بررسی مطبوعات کابل 14 میزان

پیام و پیامدهای ادامه ی خشونت در افغانستان

روزنامه ی چراغ در سرمقاله ای تحت عنوان پیام و پیامد های ادامه ی  خشونت در افغانستان چنین نوشته است:

با وجود آنکه سال هاست حکومت طالبان در کابل برافتاده است و دیگر آنها بر کل افغانستان مسلط نیستند اما هنوز ریشه این گروه نخشکیده و هر زمان که مردم این دیار گمان می کنند که می توانند روی خوش صلح و امنیت را ببینند، حضور افراد وابسته به این گروه با انجام اقدامات خشونت بار؛ این رویا را برای مردم افغانستان دست نیافتنی تر از قبل می کنند.

چراغ می افزاید:

صلح دولت مرکزی افغانستان با گلبدین حکمتیار طی روزهای اخیر امیدواری هایی ایجاد کرده که افغانستان به سمت صلح و ثبات حرکت کرده است و این اقدام می تواند طالبان را با دولت آشتی دهد اما همین اکثریت قدرتمند در طالبان با تداوم بخشیدن به روش های پیشین و اخلال امنیت قندوز به اشرف غنی و دیگر سران افغانستان این پیام را می دهد که حزب اسلامی افغانستان آن نیرویی نیست که شما بخواهید با صلح با او، ثبات را به افغانستان بازگردانید. همچنین آنها این پیام را به جناح های متمایل به مذاکره و گفتگو با کابل که طالبان هستند، می دهند که فکر گفتگو با دولت وحدت ملی را از سر بیرون کنند.

در قندوز چه جریان دارد، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

در حالی که رهبران دولت وحدت ملی در راه بروکسل بودند، شهر کندز میان طالبان و نیروهای دولتی دست به دست شد.

 طالبان این کار را در یک ساله‌گی ساقط کردن شهر کندز انجام دادند و به این شهر حمله کرده و دوباره با به آتش کشیدن ادارات عام‌المنفعه عقب نشستند. طالبان در این تصرف کردن‌ها و عقب نشستن‌ها منافعی کلانی دارند. آنان غنیمت به دست می‌آورند، توانایی‌های شان را نشان می‌دهند و مردم کندز را شکنجۀ روحی و جسمی می‌کنند. اما امیدواریم که حالا کاری شود تا بعد از این نباید مردم شاهد چنین تجربه‌های خشن و وحشتناک باشند.

ماندگار می افزاید:

این بار نیاز است تا عملیات‌ها برای تصفیه کامل قندوز از وجود طالبان آغاز شود. زیرا طالبان در میان مردمان قندوز حضور دارند و کسانی آنجا هستند که سال پارسال  و امسال در شهر قندوز فرصت را برای طالبان مساعد کردند. این بارهم طالبان از برخی آدرس‌های مشخص وارد شهر شده اند و برای مردمان قندوز معلوم است که چه کسی از آنان در آن ولایت حمایت می‌کند. متاسفانه حفظ طالبان در قندوز به عنوان یک ابزار سیاسی برای حلقه‌ها و افراد مشخص چه به دلایل سیاسی و رقابت‌های منفی و چه هم به دلایل قومی یک نیاز پنداشته شده است. این گونه نگاه به طالبان، در واقع دشمنی قومی را میان مردمان این ولایت افزایش می‌دهد. به هر صورت، باید زمان استفاده ابزاری از طالبان در قندوز به پایان برسد زیرا مردمان آن ولایت دیگر توان این همه بدبختی را ندارند. خلع سلاح کردن طالبان قندوز و زیر نظر داشتن چند خانه و فرد مشخص در این ولایت، سبب آرامی همیشه‌گی در آن خواهد شد؛ اما متاسفانه به  این مهم توجه نمی‌شود..

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان انتخاب و کارکرد نهادهای انتخاباتی چنین نوشته است:

کمیته گزینش اعضای کمیسیون‌های انتخاباتی کار خود را آغاز کرد. آغاز به کار این کمیته به معنای شروع روند اصلاحات در ساختار کمیسیون های انتخاباتی است. این روند می تواند بخش مهمی از توافقنامه سیاسی میان دو تیم حکومتی را پوشش دهد و زمینه را برای برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی مساعد سازد. براساس توافقنامه سیاسی، در پایان سال دوم حکومت وحدت ملی، باید لویه جرگه، به منظور آوردن تعدیل در قانون اساسی و تغییر نظام ریاستی به پارلمانی، برگزار می شد؛ اما وجود برخی مشکلات در قانون و در ساختار نظام انتخاباتی مانع برگزاری انتخابات گردید.

در پایان نویسنده می افزاید:  
اجرایی شدن قانون انتخابات و آغاز کار کمیته گزینش انتخاباتی یک گام مهم در راستای شفاف سازی رویکردهای دولتی و فراهم سازی زمینه های انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی است. امیدواریم که اعضای کمیته گزینش در ترکیب ساختار کمیسیون های انتخاباتی اولا، اصل شایستگی و تعهد را مدنظر قرار دهند. ثانیا؛ اصل مشارکت اقوام و طیف های اجتماعی را نادیده نگیرند؛ زیرا گزینش اعضا از کتله ها و طیف های مشخص، امکان تقلب و تخلف انتخاباتی را افزایش می دهد.