بررسی مطبوعات کابل 30 سرطان

مجلس نمایندگان، آخرِ این هفته، ششمین سالِ کاری اش را پایان می‌دهد و به تعطیلاتِ تابستانی می‌رود.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان این جا افعانستان است چنین نوشته است : مجلس نمایندگان، آخرِ این هفته، ششمین سالِ کاری اش را پایان می‌دهد و به تعطیلاتِ تابستانی می‌رود. ششمین سال کاریِ مجلس در مخالفت با قوانینِ موجود و بر اساسِ یک توافقِ سیاسی با بخشی از اعضای مجلس ـ به دلیلِ این‌که انتخابات پارلمانی در وقت و زمانِ آن برگزار نشد ـ به دست آمد.کار مجلسِ شانزدهم در پنجمین سالِ آن به پایان رسیده و آن‌چه که پس از این شاهدش هستیم، در واقع حرکتی فراقانونی است. این اقدام از سوی دولت با یک توجیه نیم‌بندِ قانونی به این معنا صورت گرفت که در قانون اساسی، پایان کار مجلس، آغاز کارِ مجلسِ بعدی گفته شده است؛ ولی در عینِ زمان در قانون اساسی بر این نکته نیز تأکید رفته که یک دورۀ کاریِ مجلسِ نماینده‌گان فقط پنج سال بوده می‌تواند.ماندگار می افزاید :اعضای مجلس نمایندگان، اگر واقعاً افرادی قانون‌گرا و ملزم به اجرای قوانین می‌بودند، باید از حضور در مجلس، چون آن چند عضوِ دیگرِ آن خودداری می‌کردند تا حداقل برای یک‌بار هم که شده، خانۀ ملت نمایندگی از خواست و آرای ملت می‌کرد. داستانِ افغانستان واقعاً همین است. در دیگر بخش‌های دولت نیز وضع بهتر از این نیست. مجلس شش سال را به کار ادامه داده، بدون آن‌که یک مورد قابل تحسین در کارنامه‌اش بتوان سراغ گرفت. بدون شک این مجلس در فضا و احوالِ سیاسی فعلی، همچنان به کارِ خود ادامه خواهد داد و غیرقانونی وارد هفتمین سال کاریِ خود خواهد شد، بدون آن‌که دولت در مورد اصلاحات انتخاباتی و برگزاری انتخاباتِ بعدیِ پارلمانی و شوراهای ولایتی واقعاً اندیشیده باشد و یا برنامه‌ ای داشته باشد. این‌جا به هر حال افغانستان است!

وترکیه و فرار از انزوای خود ساخته  عنوان مطلبی از روزنامه ی انصاف است که در آن چنین آمده است :

از آغاز تا سرانجام نافرجام کودتا در ترکیه، تحلیل ها و آرا و نظریه های متفاوتی آن را همراهی کرده و می کنند. برخی آن را سناریو و نمایشنامه از پیش طراحی شده دانستند که توسط نیروهای نظامی طرفدار حکومت اردوغان در ارتش به مرحله اجرا گذاشته شد و این دسته هدف از کودتای ساختگی را نیز محبوب ساختن بیش از پیش اردوغان و دولت او معرفی کرده و دلائلی نیز برای ادعای خویش مطرح کردند.

برخی دیگر که تعداد بیشتر از آگاهان را احتوا می کند، کودتا را کار گروهک فتح الله گولن می دانند.وقتی برنامه ریزی‌های انجام شده برای کودتا را مورد مشاهده و توجه قرار می‌دهیم، متوجه می‌شویم که فرماندهان و افراد اصلی این کودتا خود متوجه بوده‌اند که هدف اصلی کودتا یعنی به دست گرفتن دولت و اداره کشور محقق نخواهد شد، برای همین وقتی به مناطقی که توسط این افراد بمباران شده، توجه می‌کنیم می‌بینیم که اینها به جای نهادهای دولتی و مقر ریاست جمهوری یا نخست وزیری بیشتر محل‌های نظامی و ارتشی و مجلس را مورد حمله خود قرار داده اند.انصاف  می افزاید : آنچه که پیش و بیش از هر گزینه ای دولتهای حامی دولت سوریه را از دولت اردوغان راضی می کند، قطع رابطه آنکارا با گروه های تروریستی موجود به خصوص گروه داعش در سوریه و عراق است که اگر این مهم برآورده شود و قرار داده شود در کنار سایر تغییرات راهبردی و دیپلوماتیک که قرار است دولت ترکیه در قبال همسایگان روی دست گیرد، آنگاه می توان به دولت اردوغان به عنوان یک دولت غیر شرور و همکار در برقراری صلح و ثبات منطقه ای نگاه اساسی و راهبردی داشت؛ اما در غیر آن که ترکیه بخواهد از سیاست دو پهلوی استفاده ابزاری از گروههای تروریستی موجود در سوریه و باز هم علیه کشورهایی چون سوریه و روسیه و ایران و عراق سود ببرد، به انزوای بیشتر این دولت و کشور در میان کشورهای مهم منطقه، منجر خواهد شد.

و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که درمقاله ای تحت عنوان پرسش های بی جواب ناامنی در شمال و شمال شرق چنین نوشته است :معضل ناامنی و گسترش بی رویه و نگران کننده آن در ولایت های امن افغانستان، امروزه به یک گره کور در منظومه بزرگ امنیت افغانستان تبدیل شده است.در این میان، تصور می شود وضعیت در ولایت هایی راهبردی مانند بدخشان و برخی مناطق تخار بیش از هر جای دیگری، نگرانی های گسترده ناظران را برانگیخته است. تصور می شود که مساله ناامنی های جاری در ولایت های شمالی و شمال شرقی کشور، پیچیده تر از آن است که دولت وانمود می کند و به همین دلیل، رسیدگی و توجه به این معضل نیز فراتر از اقدامات تاکتیکی و کوتاه مدت مانند راه اندازی عملیات های مقطعی و موردی یا روی کردن به اهرم هایی مانند پولیس محلی و... است.درپایان چراغ می افزاید :وضعیت امنیتی در این منطقه از کشور باید در قالب یک راهبرد کلان و ریشه ای امنیتی از سوی رهبران حکومت وحدت ملی در دستور کار قرار گیرد و از پرسش های بی جوابی که هر روز بر حجم و دامنه آن افزوده می شود، مسئولانه ابهام زدایی شود.