،  صاحب عقبه‌ راهبردی،‌چشمه‌های عایداتی و اردوگاه‌های آموزشی باشند،‌ دل به مذاکره نمی‌دهند. آنان در صورتی که از امتیاز حمایت پاکستان برخوردار باشند،‌ به این توهم دچار می‌شوند که از راه زور   می‌توانند کل افغانستان را تسخیر کنند. آنان شاید به این فکر باشند که در صورت فعالیت بیش‌تر ماشین جنگی‌شان،‌ صاحب اعتبار منطقه‌ای و جهانی شوند. وقتی ماشین جنگی یک نیروی شورشی فعال باشد،‌  این نیرو برای پایان جنگ مذاکره نمی‌کند.