بررسی مطبوعات چاپ کابل 6 قوس 1397

"شرایط اکنون و ضرورت انسجام همگانی" ، " حکومت سلب اعتماد شده و اعتراضات روز افزون " و " آیا برخورد حکومت گزینشی است " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

شرایط اکنون و ضرورت انسجام همگانی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

اقدامات حکومت و رفتارهای جمعی شهروندان اگر برمحور کلان نگری سیاسی نباشد، همه زیان می بینند. وضعیت داخلی افغانستان وشرایط حاکم بر کشورهای منطقه بیش از گذشته حکومت و مردم افغانستان را ملزم می‌کند که بسیار سنجیده و بر محور منافع ملی افغانستان وارد تعامل سازنده شود. در غیر این صورت هرنوع حرکت  و اقدام ناصواب، زمینه را برای بروز حوادثی فراهم می سازد که کنترل و مدیریت آن شاید به راحتی قابل پیش بینی نباشد.

 حکومت و نهاد های امنیتی کشور موضوعات کلانی را که ریشه در احساسات و اذهان عمومی دارد باید به صورت همه جانبه تحلیل کنند و تصمیمات شان باید سنجیده شده و جامع باشند. در غیر این صورت حکومت را در برابر پیامد های ناخواسته ی قرار می دهد که هزینه های غیر ضروری و کلان را مجبور است متحمل شود.

نویسنده می افزاید : 
افغانستان کشوری نیست که  مسایل را به صورت ساده و بسیط مورد تحلیل قرارداد. در این کشور گاهی ناخواسته همه چیز دست به دست هم می دهد و تبدیل به یک  حادثه ی می گردد که مدت ها منابع و زمان باید صرف گردد تا به حالت عادی برگردد. در سالیان اخیر متأسفانه بیشترین وقت حکومت صرف همین مسایل ناخواسته گردید و افکار عمومی را نیز همین مسایل درگیر ساخت. واضح است زمانی که افکار عمومی و فرصت های حیاتی حکومت صرف حل مسایلی ناخواسته گردد، دیگر فرصت برای کارهای زیر بنایی و پیشرفت کشور کمتر باقی می ماند.

و حکومت سلب اعتماد شده و اعتراضات روز افزون عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

نگاهی جامعه‌شناسانه به قضایایی همانندِ بازداشت فرمانده علی‌پور فارغ از تعلقات سیاسی، ما را به این نکته رهنمون می‌سازد که پیوند اعتماد و اعتبار میانِ جامعه و حکومتِ افغانستان سُست و نخ‌نما گردیده؛ به‌نحوی که افراد و اشخاصی که حکومت ، مُخلِ نظم و امنیتِ عمومی می‌خواند، برای مردم افغانستان پاسدارِ امنیت و قهرمانِ ارزش‌ها تلقی می‌گردد. آقای علی‌پور فقط یکی از این افراد و اشخاص است که قطعِ ریسمانِ باور و اعتماد میان جامعه و حکومت را به نمایشِ عریان می‌گذارد.

ماندگار می افزاید : 
نگاهِ فارغ از تعصب می‌گوید که اولاً اگر کسانی مانند علی‌پور مُجرم و مخل نظم عمومی استند، می‌‌باید دستگیریِ آن‌ها به‌جای تظاهرات و راه‌پیمایی، با اقبال و حمایتِ مردم روبه‌رو گردد و حکومت به‌واسطۀ آن مورد تشویقِ جامعه قرار گیرد. دلیلِ آن‌هم واضح است، زیرا هیچگاه مردم از بازداشتِ کسی که امنیتِ آن‌ها را سلب کرده و به جان و مالِ آنان صدمه رسانده، خشمگین نمی‌شوند. ثانیاً اگر افراد و اشخاصی مانند علی‌پور مجرم‌اند اما مردم جرمِ آن‌ها را نمی‌بینند و نمی‌فهمند، بازهم عیبِ کار را می‌توان در ساختارِ مادی و معناییِ جامعه‌یی جست‌وجو کرد که حکومت ـ به‌واسطۀ اعمال قدرت و سیاست ـ اصلی‌ترین کارگزارِ آن محسوب می‌شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان آیا برخورد حکومت گزینشی است  چنین نوشته است :

نهاد دولت باید سلطه‌ی انحصاری بر نیروی نظامی داشته باشد. اگر سلطه‌ی انحصاری دولت بر زور خدشه بردارد، هرج‌ومرج می‌آید. فلسفه‌ی وجود نهاد دولت هم همین است. وقتی هیچ نهادی بر نیروی نظامی سلطه‌ی انحصاری نداشته باشد،‌ جنگ همه علیه همه شکل می‌گیرد. جنگ همه علیه همه، بقای جامعه را با خطر جدی مواجه می‌سازد. نهادهای رسمی امنیتی و قضایی باید وجود داشته باشند تا در کنار تامین امنیت، ‌عدالت قضایی هم اجرا شود. نهاد دولت به لحاظ حقوقی حق دارد هر کسی را که اصل انحصار نیروی نظامی را خدشه‌دار می‌سازد بازداشت کند. اما رهبران حکومت وحدت ملی باید با این موضوع برخورد سیاسی نکنند.

در پایان هشت صبح می افزاید : 

در وضعیتی که اکنون افغانستان قرار دارد، ایجاب می‌کند که تفاهم و هم‌گرایی قومی و سیاسی وجود داشته باشد. رهبران حکومت به نشست ژنو رفته‌اند و چانه‌زنی‌ها برای پایان جنگ هم بیش‌تر شده است.  اگر  فاصله‌ی صنف سیاسی کابل و گروه‌های قومی از هم‌دیگر  بیش‌تر شود،‌ کلیتی به نام منافع افغانستان صدمه می‌بیند. رهبران حکومت وحدت ملی هم انتخابات در پیش رو دارند. سال آینده باید رهبران حکومت به میدان مبارزات انتخاباتی بروند. اگر بی‌اعتمادی قومی و سیاسی افزایش یابد تاثیر منفی روی کل روند دموکراسی و انتخابات می‌گذارد.