بررسی مطبوعات چاپ کابل ۲۵ عقرب 1398
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i100580-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_۲۵_عقرب_1398
"ارگ پاسخ بدهد" ،" آیا وزارت معارف خواب است؟" و "یوناما و لغزش در گنداب"، عناوین مطالب برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
عقرب 25, 1398 08:41 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل    ۲۵ عقرب 1398

"ارگ پاسخ بدهد" ،" آیا وزارت معارف خواب است؟" و "یوناما و لغزش در گنداب"، عناوین مطالب برخی روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"ارگ پاسخ بدهد" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

رولا غنی، بانوی اول، در سخنرانی‌اش در انستیتوت صلح ایالات متحده گفته است که مبادله‌ی زندانیان طالبان با استادان دانشگاه امریکایی فرصتی برای صلح بود که ناکام ماند. حکومت باید در این مورد توضیح بدهد تا افکار عمومی همه چیز را بداند. محمداشرف‌ غنی، رییس‌ جمهور، هم در سخنرانی خود مبنی بر رهاسازی رهبران طالبان از جمله انس حقانی گفت که این تصمیم دشوار را برای زمینه‌‌سازی گفت‌وگوی مستقیم با طالبان گرفته شده است. حال که به قول بانوی اول این تصمیم دشوار و تلاش‌های مرتبط به آن ناکام مانده است،‌ حکومت باید توضیح بدهد که موضوع چیست.

هشت صبح می افزاید :

مردم افغانستان خاطره‌ی خوشی از این نوع تلاش‌ها ندارند. این نوع تلاش‌ها گاهی افتضاح‌های بزرگ رقم زده است. به طور مثال در حکومت آقای کرزی استخبارات بریتانیا و کشورهای دیگر یک دکان‌دار عادی کویته را به نام ملا اختر‌محمد منصور تا ارگ ریاست جمهوری آوردند. در آن زمان حامد کرزی با او ملاقات کرد. این شخص مقداری پول هم از دولت افغانستان به دست آورد. بعدها روشن شد که ملا اخترمحمد منصور قلابی، یک دکان‌دار عادی کویته بوده و هیچ ربطی به شورای کویته نداشته است. حالا هم همین سوال مطرح است کسانی که تلاش کردند استادان دانشگاه امریکایی را با رهبران طالبان مبادله کنند و وعده‌های احتمالی در مورد صلح هم داده بودند،‌ آیا واقعاً از طالبان نماینده‌گی می‌کردند؟

" آیا وزارت معارف خواب است؟" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ا طلاعات روز است که در آن چنین آمده است :

گزارش‌های بدرفتاری جنسی با کودکان دانش‌آموز در لوگر تکان‌دهنده و ناامیدکننده است. تکان‌دهنده یکی از این جهت که برخی قربانیان پس از آن‌که خبر بدرفتاری با آنان همگانی شده، اغلب از سوی خانواده‌های‌شان کشته شده‌اند. باید از این قربانیان حمایت می‌شد، اما به‌جای حمایت بار دیگر قربانی مرگ شده‌اند.

اطلاعات روز می افزاید :

پنج خانواده پس از آن‌که چهره‌‌ی پسران‌شان را در ویدیوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی دیده، آنان را کشته‌اند. سوءاستفاده‌ی جنسی و بدرفتاری با کودکان در مکاتب افغانستان تازگی ندارد. قبلا هم گزارش‌هایی از بدرفتاری جنسی با کودکان خبرساز شده بود، اما دولت و معارف در کشور برنامه‌ای برای پیش‌گیری از این کار روی دست نگرفته است. هر روز در مکاتب و مدارس کودکان مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرد و در وزارت معارف، راهکار یا قانون مشخصی برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های جنسی از کودکان وجود ندارد

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان "یوناما و لغزش در گنداب" انتتخابات چنین نوشته است :

کشیده شدنِ پایِ یوناما به جنجال‌های انتخاباتی افغانستان که علایقِ قومی و تباری در آن جولان می‌دهد، درحالی صورت می‌گیرد که رسالتِ اساسیِ این نهاد، کمک به دولت و مردمِ افغانستان برای «تثبیت صلح پایدار» در این کشور است. انجام یک چنین رسالتی، مسلماً مستلزمِ بی‌طرفیِ کاملِ این نهاد در قضایایِ انتخاباتیِ افغانستان می‌باشد که سرنوشتِ آن با تمامِ جنبه‌هایِ رسیدن به صلحِ پایدار در ارتباط است.
یوناما یا نماینده‌گی سازمان ملل متحد در افغانستان، چند روز پیش با ارسال نامه‌یی به کمیسیون مستقل انتخابات، خواهان برخورد با مولانا محمد عبدالله یکی از اعضایِ این کمیسیون می‌شود که گویا به یکی از کارمندانِ خود اهانتِ قومی ـ مذهبی روا داشته و او را تهدید به مرگ نموده است. چنین درخواستی جدا از آن‌که چقدر ناموجه به نظر می‌رسد، از سوی مولانا عبدالله یک دسیسۀ مرتبط با کانال‌هایی عنوان ‌شده که به نفع یا ضررِ یک یا چند نامزد ایجاد شده‌اند

درپایان ماندگار می افزاید : .
طرف قرار گرفتنِ یوناما در مسالۀ انتخابات افغانستان با ارسال این نامه، باعث اعتراضِ بسیاری از مردم نسبت به کارکرد این نهاد و درجِ اعتراض‌های‌شان در صفحه‌هایِ یوناما در فضای مجازی از جمله فیسبوک و توییتر شد. اما به بسیار ساده‌گی، این اعتراض‌ها حذف شدند و تنها دیدگاه‌هایی باقی ماندند که تأییدکنندۀ نامۀ ارسالیِ یوناما بودند و در این هواخواهی نیز احساساتِ قومی موج می‌زد. این رویکرد، نشانۀ آلوده‌گیِ یوناما به رقابت‌هایِ رایجِ قومی در افغانستان در محورِ انتخابات است که در آن اولاً کفایتِ کمیسیون انتخابات به چالش کشیده می‌شود، ثانیاً رسالتِ بزرگِ یوناما (کمک به صلح پایدار) به فراموشی می‌رود و ثالثاً حقِ آزادی بیـان توسط این نهاد زیر اثرِ سازمان ملل خط می‌خورد.